Reklama

Niedziela Sandomierska

Festiwal Kultury Chrześcijańskiej cz. 4

Eutrapelia w Tarnobrzegu

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Kolejna nasza relacja z „Eutrapeliów” tym razem dotyczyć będzie szkół tarnobrzeskich. Jeśli w całym kraju jest taka młodzież, jaka jest tam – jest równocześnie przyszłość i duch w narodzie

Katolickie Liceum Ogólnokształcące im. św. Jana Pawła II

Reklama

W murach szkoły członków kapituły Festiwalu Kultury Chrześcijańskiej „Eutrapelia” powitał dyrektor Piotr Malik i wicedyrektor Dariusz Chorzępa, z którego inicjatywy uczniowie złożyli dziękczynienie Bogu za dar śp. ks. Michała Józefczyka w formie modlitewno-słowno-refleksyjnej. – Przybliżono nam biografię kapłana, jego drogę kapłańską, służbę Bogu i bliźnim, szczególnie tym z marginesu, peryferii, zapomnianym przez wszystkich. W przeprowadzonym wywiadzie usłyszeliśmy naukę ks. Michała, że przez Jezusa prowadzi jedyna droga do nieba – przez dobre uczynki, poprzez dawanie wiele, mając tak niewiele. Ten kapłan pozwolił się kochać Bogu i tą miłością dzielił się z najbliższymi, z przyjaciółmi, parafianami i współpracownikami, dla wszystkich mając dobre słowo, czuły gest i otwarte serce. Młodzież w prezentacji multimedialnej przedstawiła wszystkie dzieła, które powstały z inicjatywy ks. Michała oraz zarejestrowała świadectwa tych, którzy mieli styczność i możliwość bycia z nim w bliskich relacjach. Towarzysząca wspomnieniom refleksja, przeżywana w ciszy i w skupieniu, ozdobiona była poezją bp. Karola Wojtyły, ks. Jana Twardowskiego i pięknymi utworami wokalnymi. Według charyzmatycznego kapłana to właśnie młodzież tarnobrzeskich szkół katolickich, wiernie zachowująca w pamięci jego naukę i pracę oraz czyny wykonywane w pokorze i skromności, jest żywym testamentem pozostawionym przez niego. Dziewczęta i chłopcy swoim występem dali świadectwo wiary w Boga, miłości braterskiej i wierności Ewangelii w ślad za ks. Michałem, który swoim życiem głosił słowo Boże i był wiernym świadkiem Chrystusa – relacjonują członkowie kapituły. Na zakończenie wszyscy występujący z głębokim wzruszeniem złożyli biało-czerwone róże przed portretem kapłana. Podkreślały one smutek, pozostawiony po jego odejściu, a jednocześnie radość z narodzin dla nieba tak wyjątkowego człowieka.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Zespół Szkół nr 3 im gen. Władysława Sikorskiego

Reklama

W ramach festiwalu w placówce otwarto wystawę pt. „Kocham cię, życie, nad życie”, przygotowaną przez klasę II a. W sali patrona symbolicznego otwarcia dokonali: dyrektor festiwalu Ewa Sęk, dyrektor szkoły Rafał Sawicki oraz wicedyrektor Wydziału Nauki i Wychowania Katolickiego Diecezji Sandomierskiej ks. Marcin Hanus. Następnie wszyscy obejrzeli wystawę, na której uczniowie zamieścili pochwałę życia ludzkiego w obrazkach. Wszyscy zwrócili uwagę na dzieci najmłodsze, poczęte i narodzone, które są pociechą dla rodziców i dają radość rodzinom. Ukazana też została młodość: niepowtarzalna, pełna wrażeń, emocji, wspólnego spędzania czasu z tymi, których kochamy, z którymi się dobrze czujemy. Przedstawiono również życie dorosłych – bardzo ważne i cenne, gdyż można wtedy w pełni żyć dla kogoś i z kimś, kogo się kocha i komu jest się potrzebnym. Z wystawy promieniowała również radość ze wspólnych chwil, z sukcesów drużynowych, często niepowtarzalnych, a może jedynych w życiu. Ostatni etap ekspozycji zawierał wizerunki świętych: o. Maksymiliana Marii Kolbego, Jana Pawła II, Matki Teresy z Kalkuty i Franciszka z Asyżu, którzy dziękowali Bogu swoim życiem za życie, nim się cieszyli i czerpali radość, zwłaszcza z niesienia pomocy bliźniemu, służąc potrzebującym. – Takie postacie powinny być stawiane za wzór do naśladowania młodemu pokoleniu w dzisiejszych czasach. Dziękujemy Wioletcie Wilk, która od 10 lat prowadzi uczniów tej szkoły festiwalową drogą, zarażając ich głęboką wiarą w Boga, skromnością i matczynym ciepłem, nie zrażając się piętrzącymi trudnościami – podkreślała Ewa Sęk.

