Matko, wybacz mi, proszę,
Dziecięcą zachłanność,
Że wtedy, gdy w rodzinie
Mniej dzieci się stawi
Przy Matce tak oddanej,
Ty prędzej się wstawisz,
Przyjmując nasze prośby
W kolejce po łaskę.
Twój wzrok z IKONY ŚWIĘTEJ
JĘZYKIEM MIŁOŚCI OBJAWIŁ
TWĄ OBECNOŚĆ OFIARNĄ I CZUŁĄ
I to mi wystarczyło
Odczuć nową siłę,
JAK ożywcze dotknięcie
Anioła w Siloe,
Który poruszył wodę,
Kluczem była miłość.
Matko, poszukująca swych synów daleko,
Widzisz, że przybywają – jestem jednym z nich.
Na nowej drodze życia – wiem, nie będzie lekko,
Chroń mnie od przewrotności, wyzwól z myśli złych.
I tak z wzrokiem utkwionym w Twej świętej Ikonie
Pobieram wielką lekcję, bez nadmiaru słów,
Ty widzisz moje życie, za czym ciągle gonię,
Matko ewangeliczna, mówiąca do sług.
Zanim Jezus nam powie: „Napełnijcie stągwie!”,
Ty pierwsza nas przekonaj, że czas przyszedł już,
W Kanie był ów początek – wiara co się zowie –
A nam trzeba do czynów przejść od wielkich słów.
Końcowe rozdziały Izajasza mówią do wspólnoty po wygnaniu. Jerozolima wróciła do życia, lecz nosi pamięć ruin. W takim położeniu prorok ogłasza słowo pocieszenia. Potomstwo Syjonu będzie rozpoznane pośród narodów jako lud błogosławiony przez Pana. To odwrócenie dawnej hańby. Werset 10 przyjmuje ton pieśni. Prorok cieszy się w Panu, ponieważ Bóg obleka go w „szaty zbawienia” i „płaszcz sprawiedliwości”. W świecie Biblii szata mówi o godności oraz o miejscu człowieka pośród innych. Zbawienie nie pozostaje więc ukryte. Staje się widzialne w życiu odnowionym przez Boga. „Sprawiedliwość”, ṣĕdāqāh, oznacza życie zgodne z wolą Pana. Obraz oblubieńca i oblubienicy kieruje myśl ku weselu przymierza. Bóg przywraca ludowi radość i godność po czasie żałoby. Ostatni werset przywołuje ziemię wydającą kiełek. Tak właśnie Pan sprawia wzrost sprawiedliwości i chwały przed narodami. Dar Boga dojrzewa jak zasiew pod Jego opieką. W tej pieśni Kościół słyszy zapowiedź łaski, która przyodziewa człowieka w nowe życie.
„Niech pośród was będzie odczuwalne, że «Bóg jest miłością: kto trwa w miłości, trwa w Bogu, a Bóg trwa w nim». To jest serce Ewangelii, Serce Chrystusa. Kto się w nim zanurza, nie żyje już dla siebie. Otwórzcie wszystkim to morze miłości!” - powiedział Leon XIV podczas Mszy św. sprawowanej w porcie w Santa Cruz na Teneryfie. Było to ostatnie publiczne wystąpienie papieża podczas podróży apostolskiej do Hiszpanii.
Nawiązując do obchodzonej dziś uroczystości Ociec Święty zwrócił uwagę, że Serce Jezusa przypomina nam, iż jesteśmy stworzeni do spotkania z Bogiem i drugim człowiekiem. Nikt nie jest samotną wyspą - wszyscy jesteśmy powołani do budowania relacji opartych na miłości i wzajemnym darze z siebie - wskazał papież. Dodał, że w świecie pełnym pośpiechu i nieustannego poszukiwania człowiek łatwo gubi to, co najważniejsze. Prawdziwe życie odnajdujemy nie w zdobywaniu, lecz w dawaniu; nie w sukcesie, lecz w miłości.
Jak wygląda życie codzienne Kościoła, widziane z perspektywy metropolii, w której ważne miejsce ma Jasna Góra? Co w życiu człowieka wiary jest najważniejsze? Czy potrafimy zaufać Bogu i powierzyć Mu swoje życie? Na te i inne pytania w cyklicznej audycji "Rozmowy z Ojcem" odpowiada abp Wacław Depo.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
