Podczas tegorocznego Wielkiego Postu w parafii pw. Matki Bożej Różańcowej w Kamiennej Górze nabożeństwa Drogi Krzyżowej odbywają się w kościele rano i po południu. Dodatkowo ks. Paweł Adres organizuje Ekstremalne Drogi Krzyżowe. Rozpoczynają się one o godz. 19.00, po wieczornej Eucharystii, wyjazdem w okolice, gdzie znajdują się kalwarie. Prowadzi nas podświetlony krzyż procesyjny, a drogę oświeca blask pochodni i latarek. Choć dystansem i czasem przejścia daleko odbiegają one od pierwowzoru EDK, których pomysłodawcą jest ks. Jacek „Wiosna” Stryczek, to nasze ekstremalne nabożeństwa polegają m.in. na tym, że odbywają się wieczorem, poza miejscem zamieszkania, bez względu na warunki atmosferyczne, na trasach o różnym stopniu trudności. Wyjazdy zajmują ok. 3 godzin i biorą w nich udział rodzice z dziećmi (najmłodsza uczestniczka ma 8 lat), młodzież i dorośli, a ich liczba stopniowo rośnie – obecnie jest to 60 osób. Do modlitewnej refleksji i zadumy ks. Paweł wykorzystuje materiały, które dla potrzeb EDK opracował m.in. ks. Jacek Stryczek.
W pierwszy piątek Wielkiego Postu przemierzyliśmy szlak z Boguszowa na szczyt góry Chełmiec (851 m n.p.m.). Na ok. 3,5-kilometrowej trasie znajdują się stacje Drogi Krzyżowej Górniczego Trudu. Towarzyszyły nam rozważania pt. „Miara Wielkości Człowieka”.
23 lutego udaliśmy się na Świętą Górę (701 m n.p.m.) w Lubawce. Na jej stromym, leśnym zboczu rozlokowane są pocysterskie kapliczki Drogi Krzyżowej; większość z nich pochodzi z początków XIX wieku. Niestety, kaplice popadły w ruinę, a z dawnego wyposażenia pozostały jedynie fragmenty malowideł na ścianach i nieliczne uszkodzone figury. Przejście wieczorem stromą, wąską i miejscami oblodzoną trasą lubawskiej kalwarii stało się niezwykłym przeżyciem. Sprzyjały temu rozważania pt. „Męska Strona Rzeczywistości”.
2 marca miejscem modlitewnej zadumy była kalwaria wokół kaplicy św. Anny na górze Róg w Chełmsku Śląskim. Postawione w XIX wieku z cegły stacje Drogi Krzyżowej mają postać słupów zwieńczonych trójkątnym naczółkiem. We wnękach umieszczone są polichromowane płaskorzeźby, przedstawiające sceny związane z ukrzyżowaniem Chrystusa. Ze względu na mocno odczuwalny mróz, jak i samo dotarcie do celu, była to najbardziej ekstremalna z dotychczasowych wypraw. Na miejscu czekali przedstawiciele Chełmska Śląskiego, którzy także uczestniczyli w nabożeństwie. Rozważania pt. „Chrześcijański lider” wskazywały, jak stawać się liderem swojego życia, który potrafi sobie poradzić i rozwiązać problem. Nabożeństwo zakończyło się w XVIII-wiecznej kaplicy św. Anny. W czasach powojennych została ograbiona ze wszystkiego i poważnie zdewastowana. Dzięki staraniom ks. kan. Władysława Sługockiego – kapelana sióstr benedyktynek z Krzeszowa i niezwykłemu zaangażowaniu wiernych (bez pomocy państwa i zagranicy), od 1986 r. kaplicę stopniowo odbudowywano i miejsce to znowu żyje, stając się miejscem modlitwy, pielgrzymek i atrakcją na turystycznym szlaku.