Zespół Szkół nr 2 im. Bartosza Głowackiego

Społeczność szkoły wraz z rodzicami, dziadkami i liczną grupą dzieci z przedszkola zgromadziła się w kościele pw. św. Barbary w Tarnobrzegu. Wszystkich przybyłych na festiwalowe oratorium powitał proboszcz ks. Stanisław Bar. – W myśl hasła przewodniego tej edycji – „Idźcie i głoście”, tarnobrzeski „Rolnik”, poprzez wiodące słowa poezji, odpowiednio do treści dobrane i pięknie zaśpiewane pieśni przez Patrycję, Izabelę, Patrycję i Paulinę z akompaniamentem Michała i śpiew chóralny, poprowadził wszystkich przez prawdy wiary, niezbędne w życiu każdego chrześcijanina. Ukazał życie, śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa, który obdarza człowieka Duchem Świętym, niekończącą się miłością i przed skruszonym grzesznikiem nie zamyka ramion swojego miłosierdzia. Uczniowie zwrócili uwagę na Maryję, Jej znaczącą rolę w życiu Kościoła i w dziele zbawienia człowieka, wyśpiewując chwałę Matce Bożej przez dziewczęcy duet z Ukrainy. Młodzież nie zapomniała również o jubileuszu 100-lecia objawień Maryi w Fatimie i przesłaniu wzywającym do modlitwy, pokuty i nawrócenia. Jednocześnie zwróciła się z prośbą o nieustanną opiekę i wsparcie w walce z przeciwnościami i złem, czyhającym na każdym kroku. Maryja uczy nas, abyśmy idąc przez życie, głosili chwałę Boga. W ślad za Nią podążał Jej wierny orędownik św. Jan Paweł II. Trzeba szukać miłości, by kochać i być kochanym, by nią żyć i nią się dzielić, a przez to być w pełni szczęśliwym – zaznaczają twórcy oratorium. Modlitewno-refleksyjne oratorium ubogacała prezentacja multimedialna, obrazująca oraz łącząca poszczególne myśli i sentencje.

Zespół Szkół im. ks. Stanisława Staszica

W małej sali teatralnej członkowie kapituły festiwalu przeżywali wspólnie z młodzieżą program poetycko-wokalny zatytułowany „Kocham cię, życie”. – Na scenie dziewczęta i chłopcy podzielili się z obecnymi swoimi przemyśleniami związanymi z wartością życia ludzkiego. Poezją i wybranymi wątkami z tekstów biblijnych, literackich, poetyckich oraz encykliki św. Jana Pawła II „Ewangelium vitae”, prezentacją multimedialną w tle ukazującą uśmiechnięte buzie dzieci i radosnych dorosłych oraz filmem o świadectwie życia Nicka Vujicica pochwalili życie jako piękny dar od Stwórcy, za który trzeba być wdzięcznym Bogu. Podążając w myśl nauki Świętego Papieża, młodzież przekazała nam, że życie jest dobrem pochodzącym od Boga, Jego obrazem i odbiciem. Jest spełnione, gdy człowiek odnajdzie sens istnienia. Jest też zadaniem, które otrzymuje każdy z nas, przychodząc na świat, a najważniejsze, by przeżyć je, kierując się miłością i dokonując dobrych wyborów – zaznaczają członkowie kapituły festiwalu. Interpretacja wierszy i zaśpiewane pieśni w wykonaniu Katarzyny, Wiktorii, Julii i Wiktorii wprawiły wszystkich w nostalgię i zasłuchanie. Słowa podziękowań od kapituły zostały skierowane do opiekunów: ks. Piotra Wilka i Elżbiety Iskry za kontynuację tradycji udziału szkoły w festiwalu. Ewa Sęk podziękowała dyrektor Teresie Żygule za dwudziestoletnią współpracę i coroczne spotkania.

2017-09-06 12:18

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Częstochowskie Dni Muzyki Organowej

To już 15. edycja festiwalu pt. „Częstochowskie Dni Muzyki Organowej”. Wydarzenie odbędzie się w dniach od 17 do 25 października w częstochowskich kościołach.

