W warszawskim Teatrze Polskim odbyła się premiera Burzy Williama Szekspira w reżyserii Jarosława Kiliana. Jest to trzecie przedstawienie na stołecznych scenach, którego autorzy nawiązują do tekstu ostatniej komedii Szekspira.
O ile jednak twórcy przedstawień w Narodowym i Rozmaitościach posłużyli się środkami awangardowymi, to w Polskim oglądamy spektakl klasycznie wizyjny, komunikatywny i zrozumiały dla widzów różnych pokoleń. Najciekawszym elementem spektaklu w Teatrze Polskim jest scenografia, stworzona przez wybitnego i zasłużonego artystę Adama Kiliana. Na scenie widzimy na poły baśniowy świat, w jakim rozgrywa się akcja Burzy. W scenografii i kostiumach są odniesienia do rzeczywistości współczesnej kultury. Bezludna wyspa, na której przebywa Prospero, wygnany książę Mediolanu, została ukazana jako teatr w teatrze. Nadaje to przedstawieniu, w zgodzie z duchem sztuki Szekspira, charakter zabawy i gry teatralnej. Autorzy spektaklu czytelnie pokazali, jak miłość córki Prospera do Ferdynanda, syna Neapolu, krzyżuje plany zemsty i wojny. W Teatrze Polskim możemy więc oglądać Burzę ze wszystkimi podtekstami i znaczeniami tekstu Szekspira.