Reklama
9 marca proboszcz naszej parafii ks. kan. Piotr Smoliński zorganizował i prowadził Drogę Krzyżową ulicami Kamiennej Góry. W nabożeństwie uczestniczyli mieszkańcy miasta – z proboszczem parafii św. Apostołów Piotra i Pawła ks. prał. Edwardem Bigosem na czele. Obecny był także ks. kan. Bronisław Piśnicki i ks. Paweł Adres. Rozważania pt. „Droga pięknego życia” prowadziła młodzież. Oparte na wypowiedziach ludzi różnych stanów i zawodów, pobudzały do refleksji, że trudy i przeciwności są tylko narzędziami, które mogą pomóc w odnalezieniu nowych pomysłów na życie. Nabożeństwo zakończyło się na kamiennogórskim rynku modlitwą za Ojczyznę, którą poprowadził ks. prał. Edward Bigos.
Na 16 marca zaplanowano wyjazd na kalwarię w Krzeszowie, natomiast zakończeniem ma być wyjazd 23 marca w pobliże Adrspach w Czechach. Do punktu widokowego na wierzchołku Krzyżowego Wierchu (667 m n.p.m.) naprzeciw Skał Adrszpaskich, prowadzi odrestaurowana Droga Krzyżowa, której trasę w ubiegłym roku ks. Paweł Adres przeszedł w nocy z młodzieżą z parafialnej grupy „Parkówka”.
Wypowiedzi uczestników:
„Droga Krzyżowa była dla mnie wielkim przeżyciem. Najbardziej dotknęło mnie widzieć Was tam wszystkich (dorosłych i dzieci). Staliście mi się jeszcze bliżsi. Do tej pory zawsze myślałem, że praca w Kamiennej Górze to na krótko, teraz wiem, że cokolwiek będzie, zawsze będę częścią kamiennogórskiej wspólnoty katolickiej. Dzięki. Proszę dać znać, jak gdzieś jeszcze pójdziecie”.
Grzegorz – nauczyciel języka angielskiego
„Nie dająca się wyrazić słowami Boża radość towarzyszyła mi na tej Drodze Krzyżowej. Pragnieniem moim jest, by dzięki łasce Bożej radość ta zmieniała moje serce nie tylko w okresie Wielkiego Postu, ale w każdym czasie Bożego Miłosierdzia”.
Brygida
Droga Krzyżowa była wspaniała. Najbardziej byłam zaskoczona, że po wysłuchaniu rozważań dostawałam takiego powera, że z radością chciało mi się iść dalej – mimo że chwilami trochę bolały mnie nogi. Bardzo chcę brać udział w kolejnych wyjazdach i powiem o nich innym w szkole”.
Zgodnie z wielowiekowym zwyczajem w Wielki Piątek późnym wieczorem w rzymskim Koloseum odbędzie się Droga Krzyżowa z udziałem papieża. W tym roku przejdzie ona 18 kwietnia a rozważania do poszczególnych stacji napisał metropolita Campobasso-Boiano w środkowych Włoszech abp Giancarlo M. Bregantini. Poniżej przedstawiamy krótki zarys dziejów tej praktyki pokutnej w Wiecznym Mieście.
Tradycja Drogi Krzyżowej w rzymskim Koloseum lub wokół niego w Wielki Piątek każdego roku sięga Roku Świętego 1750, kiedy to zapoczątkował tę praktykę św. Leonard z Porto Maurizio (koło Genui; 1676-1751), wielki czciciel Męki Pańskiej. Zwyczaj ten przetrwał do upadku Państwa Kościelnego w 1870, gdy Pius IX, protestując przeciw zajęciu ziem papieskich przez wojska G. Garibaldiego, ogłosił się więźniem Watykanu. W praktyce oznaczało to, że przez całe dziesięciolecia nie było żadnych publicznych procesji czy innych manifestacji z udziałem papieża na ulicach Rzymu. Praktykę tę wznowił dopiero 27 marca 1964 Paweł VI.
Początkowo rozważania do poszczególnych stacji czerpano z Pisma Świętego, z tekstów Ojców i Doktorów Kościoła i innych świętych. W latach 1970-78 Ojciec Święty osobiście prowadził każdą Via Crucis, a rozważania do niej opierał na tekstach biblijnych (27 III 1970) i pismach różnych świętych: Leona Wielkiego (9 IV 1971), Augustyna (31 III 1972), Franciszka Salezego (20 IV 1973), Ambrożego (12 IV 1974), Pawła od Krzyża (28 III 1975), Ojców Kościoła (16 IV 1976), św. Teresy (8 IV 1977) i św. Bernarda (24 III 1978).