Prezentowana podczas dotychczasowych edycji muzyka, w większości sakralna, była wykonywana przez wybitnych artystów z wielu krajów, m.in. Daniela Rotha z Paryża (organista tytularny Kościoła Saint-Sulpice), śp. Pierre'a Pincemaille z Paryża (organista tytularny Bazyliki Saint-Denis), czy tak cenionych polskich organistów jak: Julian Gembalski i Józef Serafin.
CZYTAJ DALEJ

Szkaplerz „kołem ratunkowym”

Szkaplerz to najpopularniejsza obok Różańca świętego forma pobożności maryjnej. Historia szkaplerza sięga góry Karmel w Ziemi Świętej, kiedy to duchowi synowie proroka Eliasza prowadzili tam życie modlitewne. Było to w XII wieku. Z powodu prześladowań ze strony Saracenów bracia Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel przenieśli się do Europy i dali początek zakonowi zwanemu karmelitańskim. W południowej Anglii w Cambridge mieszkał pewien bogobojny człowiek - Szymon Stock, generał zakonu, który dostrzegając grożące zakonowi niebezpieczeństwa, modlił się gorliwie i błagał Maryję, Najświętszą Dziewicę, o pomoc. Pewnej nocy, z 15 na 16 lipca 1251 r., ukazała mu się Najświętsza Panienka w otoczeniu aniołów. Szymon otrzymał od Maryi brązowy szkaplerz i usłyszał słowa: „Przyjmij, Synu najmilszy, szkaplerz Twego zakonu jako znak mego braterstwa, przywilej dla Ciebie i wszystkich karmelitów. Kto w nim umrze, nie zazna ognia piekielnego. Oto znak zbawienia, ratunek w niebezpieczeństwach, przymierze pokoju i wiecznego zobowiązania”. Od tamtej pory karmelici noszą szkaplerz, czyli dwa prostokątne skrawki wełnianego sukna z naszytymi wyobrażeniami Matki Bożej Szkaplerznej i Najświętszego Serca Pana Jezusa, połączone tasiemkami. Słowo „szkaplerz” pochodzi od łacińskiego słowa „scapulae” (plecy, barki) i oznacza szatę, która okrywa plecy i piersi. Papież Pius X w 1910 r. zezwolił na zastąpienie szkaplerza medalikiem szkaplerznym. Do wielkiej Rodziny Karmelitańskiej chcieli przynależeć wielcy tego świata - królowie, książęta, możnowładcy, ale i zwykli, prości ludzie. Dzięki papieżowi Janowi XXII - temu samemu, który wprowadził święto Trójcy Świętej i wyraził zgodę na koronację Władysława Łokietka - szkaplerz stał się powszechny. Papież miał objawienia. Matka Boża przyrzekła szczególne łaski noszącym pobożnie szkaplerz karmelitański. A Ojciec Święty ogłosił te łaski światu chrześcijańskiemu bullą „Sabbatina” z dnia 3 marca 1322 r. Bulla mówiła o tzw. przywileju sobotnim. Szczególne prawo do pomocy ze strony Maryi w życiu, śmierci i po śmierci mają ci, którzy noszą szkaplerz. Jest to niejako suknia Maryi, czyli znak i nieomylne zapewnienie macierzyńskiej opieki Matki Bożej. Kto nosi szkaplerz karmelitański, ten otrzymuje obietnicę, że dusza jego wkrótce po śmierci będzie wyzwolona z czyśćca. Stanie się to w pierwszą sobotę miesiąca po śmierci. Oczywiście, pod warunkiem, że ta osoba nosiła szkaplerz w należytym duchu i żyła prawdziwie po chrześcijańsku, zachowała czystość według stanu i modliła się modlitwą Kościoła. Jan Paweł II pisał do przełożonych generalnych Zakonu Braci NMP z Góry Karmel i Zakonu Braci Bosych NMP z Góry Karmel, że w znaku szkaplerza zawiera się sugestywna synteza maryjnej duchowości, która ożywia pobożność ludzi wierzących, pobudzając ich wrażliwość na pełną miłości obecność Maryi Panny Matki w ich życiu. „Szkaplerz w istocie jest «habitem» - podkreślał Ojciec Święty. - Ten, kto go przyjmuje, zostaje włączony lub stowarzyszony w mniej lub więcej ścisłym stopniu z zakonem Karmelu, poświęconym służbie Matki Najświętszej dla dobra całego Kościoła. Ten, kto przywdziewa szkaplerz, zostaje wprowadzony do ziemi Karmelu, aby «spożywać jej owoce i jej zasoby» (por. Jr 2, 7) oraz doświadczać słodkiej i macierzyńskiej obecności Maryi w codziennym trudzie, by wewnętrznie się przyoblekać w Jezusa Chrystusa i ukazywać Jego życie w samym sobie dla dobra Kościoła i całej ludzkości” (por. Formuła nałożenia szkaplerza). Papież Polak od wczesnych lat młodości nosił ten znak Maryi. I zawsze zaznaczał, jak ważny w jego życiu był czas, gdy uczęszczał do kościoła na Górce (Karmelitów) w Wadowicach. Szkaplerz przyjęty z rąk o. Sylwestra nosił do końca życia. (Szkaplerz św. Jana Pawła II znajduje się w klasztorze Karmelitów w Wadowicach.) W orędziu z okazji jubileuszu 750-lecia szkaplerza karmelitańskiego pisał, że szkaplerz „staje się znakiem przymierza i wzajemnej komunii między Maryją i wiernymi, a w rezultacie konkretnym sposobem zrozumienia słów Jezusa na krzyżu do Jana, któremu powierzył swą Matkę i naszą duchową Matkę”. Matka Boża, kończąc swe objawienia w Lourdes i w Fatimie, ukazała się w szatach karmelitańskich jako Matka Boża Szkaplerzna. Wszystkie osoby noszące szkaplerz karmelitański mają udział w duchowych dobrach zakonu karmelitańskiego. Ten, kto go przyjmuje, zostaje na mocy jego przyjęcia związany mniej lub bardziej ściśle z zakonem karmelitańskim. Rodzinę Karmelu tworzą następujące kręgi osób: zakonnicy i zakonnice, Karmelitańskie Instytuty Życia Konsekrowanego, Świecki Zakon Karmelitów Bosych (dawniej zwany Trzecim Zakonem), Bractwa Szkaplerzne (erygowane), osoby, które przyjęły szkaplerz i żyją jego duchowością w różnych formach zrzeszania się (wspólnoty lub grupy szkaplerzne) oraz osoby, które przyjęły szkaplerz i żyją jego duchowością, ale bez żadnej formy zrzeszania się. Do obowiązków należących do Bractwa Szkaplerznego należy: przyjąć szkaplerz karmelitański z rąk kapłana; wpisać się do księgi Bractwa Szkaplerznego; w dzień i w nocy nosić na sobie szkaplerz; odmawiać codziennie modlitwę zaznaczoną w dniu przyjęcia do Bractwa; naśladować cnoty Matki Najświętszej i szerzyć Jej cześć. Modlitwa do Matki Bożej Szkaplerznej O najwspanialsza Królowo nieba i ziemi! Orędowniczko Szkaplerza świętego! Matko Boga! Oto ja, Twoje dziecko, wznoszę do Ciebie błagalne ręce i z głębi serca wołam do Ciebie: Królowo Szkaplerza, ratuj mnie, bo w Tobie cała moja nadzieja. Jeśli Ty mnie nie wysłuchasz, do kogóż mam się udać? Wiem, o dobra Matko, że Serce Twoje wzruszy się moim błaganiem i wysłuchasz mnie w moich potrzebach, gdyż Wszechmoc Boża spoczywa w Twoich rękach, a użyć jej możesz według upodobania. Od wieków tak czczona, najszlachetniejsza Pocieszycielko utrapionych, powstań i swą potężną mocą rozprosz cierpienie, ulecz, uspokój mą zbolałą duszę, o Matko pełna litości! Ja wdzięcznym sercem wielbić Cię będę aż do śmierci. Na twoją chwałę w Szkaplerzu świętym żyć i umierać pragnę. Amen.
CZYTAJ DALEJ

