PATRYCJA JENCZMIONKA-BŁĘDOWSKA: – Na czym polega fenomen Świętej? Co sprawia, że jej kult jest tak rozpowszechniony?

KS. JERZY OLSZÓWKA: – To faktycznie fenomen, że nieprzerwanie od 750 lat, pomimo zmieniających się okoliczności zewnętrznych i uwarunkowań historycznych, kult św. Jadwigi jest wciąż żywy, wciąż trwa i swoim zasięgiem obejmuje nie tylko ziemie śląskie, polskie czy europejskie, ale także Amerykę Łacińską. Ten fenomen potwierdza zasadę, że święci się nigdy nie starzeją. Cechą świętości Jadwigi było całkowite zjednoczenie z Chrystusem. Wypełniała Jego słowa: „Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili”, pomagając najbardziej potrzebującym, którzy byli szczególni bliscy jej sercu.

– To honor dla Trzebnicy mieć taką Świętą?

MAREK DŁUGOZIMA: – Św. Jadwigę od zawsze traktowaliśmy jako naszą patronkę i z tego źródła najwięcej czerpiemy właśnie my, trzebniczanie. W 2009 r. podjąłem decyzję, by wypełnić zaległe zobowiązanie wobec najbardziej zasłużonej mieszkanki miasta i złożyłem wniosek do Rady Miejskiej o podjęcie uchwały i ustanowienie oficjalnie św. Jadwigi patronką Trzebnicy. Wraz z ks. dziekanem Jerzym Olszówką i śp. ks. prof. Antonim Kiełbasą zwróciliśmy się do metropolity wrocławskiego abp. Mariana Gołębiewskiego z prośbą o poparcie naszej inicjatywy. W efekcie dekretem z 1 lutego 2010 r. nadesłanym ze Stolicy Apostolskiej tak się stało. Św. Jadwiga wypaliła w Trzebnicy trwały znak, wystarczy rozejrzeć się wokół, jak wiele dobrego dzieje się w naszej gminie poprzez jej orędownictwo. Dziś Trzebnica wyrasta na miasto otwarte i nowoczesne, które rozwija się dynamicznie. Budujemy teraźniejszość i przyszłość w oparciu o swoją tożsamość i historię. Z pewnością wielu mieszkańców ma do niej osobisty stosunek. Dla wielu z nas jest nieprzemijającym wzorem. Pozostawiła po sobie dziedzictwo materialne i duchowe, które jest wielką chlubą Trzebnicy i rozsławia nasze miasto na cały świat.

– To nie tylko święto religijne, ale również i wielkie wydarzenie dla całego miasta. Czy mieszkańcy angażują się w przygotowanie uroczystości?

M.D.: – Dzięki bardzo dobrej współpracy z księżmi salwatorianami od wielu lat miasto włącza się w obchody jadwiżańskie. Szczególnym momentem dla nas jest pielgrzymka trzebniczan do grobu św. Jadwigi, może najkrótsza w kilometrach, ale najbliższa w sercach. Tego dnia w odczytywanym Akcie Zawierzenia, my – trzebniczanie różnych stanów i profesji oddajemy jej należyty hołd i okazujemy swoją przynależność do jej świętości, ale i wdzięczność za wszelkie otrzymane łaski.

– Święta Jadwiga nazywana jest patronką małżeństw i rodzin. Czy mieszkańcy mają tego świadomość?

KS. J.O.: – W każdy trzeci wtorek miesiąca zapraszamy do grobu św. Jadwigi na nowennę, w trakcie której w szczególny sposób modlimy się za małżeństwa i rodziny, a także udzielamy w trakcie nabożeństwa specjalnego błogosławieństwa relikwiami św. Jadwigi, prosząc o wstawiennictwo Tej, która była także żoną i matką.

– Nazywana jest także patronką pojednania polsko-niemieckiego. Dlaczego?

