Menai Bridge to niewielkie miasteczko w północno-zachodniej Walii, położone na wyspie Anglesey. Nazwę wciąż zawdzięcza mostowi wybudowanemu tu w 1826 r. Dziś liczy niespełna cztery tysiące mieszkańców. W 1860 r. Menai Bridge stało się na pewien czas ważnym centrum ożywienia wiary mieszkańców wyspy. Organizowane w tamtejszej parafii kampanie ewangelizacyjne i spotkania modlitewne ściągały tysiące ludzi. Zapraszano znanych kaznodziejów, dzięki posłudze których wielu ludzi nawróciło się lub powróciło do Kościoła. Kroniki opowiadają, że pewien policjant otrzymał naganę od swego przełożonego za... udział w spotkaniu modlitewnym. Duchowe przebudzenie było w miasteczku tak wielkie, że policjant tłumaczył się następująco: „Na drogach był spokój. Nikt nie łamał przepisów. Bary były prawie puste. Na boisku do piłki nożnej, gdzie często zdarzały się bójki, nie było nikogo. Jedynym miejscem, gdzie było straszne zamieszanie i hałas, był kościół. Pilnowałem tam porządku!”. Ktoś jednak doniósł przełożonemu, że ów policjant nie tylko pilnował porządku, ale także się modlił. Następnego dnia otrzymał polecenie służbowe: „Pilnować porządku w kościele i absolutnie się nie modlić!”.
„A to jest życie wieczne: aby znali Ciebie, jedynego prawdziwego Boga, oraz Tego, którego posłałeś, Jezusa Chrystusa” (J 17, 3) – wyjaśnił Jezus Apostołom. Ponoć brytyjski stróż prawa wcale nie przejął się poleceniem przełożonego. Rzucił na szalę swą posadę, bo uznał, że sprawa toczy się o coś ważniejszego niż przypodobanie się przełożonym.
Chrystus i Samarytanka, Muzeum Archidiecezjalne Warszawa
Wyszła z dzbanem na rękach po wodę. Zwyczajny obraz ludzkiego życia. Zmusiła ją życiowa potrzeba. O tej porze nikt nie wychodzi z domu, gdy słońce stoi w zenicie. Trudno też spotkać, w tym czasie, kogokolwiek na pustynnych drogach. Jedynie podróżni zatrzymują się przy studniach, by zaczerpnąć wody. Nie chciała nikogo spotkać. Chciała być sama. To była dobra pora – nikt nie wychodzi na zewnątrz, nikt nie widzi, nikt nie pyta. Wszystko, co żyje, szuka w tym czasie cienia, jakiegoś schronienia przed upałem. A ona, ukradkiem, niezauważona, chciała szybko dojść do studni i skrycie wrócić.
ZOBACZ --> Czytania liturgiczne na 08 marzec 2026; Rok A, II
23 kobiety uczestniczyły w obradach Soboru jako audytorki
Nie mogły zabierać głosu ani głosować, ale biskupi słuchali ich opinii. W 1964 roku papież Paweł VI zaprosił na Sobór Watykański II 23 kobiety, które uczestniczyły w obradach jako audytorki. Ich obecność stała się jednym z najbardziej symbolicznych znaków otwarcia Kościoła na świat.
Decyzję o zaproszeniu kobiet podjął papież Paweł VI. Ogłosił ją 8 września 1964 roku w Castel Gandolfo. Entuzjastycznie przyjął ją m.in. biskup Vittorio Veneto Albino Luciani, późniejszy papież Jan Paweł I. Pisał on, że obecność kobiet nie będzie jedynie symbolem, ponieważ komisje soborowe będą mogły zwracać się do nich o opinie, a one same będą mogły przedstawiać swoje sugestie.
Św. Jan Paweł II wprowadził do nauczania Kościoła pojęcie „nowego feminizmu”
Nowy feminizm nie naśladuje męskich modeli, lecz pozwala w pełni wyrazić „geniusz kobiecy” w życiu społeczeństwa i Kościoła. Wizję tę zaproponował św. Jan Paweł II, a kolejni papieże ją rozwijają, podkreślając znaczenie darów, jakie wnoszą kobiety oraz ich ważną obecność we wspólnocie Kościoła.
Jako młody chłopak, Leon XIV zapytał swoja mamę: „Czy chcesz być równa mężczyznom?”. Odpowiedziała: „Nie, bo my już jesteśmy lepsze!”. Wtedy, w latach 70-tych, w USA wiele dyskutowano o równości kobiet i mężczyzn. Przywołując to wspomnienie w rozmowie z uczestnikami Jubileuszu zespołów synodalnych, Papież zwrócił uwagę na liczne dary, jakie kobiety od dawna wnoszą w życie Kościoła.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.