Wiara potrzebuje wysiłku, nakładu i trudu, bo inaczej wypala się jak ognisko. Czasami w dorosłym zagubieniu zostaje tylko iskra chrztu św., bo przez lata nie chciało się pójść do kościoła, bo ktoś traktował modlitwę i sakramenty jako przykrą konieczność i nie zadomowił się w swojej wierze. Czy jesteście domownikami Boga? – pytał bp Mieczysław Cisło kilkudziesięciu gimnazjalistów, którzy 1 czerwca przyjęli z jego rąk sakrament bierzmowania w Łęcznej. Księdza Biskupa powitali proboszcz ks. Stefan Misa i państwo Piotrowscy; przygotowanie młodych prowadził ks. Radosław Karpiuk. W przygotowaniu do konfirmacji gimnazjaliści, ich rodzice i świadkowie chętnie odpowiadali na propozycje duszpasterskie, m.in. wieczór uwielbienia i świadectwa z zespołem Guadalupe.
W homilii Pasterz przywołał świadectwa zagubienia i odnajdywania wiary w Chrystusa, które poznał dzięki wieloletniemu doświadczeniu pracy z młodzieżą. Uświadamiał młodym i ich rodzinom, że są odpowiedzialni za wzrost wiary, że nawet „zbuntowana wiara” przez autentyzm poszukiwania prawdy stanowi podstawę do budowania szczęścia. – Tylko bliskość Boga i postawienie Go na pierwszym miejscu nadaje życiu sens, jest prawdziwie szczęściodajne – podkreślał Ksiądz Biskup. Wieczernik Ducha Świętego był okazją do przypomnienia, czemu służą dary, które przez sakrament dojrzałości chrześcijańskiej rozwija Duch Święty. Bp Cisło wzywał do wrażliwości, która jest tożsama z młodością. Podkreślał, że wielu młodych spieszy z pomocą charytatywną, z posługą do chorych, reaguje właściwie na przejawy niesprawiedliwości i „wymaga od siebie, nawet gdyby inni nie wymagali” (św. Jan Paweł II). – Nie wstydźcie się swojej wiary. Miejcie odwagę przyznać się do Jezusa. Zachęcam was do tego, żebyście nie byli samotnikami; żebyście tworzyli wspólnoty wiary, bo w pojedynkę jest łatwo się zagubić, a we wspólnocie łatwiej jest wzrastać – apelował Ksiądz Biskup.
Parafia pw. św. Józefa Opiekuna Rodzin w Łęcznej 30 czerwca obchodzi 15-lecie erygowania przez abp. Józefa Życińskiego. Kieruje nią ks. Stefan Misa, a fundamenty organizacyjne wspólnoty zakładali ks. Janusz Rzeźnik i ks. Piotr Jastrzębski. Warto zaznaczyć, że w tegorocznym okresie paschalnym ks. Sylwester Brzozowski zorganizował seminarium odnowy wiary w Duchu Świętym, w którym wzięła udział imponująca liczba kilkudziesięciu osób.
To największe wydarzenie ewangelizacyjne w Łodzi w ostatnich latach. W tym roku będzie miało miejsce 27-28 lutego w Atlas Arenie (Aleja ks. bp. Władysława Bandurskiego 7).
Kiedy tylko abp Grzegorz Ryś przyszedł do naszego miasta, było wiadomo, że będzie chciał szczególnie zająć się tak bliską mu młodzieżą. I nie myliliśmy się. W 2018 r. zaprosił do Atlas Areny gimnazjalistów i licealistów, którzy przez kilka godzin poznawali bliżej Jezusa. Takie samo spotkanie powtórzył w 2019 r., gdy do „ekipy Areny” dołączyli także uczniowie 8 klas szkół podstawowych. W tym roku uczniowie szkół podstawowych i ponadpodstawowych po raz pierwszy przez dwa dni będą przeżywali swoje rekolekcje na Arenie Młodych.
Kościół jest i nadal pozostanie Mistycznym Ciałem Chrystusa. Każdy z nas, wierzących, jest jego częścią. Okres wielkanocny ukierunkowuje nas na patrzenie na zmartwychwstanie i życie wieczne. Kościół rozwija się bardzo prężnie, głosi Ewangelię, przysparzając wciąż nowych wyznawców. Ale nie zmienia to faktu, że Kościół, choć święty, składa się z ludzi grzesznych, którzy wciąż zmagają się ze swoimi słabościami, dążąc do świętości. Nie jest on wspólnotą idealną, lecz do świętości zmierza. Problemy prędzej czy później musiały się pojawić, bo przecież wśród ludzi zawsze musi się „coś” wydarzyć. Poszło, oczywiście, o pieniądze. Gdy chce się pomagać, łatwo jest kogoś przeoczyć, a i potrzebujący często miewają pretensje, że powinni dostać więcej. Nie jest więc łatwo pomagać innym. Kościół na pierwszym miejscu stawia głoszenie Ewangelii. Nie wolno zaniedbać słowa Bożego na rzecz „obsługiwania stołu”. Tego od nas oczekuje Chrystus. Niemniej jednak wrażliwość i potrzeba dzielenia się z potrzebującymi też jest wpisana w misję Kościoła.
Fragment rękopisu "Bogurodzicy" z 1408 r. przechowywany w Bibliotece Jagiellońskiej w Krakowie
Od wieków rozbrzmiewa w polskich świątyniach, niemalże każdego dnia na początku Apelu Jasnogórskiego w Kaplicy Cudownego Obrazu niosąc w sobie modlitwę i narodową dumę. „Bogurodzica” to najstarsza polska pieśń, która jednoczyła pokolenia w chwilach próby, wciąż porusza serca i inspiruje do refleksji nad korzeniami wiary. O jej niezwykłej historii, duchowym przesłaniu i znaczeniu dla współczesnych Polaków opowiada ks. Igor Urban, dyrektor Metropolitalnego Studium Organistowskiego we Wrocławiu.
Historia Bogurodzicy sięga średniowiecza. - Źródła historyczne podają nam część informacji, które znamy jako właściwe, część to źródła legendarne. Pochodzi z XIII wieku, tutaj w miarę historycy są zgodni. Początkowo przypisywano autorstwo tekstu świętemu Wojciechowi. Dzisiaj już ta teoria jest zupełnie odrzucana. Mówimy, że być może był to Bogumił, który był ówczesnym i kaznodzieją, i spowiednikiem zasiadającym na książęcym szlaku. I mówimy, że jest to pieśń ojców, bo jest to najstarsza pieśń, która towarzyszyła zarówno życiu religijnemu, jak i patriotycznemu.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
