W święto Podwyższenia Krzyża mieszkańcy Bielska-Białej modlili się na wzgórzu Trzy Lipki u stóp jubileuszowego krzyża górującego nad stolicą Podbeskidzia.
– Od 16 lat gromadzimy się w tym miejscu, aby sprawować Najświętszą Eucharystię. Czynimy to jako dziękczynienie za miniony rok, ale zarazem chcemy prosić Boga, aby błogosławił tej bielskiej ziemi – powiedział w słowie wstępnym ks. Zygmunt Siemianowski, proboszcz parafii św. Stanisława w Bielsku-Białej. W dorocznej modlitwie za społeczność miasta wzięli udział przedstawiciele władz samorządowych, kapłani okolicznych parafii oraz kilkusetosobowa grupa wiernych. Tym razem Eucharystii przewodniczył proboszcz parafii Trójcy Przenajświętszej ks. prał. Józef Oleszko. – Krzyż łączy ziemię z niebem. W naszej modlitwie chcemy wobec siebie złożyć świadectwo, że imię Jezus znaczy, że Bóg zbawia, Bóg ratuje – mówił kaznodzieja. Kapłan odwołał się również do postaci Moniki oraz wątków osobistych związanych ze swoją matką i jej łączności z krzyżem.
Wzgórze Trzy Lipki wznosi się nad Bielskiem do wysokości 386 m n.p.m. i należy do parafii św. Stanisława Biskupa i Męczennika. Przed wojną stał tam drewniany krzyż, usunięty wskutek działań wojennych. W związku z obchodami Jubileuszu Roku 2000 mieszkańcy miasta podjęli wysiłek zbudowania nowego krzyża. Jego konstrukcja ma 40 m wysokości i waży 17 t. Krzyż na Trzech Lipkach jest jedną z trzech tego typu konstrukcji okalających Bielsko-Białą. Jak wskazują mapy topograficzne, krzyże: w Starej Wsi, na Hrobaczej Łące w Kozach i właśnie w Bielsku tworzą trójkąt równoboczny o długości boku bliskiej 11 km. Oprócz wyżej wspomnianych, na terenie diecezji stalowe konstrukcje krzyży znajdują się jeszcze na Bendoszce w Rycerce Górnej, na Matysce Radziechowach, na wzgórzu Grojec koło Żywca oraz na skoczowskiej Kaplicówce.
Symbolom towarzyszą wolontariusze oraz członkowie Katolickiego
Stowarzyszenia Młodzieży Diecezji Drohiczyńskiej
W najbliższy piątek 10 czerwca o godz. 19.15 w Centrum Jana Pawła II w Krakowie prowincjał franciszkanów z członkami Wspólnoty Maryi z Włoch i Polski modlić się będą o bezpieczny przebieg Światowych Dni Młodzieży.
Przyzywać tam będą wstawiennictwa błogosławionych ojców: Zbigniewa Strzałkowskiego i Michała Tomaszka, którzy ponieśli śmierć męczeńską z rąk komunistycznych terrorystów. Msza św. zakończy się błogosławieństwem ich relikwiami.
Fragment należy do pieśni o Słudze Pana w części Izajasza powiązanej z końcem niewoli babilońskiej i z rodzącą się odbudową. Słowo „sługa” (’ebed) opisuje kogoś należącego do Boga i posłanego dla innych. Sługa słyszy: „Tyś sługą moim, Izraelu, w tobie się rozsławię”. Ciężar spoczywa na chwale Boga. Przymioty posłańca pozostają w tle. Nazwa „Izrael” nadaje postaci rys reprezentanta. Przez niego Pan odsłania sens istnienia swojego ludu. Powołanie „od łona matki” mówi o wyborze, który poprzedza ludzkie plany. Bóg „uformował”, „powołał” i „przywraca” (hebr. qārā’, yāṣar). Pierwsze zadanie dotyczy Jakuba i Izraela. Naród po wygnaniu potrzebuje zebrania, uzdrowienia pamięci i powrotu do przymierza. Potem rozlega się zdanie o poszerzeniu misji: „Ustanowię cię światłością dla pogan”. Brzmi też mocne „to za mało”. To zdanie odsłania miarę Bożej hojności. Widać porządek drogi: odnowa własnego domu i otwarcie na innych. „Poganie” to (goyim), narody żyjące poza Torą. Światłość (’ôr) w Biblii łączy się ze stworzeniem i z prowadzeniem w ciemności. Ona budzi życie, uczy drogi i daje odwagę. Proroctwo prowadzi aż „do krańców ziemi”, więc zbawienie otrzymuje wymiar powszechny. Zwrot „krańce ziemi” pojawia się w Psalmach jako obraz zasięgu panowania Boga. Sługa staje się miejscem, w którym Bóg bywa rozpoznany. Wybranie nabiera kształtu służby. W hebrajskim „zbawienie” (yeshu‘ah) nosi brzmienie bliskie imieniu Jeszua (Yēšûa‘). Tekst pokazuje Boga, który gromadzi swój lud i otwiera go na wszystkie narody, bez przemocy i bez triumfalizmu.
Jan Paweł II w Dolomitach z towarzyszami górskich wypraw: żandarm Egildo Biocca, ks. Stanisław Dziwisz i Angelo Gugel
Przez cały pontyfikat Jana Pawła II był „cieniem” Papieża - stał tuż obok niego, zawsze do dyspozycji, gdy zachodziła taka potrzeba. To Włoch z regionu Veneto Angelo Gugel. Na niezliczonej ilości zdjęć przy Ojcu Świętym widzimy tego dystyngowanego, elegancko ubranego mężczyznę, który pełnił funkcję papieskiego „aiutante di camera”, czyli kamerdynera, adiutanta.
Gugel towarzyszył Papieżowi podczas różnorodnych uroczystości i audiencji, w podróżach apostolskich ale także w chwilach odpoczynku zarówno w papieskim apartamencie jak i na wakacjach w Castel Gandolfo i w górach. Do historii przeszło jego zdjęcie na białym papieskim jeepie, gdy 13 maja 1981 r. podtrzymuje upadającego po zamachu Jana Pawła II.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
