Patriotyczno-religijne uroczystości z okazji Święta Wojska Polskiego i 98. rocznicy Cudu nad Wisłą miały miejsce w kościele św. Jerzego w Biłgoraju. Poczty sztandarowe, władze państwowe i samorządowe oraz mieszkańcy miasta zgromadzili się na Mszy św. w biłgorajskim kościółku, gdzie Eucharystii przewodniczył proboszcz parafii ks. Stanisław Budzyński, który witał przybyłych i nawoływał do wspólnej modlitwy za Ojczyznę.
Bezcenna wolność
– Chcę przywitać wszystkich, którzy zgromadzili się na dzisiejszej uroczystości, aby modlić się za Ojczyznę naszą, bohaterów 1920 r., a przede wszystkim, by modlić się o piękną Polskę, taką, jaką wymarzyli sobie ci żołnierze, którzy w Bitwie Warszawskiej polegli. Chcieli mieć Polskę wielką, piękną, sprawiedliwą. Kraj, gdzie ludzie będą się wzajemnie miłować i szanować. Jednakże wiemy, że sami tego nie uczynimy, potrzebujemy pomocy z góry, w co również wierzyli bohaterowie z 1920 r., który swoje zwycięstwo zawdzięczali i przypisywali Matce Najświętszej – wskazał.
Homilię wygłosił pochodzący z Biłgoraja ks. Michał Skubis, na co dzień pracujący na misjach w Papui-Nowej Gwinei. Ks. Michał zwrócił szczególną uwagę na opiekę Matki Bożej nad naszą Ojczyzną. – Gdy patrzymy na dzieje naszej Ojczyzny, na jej historię, to widzimy, że istnieje ona dzięki temu, iż od samego początku budowała swój byt na Bogu, na Kościele, a synowie naszego kraju zwracali swoje twarze ku Matce Najświętszej, Królowej Polski, zanosząc Maryi swoje intencje i prośby. Zawsze, gdy w naszym kraju działo się coś ważnego, to nasi władcy uciekali się do Pana Boga i pod opiekę Maryi – podkreślił.
Pochylając głowę przed żołnierzem
Reklama
Po Mszy św. uczestnicy wydarzenia przeszli na pl. Wolności, gdzie odbyła się dalsza część uroczystości. Zgodnie z ceremoniałem najpierw został odśpiewany hymn narodowy i wciągnięto flagę na maszt. Następnie z okolicznościowym referatem wystąpił por. Witold Dembowski, syn legionisty z 1920 r. i honorowy prezes Związku Inwalidów Wojennych w Biłgoraju. – Żołnierze polscy walczyli na wszystkich frontach II wojny światowej, dlatego przysługuje im odpowiednie miejsce w historii. Obojętnie skąd się włączyli do walki to wiedzieli, że wszystkie drogi prowadzą do Ojczyzny. Dzisiejsze Święto Wojska Polskiego, które zostało po wojnie przywrócone w 1992 r., jest istotnym elementem przywracania pamięci o naszych bohaterach, ale ma się również przyczynić do patriotycznego wychowania młodych Polaków. Początkowo Dzień Żołnierza obchodzono w latach 1914-1918 dnia 8 sierpnia, czyli w rocznicę wymarszu I Kadrowej z Krakowskich Oleandrów do Królestwa Polskiego na Kielecczyznę. Po II wojnie światowej Święto Wojska Polskiego obchodzono 12 października w rocznicę bitwy pod Lenino. Święto to miało zawsze istotne znaczenie w zakresie patriotycznego wychowania pokoleń. Z satysfakcją można odnotować to, że wychowanie patriotyczne mocno zaowocowało zarówno w czasie największej próby w trakcie działań II wojny światowej, jak i odradza się dzisiaj. Dlatego też pochylamy dzisiaj głowy nad żołnierzami Wojska Polskiego, którzy poświęcili swoje życie w czasie dwóch wojen światowych na rzecz naszej niepodległej Ojczyzny. Cześć i chwała ich pamięci! – mówił najstarszy biłgorajski kombatant.
Następnie przedstawiciele władz samorządowych na czele z burmistrzem miasta, starostą biłgorajskim i wójtem gminy Biłgoraj złożyli wiązanki kwiatów pod Pomnikiem Wdzięczności znajdującym się przy biłgorajskim ratuszu. Wszystkim obecnym na uroczystości dziękował sekretarz miasta Bogdan Kowalik, zaś uroczystości zakończył koncert Biłgorajskiej Orkiestry Dętej im. Czesława Nizio.