Jan Paweł II przejął zwyczaj swego poprzednika i rozważania do Drogi 13 kwietnia 1979 zaczerpnął z przemówień. 4 kwietnia 1980 wykorzystał do tego treści zawarte w regule św. Benedykta, w 1981 (17 IV) - św. Katarzyny Sieneńskiej, w rok później (9 IV 1982) - św. Bonawentury a pisząc rozważania do poszczególnych Stacji na 1 kwietnia 1983, oparł się na pismach św. Anieli z Foligno.
W 1984 do Drogi Krzyżowej w Wielki Piątek 20 kwietnia, na zakończenie Roku Świętego Odkupienia, Ojciec Święty napisał własne rozważania. W następnych latach zaczął zapraszać do tego osoby z zewnątrz: duchownych i świeckich z różnych krajów, w tym także kobiety, z czasem nawet niekatolików. Pierwszym takim zaproszonym autorem był w 1985 włoski pisarz Italo Alighiero Chiusano (1926-95; urodzony we Wrocławiu), a w 1989 – pierwszy Polak Marek Skwarnicki.
W 1993 po raz pierwszy teksty napisała kobieta – m. Anna Maria Canopi, przełożona opactwa benedyktyńskiego "Mater Ecclesiae" na włoskiej wyspie św. Juliusza, a w rok później – również po raz pierwszy – niekatolik, prawosławny patriarcha Konstantynopola Bartłomiej I. Po nim jeszcze trzykrotnie autorami rozważań byli członkowie innych wyznań, w tym protestancka mniszka Minke de Vries ze Szwajcarii (1995) i ormiański katolikos Garegin I (1997). W Roku Świętym 2000 rozważania napisał ponownie Ojciec Święty, w rok później zaczerpnięto je z pism kard. Johna H. Newmana (1801-90) w związku z przypadającą wówczas 200. rocznicą jego urodzin, a w 2002 autorami medytacji było 14 dziennikarzy – kobiet i mężczyzn, akredytowanych przy Stolicy Apostolskiej, wśród nich red. Jacek Moskwa w Polski.
Oto wykaz autorów rozważań, zaproszonych przez papieży w poszczególnych latach i dokładne daty tych nabożeństw:
20 IV 1984: Jan Paweł II
5 IV 1985: Italo Alighiero Chiusano, pisarz włoski
28 III 1986: André Frossard, pisarz, dziennikarz francuski
17 IV 1987: kard. Miguel Obando Bravo, arcybiskup Managui (Nikaragua)
1 IV 1988: Hans Urs von Balthasar, teolog szwajcarski, kardynał-nominat
24 III 1989: Marek Skwarnicki, dziennikarz i pisarz polski
13 IV 1990: abp Michel Sabbah, łaciński patriarcha Jerozolimy
29 III 1991: o. Ignacio Maria Calabuig Adan OSM, o. Silvano M. Maggiano OSM
17 IV 1992: abp (obecnie kard.) Miloslav Vlk, arcybiskup Pragi, prymas Czech
9 IV 1993: m. Anna Maria Canopi, ksieni opactwa benedyktyńskiego "Mater Ecclesiae" z wyspy San Giulio koło Novary (Włochy)
1 IV 1994: prawosławny patriarcha Konstantynopola Bartłomiej I
14 IV 1995: s. Minke de Vries, mniszka wspólnoty protestanckiej z Grandchamp (Szwajcaria)
5 IV 1996: kard. Vinko Puljić, arcybiskup Sarajewa
28 III 1997: katolikos Garegin I, najwyższy patriarcha wszystkich Ormian
10 IV 1998: Olivier Clément, francuski teolog prawosławny
2 IV 1999: Mario Luzi, poeta włoski
21 IV 2000: rozważania przygotował Jan Paweł II z okazji Wielkiego Jubileuszu Roku Świętego
13 IV 2001: teksty zaczerpnięto z pism kard. Johna Newmana z okazji 200. rocznicy jego urodzin