KS. J.O.: – Kard. Bolesław Kominek w orędziu wystosowanym do biskupów niemieckich, w którym znajdują się słynne słowa „przebaczamy i prosimy o przebaczenie”, powołuje się na św. Jadwigę, która łączy oba narody. Kiedy zagłębimy się w rolę Świętej jako patronki pojednania, musimy patrzeć na owoce w 1945 r., kiedy na piastowskie ziemie przybyli przesiedleńcy z dawnych terenów II RP, szczególnie doświadczeni skutkami wojny, zaznali krzywdy od ludzi, którzy mieli niemieckie korzenie. I oto przybyli na Śląsk, do Świętej, która pochodziła z Bawarii. Po ludzku ten kult nie miał prawa przetrwać, a mimo to już w 1945 r. do jej grobu przybyło tysiące wiernych, nie zważając na jej pochodzenie, a doceniając miłosierdzie.

– Te gesty pojednania dostrzegamy także dziś we współpracy z Niemcami?

M.D.: – W 2009 r. wraz burmistrzem miasta Kitzingen Siegfriedem Mullerem podpisaliśmy dokument, który rozpoczął oficjalne partnerstwo naszych miast. W Kitzingen, gdzie znajduje się klasztor, św. Jadwiga wychowywała się i zdobywała wykształcenie. Ale nasze miasta łączy coś więcej niż tylko kilka faktów z biografii księżnej. Św. Jadwiga jest mostem łączącym oba kraje – Polskę i Niemcy. 15 października 1967 r. padły wielkie słowa z ust kard. Kominka, który podkreślał, że wszyscy jesteśmy braćmi, nieważne, na którym brzegu Odry mieszkamy. Nasze partnerstwo z Kitzingen jest dziś modelowym przykładem idei przyjaźni i pojednania między narodami.

KS. J.O.: – Modlitwą u grobu św. Jadwigi rok temu 16 października zainaugurowaliśmy Rok Jadwiżański, który został ogłoszony dla upamiętnienia 750. rocznicy wydania bulli kanonizacyjnej przez papieża Klemensa IV i cały ten rok poświęcony jest świętej i zawiera w sobie wiele różnych wydarzeń na płaszczyznach: duszpasterskiej, kulturalnej, edukacyjnej, które świadczą o tym, jak bliska nam jest patronka. Tegoroczne październikowe obchody są zwieńczeniem tych wydarzeń. W trzebnickiej bazylice uroczystościom odpustowym będzie przewodniczył abp Stanisław Dziwisz, który jest osobą łączącą przeżywany czas z jubileuszem sprzed 50 lat, kiedy to towarzyszył już św. Janowi Pawłowi II, w tamtym czasie metropolicie krakowskiemu. Warto przypomnieć, że to właśnie św. Jadwiga jest patronką jego wyboru na stolicę Piotrową. Na uroczystościach obecny będzie abp Józef Kupny, a także biskupi z Niemiec i Czech. W trakcie jubileuszu zostaną nadane po raz pierwszy odznaczenia św. Jadwigi. Pamiętajmy jednak, że bazylika trzebnicka jest otwarta każdego dnia przez cały dzień, kiedy ktoś będzie miał potrzebę nawiedzenia św. Jadwigę Śląską, to serdecznie zapraszamy.

M.D.: – Gmina Trzebnica czynnie włączyła się w obchody Roku Jadwiżańskiego. Podjęliśmy się organizacji licznych wydarzeń kulturalnych, w tym koncertów, wystaw, odczytów, konferencji. W sposób szczególny zależało nam również, by podkreślić aspekt miłosierdzia, które jest hasłem przewodnim Roku Jadwiżańskiego, stąd nasze zaangażowanie w akcję Dar dla Alleppo. Każde takie działanie miało na celu przybliżenie osoby św. Jadwigi, ale i szukanie w jej życiu inspiracji do tego, by dziś żyć na wzór jej świętości.