Na żołnierską nutę
Dopełnieniem uroczystości było wspólne śpiewanie pieśni patriotycznych, na które zaprosili biłgorajscy seniorzy. Wszyscy zainteresowani spotkali się przy fontannie w Parku Solidarności, aby razem cieszyć się z wolności naszego kraju, gdyż okazji do zorganizowania spotkania było w tym roku wyjątkowo wiele. Obok Święta Wojska Polskiego była to również 98. rocznica Bitwy Warszawskiej oraz włączenie się w obchody 100-lecia odzyskania niepodległości.
Kierownik Zespołu „Retrospekcje” Halina Wlaź tłumaczyła, że jest to przede wszystkim czas integracji i radosnego świętowania mieszkańców Biłgoraja. W patriotyczne śpiewanie zaangażowały się zespoły seniorskie działające przy Biłgorajskim Centrum Kultury: Złoty Wiek, Złota Jesień i Zespół Związku Nauczycielstwa Polskiego Belferki, a także Zespół Artystyczny Retrospekcje Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Biłgoraju.
Biłgorajskie uroczystości Święta Wojska Polskiego zostały zorganizowane przez Związek Inwalidów Wojennych RP Oddział Biłgoraj, burmistrza Biłgoraj oraz środowiska kombatanckie ziemi biłgorajskiej.
W ostatnią niedzielę sierpnia w Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie będziemy świętować 90. rocznicę dwóch doniosłych zwycięstw Polaków w międzynarodowych zawodach samolotów turystycznych i balonowych. Na zwiedzających czeka moc wrażeń.
W tym roku Święto Lotnictwa Polskiego połączone jest z 90. rocznicą zwycięstwa polskiej załogi: pilota Jerzego Bajana i mechanika Gustawa Pokrzywki na samolocie RWD-9 w prestiżowych międzynarodowych zawodach lotniczych Challenge 1934. Będziemy również świętować 90. rocznicę zwycięstwa Franciszka Hynka i Władysława Pomaskiego w XXII Pucharze Gordona Bennetta – najstarszych i najbardziej renomowanych zawodach balonowych na świecie. Z tego względu tegoroczne święto ma wymiar szczególny i przygotowujemy wiele atrakcji o charakterze edukacyjnym i kulturalnym – zapowiada Tomasz Kosecki, dyrektor Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie.
Szósta niedziela Wielkiego Postu nazywana jest Niedzielą Palmową,
czyli Męki Pańskiej, i rozpoczyna obchody Wielkiego Tygodnia.
W ciągu
wieków otrzymywała różne określenia: Dominica in palmis, Hebdomada
VI die Dominica, Dominica indulgentiae, Dominica Hosanna, Mała Pascha,
Dominica in autentica. Niemniej, była zawsze niedzielą przygotowującą
do Paschy Pana. Liturgia Kościoła wspomina tego dnia uroczysty wjazd
Pana Jezusa do Jerozolimy, o którym mówią wszyscy czterej Ewangeliści (
por. Mt 21, 1-10; Mk 11, 1-11; Łk 19, 29-40; J 12, 12-19), a także
rozważa Jego Mękę.
To właśnie w Niedzielę Palmową ma miejsce obrzęd poświęcenia
palm i uroczysta procesja do kościoła. Zwyczaj święcenia palm pojawił
się ok. VII w. na terenach dzisiejszej Francji. Z kolei procesja
wzięła swój początek z Ziemi Świętej. To właśnie Kościół w Jerozolimie
starał się jak najdokładniej "powtarzać" wydarzenia z życia Pana
Jezusa. W IV w. istniała już procesja z Betanii do Jerozolimy, co
poświadcza Egeria. Według jej wspomnień patriarcha wsiadał na oślicę
i wjeżdżał do Świętego Miasta, zaś zgromadzeni wierni, witając go
w radości i w uniesieniu, ścielili przed nim swoje płaszcze i palmy.