29 III 2002: rozważania przygotowało 14 dziennikarzy z różnych krajów, akredytowanych przy Stolicy Apostolskiej – John M. Thavis (USA), Aleksiej Bukałow (Rosja), Henri Tincq (Francja), Greg Burke (USA), Ángel Gómez Fuentes (Hiszpania), Erich Kusch (Niemcy), Hiroshi Miyahira (Japonia), Jacek Moskwa (Polska), Marina Ricci (Włochy), Aura Miguel (Portugalia), Luigi Accattoli (Włochy), Sophie de Ravinel (Francja), Valentina Alazraki (Meksyk), Marie Czernin (Niemcy)
18 IV 2003: w związku z 25-leciem pontyfikatu teksty pochodziły z nauk rekolekcyjnych kard. Karola Wojtyły, które głosił on dla Pawła VI i Kurii Rzymskiej w Watykanie 7-13 III 1976
9 IV 2004: o. André Louf, trapista z Belgii
25 III 2005 : kard. Joseph Ratzinger, prefekt Kongregacji Nauki Wiary (obecnie Benedykt XVI)
Zwyczaj zapraszania autorów z zewnątrz podtrzymał następny papież – Benedykt XVI. Oto kolejni autorzy rozważań:
14 IV 2006: abp Angelo Comastri, wikariusz generalny Jego Świątobliwości dla Miasta Watykanu
6 IV 2007: ks. Gianfranco Ravasi, biblista, prefekt Bibliotek Ambrozjańskiej w Mediolanie (obecnie
kardynał, przewodniczący Papieskiej Rady Kultury)
21 III 2008: kard. Joseph Zen Ze-kiun, biskup Hongkongu
10 IV 2009: Thomas Menamparampil SDB, arcybiskup Guwahati (Indie)
2 IV 2010: kard. Camillo Ruini, b. wikariusz papieski dla diecezji rzymskiej
22 IV 2011: matka Maria Rita Piccione z klasztoru Czterech Świętych Koronowanych w Rzymie, przełożona federacji mniszek augustiańskich
6 IV 2012: włoscy małżonkowie Danilo i Anna Zanzucchi z Ruchu Focolari, założyciele Ruchu „Rodziny nowe”
Od 2013 kolejnych autorów rozważań zaprasza Franciszek.
29 III 2013: patriarcha maronicki kard. Bechara Boutros Rai z grupą młodych Libańczyków
18 IV 2014: abp Giancarlo Maria Bregantini CSS, metropolita Campobasso-Boiano
To opowieść o człowieku, lekarzu, który stanął na granicy życia i śmierci — i wrócił odmieniony. O lekarzu, który przez 22 dni leżał nieprzytomny, a po odzyskaniu przytomności zaczął patrzeć na świat zupełnie inaczej. Wacław Szuniewicz nie tylko wrócił do życia. On odnalazł jego nowy sens.
To jednak nie jest tylko opowieść o jednym człowieku. To także próba odpowiedzi na bardzo ważne pytanie: czy można patrzeć, a nie widzieć? I czy bywa tak, że dopiero przez cierpienie, stratę albo ciemność człowiek zaczyna dostrzegać to, co naprawdę ważne?
Dzisiejszego popołudnia papież Leon XIV wprowadza się do apartamentu w Pałacu Apostolskim, przenosząc się wraz ze swoimi najbliższymi współpracownikami do pomieszczeń, z których korzystali jego poprzednicy - informuje Biuro Prasowe Stolicy Apostolskiej.
Ostatnim papieżem, który mieszkał w tym apartamencie, był Benedykt XVI do czasu swej rezygnacji w lutym 2013 roku. Papież Franciszek wolał zamieszkać w watykańskim Domu Świętej Marty, tym samym naznaczony historyczną obecnością wielu papieży apartament w Pałacu Apostolskim opustoszał i niezamieszkany zaczął powoli niszczeć. „Il Messaggero” informuje, że gdy Leon XIV udał się tam po swym wyborze, zobaczył pleśń i zacieki na ścianach. Remontu wymagała instalacja wodno-kanalizacyjna, a instalację elektryczną trzeba było całkowicie przerobić, dostosowując do nowych norm. Ostatni remont papieski apartament przeszedł po wyborze Jana Pawła II, Benedykt XVI poprosił jedynie o odświeżenie niektórych pomieszczeń.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.