19-26 lipca: XXVII Ogólnopolski Tydzień św. Krzysztofa

2026-07-17 07:31

[ TEMATY ]

19‑26 lipca

XXVII Ogólnopolski Tydzień św. Krzysztofa

MIVA

BP KEP

XXVII Ogólnopolski Tydzień św. Krzysztofa

XXVII Ogólnopolski Tydzień św. Krzysztofa

Pod hasłem „Uczniowie-misjonarze światłem świata na drogach” w niedzielę, 19 lipca br., rozpocznie się 27. Ogólnopolski Tydzień św. Krzysztofa. Obchodom towarzyszyć będzie „Akcja św. Krzysztof – 1 grosz za 1 kilometr”, polegająca na zbiórce ofiar na środki transportu dla misjonarzy. Za wstawiennictwem św. Krzysztofa – patrona kierowców, podróżnych i wszystkich zmotoryzowanych – wierni Kościoła katolickiego będą modlić się o bezpieczeństwo na drogach dla wszystkich podróżujących.

Temat tegorocznych obchodów nawiązuje do hasła programu duszpasterskiego Kościoła w Polsce na rok 2025/2026, które brzmi „Uczniowie-Misjonarze”. Ważnym punktem Ogólnopolskiego Tygodnia św. Krzysztofa jest błogosławieństwo kierowców oraz ich pojazdów wraz z modlitwą o odpowiedzialne i roztropne poruszanie się po drogach.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję