Ponad 5 tys. wiernych zgromadziło się na placu przykościelnym w Topczewie, aby uczestniczyć w diecezjalnych uroczystościach związanych z 300. rocznicą koronacji Obrazu Matki Bożej Częstochowskiej.
Uroczystej Sumie odpustowej 26 sierpnia o godz. 12 przewodniczył bp Tadeusz Pikus. Słowo Boże wygłosił ks. Zbigniew Rostkowski, kanclerz Kurii Diecezjalnej oraz wikariusz generalny diecezji drohiczyńskiej. Kaznodzieja, analizując symbolikę gestów cudownego Obrazu Matki Bożej Częstochowskiej, zwrócił uwagę na wiele spraw życia duchowego, rodzinnego i społecznego. Wskazując na Maryję – Matkę i Nauczycielkę, podkreślił rolę i zadania kobiety, poruszył kwestie dotyczące wychowania młodego pokolenia oraz relacji do drugiego człowieka. Wzywał o porządek i ład moralny oparty na prawdach wiary, nie bojąc się zadawać trudnych pytań. Swoje rozważania, jak klamrą, objął refleksją dotyczącą Matki, „która wszystko rozumie” i potrafi dostrzec dobro w życiu każdego człowieka.
Eucharystię poprzedził koncert scholi parafialnej z Topczewa oraz czuwanie modlitewne prowadzone przez Koła Żywego Różańca pod przewodnictwem ks. Romana Kowerdzieja. Bezpośrednio przed Mszą św. historię kopii wizerunku Pani Jasnogórskiej obecnego w topczewskim kościele przedstawił ks. Zenon Czumaj.
Na uroczystości przybyły rzesze pielgrzymów zarówno indywidualnych, jak i grupowych z diecezji drohiczyńskiej oraz z różnych zakątków Polski. Wielu pątników przyszło w pielgrzymkach pieszych, m.in. z Bielska Podlaskiego, Brańska, Łubina Kościelnego i Strabli. Nie zabrakło przedstawicieli Kościoła prawosławnego, władz rządowych i samorządowych.
Gospodarzem spotkania był miejscowy proboszcz ks. kan. Paweł Anusiewicz. Przy zaangażowaniu parafian i wielu ludzi dobrej woli została zorganizowana nie tylko część duchowa, ale również poczęstunek dla wszystkich pielgrzymów. Poszczególne miejscowości należące do parafii Topczewo podzieliły się chlebem z przybyłymi gośćmi. Nie zabrakło obecności policji, straży oraz harcerzy.
Topczewska kopia Jasnogórskiego Wizerunku Matki Bożej należy do 18 najsławniejszych na świecie. Jest to najstarsza kopia na terenie diecezji drohiczyńskiej. Historia obrazu jak i świadectwa otrzymanych przed nim łask wciąż na nowo wzruszają pielgrzymów i zachęcają do częstego nawiedzania tego miejsca.
„Witaj Maryjo Krasnobrodzka Pani
Tylu łaskami wsławiona.
Tobie składamy serca nasze w dani
Na wieki bądź pozdrowiona.
Spojrzyj na lud Twój z tej zamojskiej ziemi
Zbierz wszystkie łzy i cierpienia.
Wspieraj nas z nieba modłami swoimi
Daj siły, wiedź do zbawienia”.
Ta piękna pieśń, napisana przez ks. Dominika Maja podczas pobytu w obozie koncentracyjnym w Dachau, rozbrzmiewa w Sanktuarium Maryjnym w Krasnobrodzie podczas odsłonięcia cudownego obrazu i na rozpoczęcie uroczystych Eucharystii. Szczególnej wymowy nabrała w dniach 1-2 lipca, kiedy to świętowano jubileusz 50-lecia Koronacji Obrazu Pani Krasnobrodzkiej. W słowie skierowanym do wiernych na obchody uroczystości bp Marian Rojek przypomniał, że „lud zamieszkały na tej ziemi od Łukawca po Zamość i od Hrubieszowa po Biłgoraj pozostał i pragnie pozostać wierny Bogu”. „Dajmy wyraz temu pragnieniu i zgromadźmy się na wspólnej modlitwie w Krasnobrodzie (…), aby w ręce Maryi złożyć podziękowanie dla Boga za dobro, które z Jego łaski stało się naszym udziałem w przeszłości i jednocześnie zaczerpnąć Bożych mocy na teraźniejszość i przyszłość” – zachęcił Ksiądz Biskup.
Leon XIV jest dopiero czwartym papieżem, który miał możliwość dotknięcia Biblii Borso d'Este, arcydzieła sztuki iluminatorskiej
Oryginał piętnastowiecznej Biblii Borso d’Este, arcydzieło sztuki iluminatorskiej, został przywieziona do Watykanu i udostępniony do przejrzenia Papieżowi Leonowi XIV. To czwarty papie, który miał to słynne wydanie Biblii w rękach. Wcześniej dotykał jej także Jan Paweł II.
Ojciec Święty miał możliwość obejrzenia dwóch woluminów Biblii d’Este w Pałacu Apostolskim, zanim zostaną one odesłane do Modeny, gdzie są przechowywane. Choć tylko na krótko, Biblia należąca do Borso d’Este, księcia Modeny, Reggio i Ferrary w XV wieku, powróciła w ten sposób po 555 latach do Watykanu. Ten cenny wolumin, uważany za arcydzieło sztuki iluminatorskiej, wykonany w latach 1455–1461, został przywieziony do Bazyliki św. Piotra w 1471 roku, kiedy papież Paweł II nadał Borso d’Este tytuł księcia.
Ben Sira (Jezus, syn Eleazara, syn Syracha) pisze w Jerozolimie w początkach II w. przed Chr., w świecie, w którym kultura grecka mocno naciska na tożsamość Izraela. W części zwanej „pochwałą ojców” (Syr 44-50) ukazuje dzieje jako szkołę wierności. Dawid staje tu w centrum nie jako strateg, lecz jako człowiek kultu. Porównanie do tłuszczu ofiary podkreśla, że to, co najcenniejsze, należy do Pana. W Prawie tłuszcz (cheleb) bywa częścią zastrzeżoną dla Boga. Dawid zostaje oddzielony dla świętości. Autor przypomina zwycięstwa, ale zatrzymuje się na pieśni. Dawid śpiewał „z całego serca” i umiłował Stwórcę. To język czegoś więcej niż tylko talentu. Wspomnienie śpiewaków przy ołtarzu i uporządkowania świąt dotyka realnej historii liturgii Dawidowej, znanej także z Ksiąg Kronik. Wiara wchodzi w ciało wspólnoty przez modlitwę, muzykę i czas święta. Najbardziej uderza zdanie o odpuszczeniu grzechów. Syrach nie pomija upadku króla, lecz widzi w nim miejsce działania miłosierdzia. Tron otrzymuje oparcie w obietnicy Boga, a nie w bezgrzeszności władcy. Obraz rogu (qeren) oznacza moc i wyniesienie. Św. Atanazy w „Liście do Marcellina” mówi o Psalmach jako o zwierciadle serca i uczy, że człowiek bierze ich słowa na usta jak własne. Ta intuicja wyrasta z Dawida, którego Syrach pokazuje jako mistrza modlitwy. Św. Augustyn, komentując przysięgę Boga „dla Dawida”, rozpoznaje w „nasieniu Dawida” Chrystusa oraz tych, którzy do Niego należą. Przymierze króla otwiera się na lud odkupiony. Słowa o „przymierzu królów” i „tronie chwały” nawiązują do obietnicy z 2 Sm 7, w której Bóg podtrzymuje dom Dawida.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.