Następnie wszyscy udawali się do bazyliki Anastasis (Zmartwychwstania),
gdzie sprawowano uroczystą liturgię. Owa procesja rozpowszechniła
się w całym Kościele mniej więcej do XI w. W Rzymie szósta niedziela
Przygotowania Paschalnego była początkowo wyłącznie Niedzielą Męki
Pańskiej, kiedy to uroczyście śpiewano Pasję. Dopiero w IX w. do
liturgii rzymskiej wszedł jerozolimski zwyczaj procesji upamiętniającej
wjazd Pana Jezusa do Jerusalem. Obie tradycje szybko się połączyły,
dając liturgii Niedzieli Palmowej podwójny charakter (wjazd i Męka)
. Przy czym, w różnych Kościołach lokalnych owe procesje przyjmowały
rozmaite formy: biskup szedł piechotą lub jechał na osiołku, niesiono
ozdobiony palmami krzyż, księgę Ewangelii, a nawet i Najświętszy
Sakrament. Pierwszą udokumentowaną wzmiankę o procesji w Niedzielę
Palmową przekazuje nam Teodulf z Orleanu (+ 821). Niektóre też przekazy
zaświadczają, że tego dnia biskupom przysługiwało prawo uwalniania
więźniów (czyżby nawiązanie do gestu Piłata?).
Dzisiaj odnowiona liturgia zaleca, aby wierni w Niedzielę
Męki Pańskiej zgromadzili się przed kościołem (zaleca, nie nakazuje),
gdzie powinno odbyć się poświęcenie palm, odczytanie perykopy ewangelicznej
o wjeździe Pana Jezusa do Jerozolimy i uroczysta procesja do kościoła.
Podczas każdej Mszy św., zgodnie z wielowiekową tradycją czyta się
opis Męki Pańskiej (według relacji Mateusza, Marka lub Łukasza -
Ewangelię św. Jana odczytuje się w Wielki Piątek). W Polsce istniał
kiedyś zwyczaj, że kapłan idący na czele procesji trzykrotnie pukał
do zamkniętych drzwi kościoła, aż mu otworzono. Miało to symbolizować,
iż Męka Zbawiciela na krzyżu otwarła nam bramy nieba. Inne źródła
przekazują, że celebrans uderzał poświęconą palmą leżący na ziemi
w kościele krzyż, po czym unosił go do góry i śpiewał: "Witaj krzyżu,
nadziejo nasza!".
Niegdyś Niedzielę Palmową na naszych ziemiach nazywano
Kwietnią. W Krakowie (od XVI w.) urządzano uroczystą centralną procesję
do kościoła Mariackiego z figurką Pana Jezusa przymocowaną do osiołka.
Oto jak wspomina to Mikołaj Rey: "W Kwietnią kto bagniątka (bazi)
nie połknął, a będowego (dębowego) Chrystusa do miasta nie doprowadził,
to już dusznego zbawienia nie otrzymał (...). Uderzano się także
gałązkami palmowymi (wierzbowymi), by rozkwitająca, pulsująca życiem
wiosny witka udzieliła mocy, siły i nowej młodości". Zresztą do dnia
dzisiejszego najlepszym lekarstwem na wszelkie choroby gardła według
naszych dziadków jest właśnie bazia z poświęconej palmy, którą należy
połknąć. Owe poświęcone palmy zanoszą dziś wierni do domów i zawieszają
najczęściej pod krzyżem. Ma to z jednej strony przypominać zwycięstwo
Chrystusa, a z drugiej wypraszać Boże błogosławieństwo dla domowników.
Popiół zaś z tych palm w następnym roku zostanie poświęcony i użyty
w obrzędzie Środy Popielcowej.
Niedziela Palmowa, czyli Męki Pańskiej, wprowadza nas
coraz bardziej w nastrój Świąt Paschalnych. Kościół zachęca, aby
nie ograniczać się tylko do radosnego wymachiwania palmami i krzyku: "
Hosanna Synowi Dawidowemu!", ale wskazuje drogę jeszcze dalszą -
ku Wieczernikowi, gdzie "chleb z nieba zstąpił". Potem wprowadza
w ciemny ogród Getsemani, pozwala odczuć dramat Jezusa uwięzionego
i opuszczonego, daje zasmakować Jego cierpienie w pretorium Piłata
i odrzucenie przez człowieka. Wreszcie zachęca, aby pójść dalej,
aż na sam szczyt Golgoty i wytrwać do końca. Chrześcijanin nie może
obojętnie przejść wobec wiszącego na krzyżu Chrystusa, musi zostać
do końca, aż się wszystko wypełni... Musi potem pomóc zdjąć Go z
krzyża i mieć odwagę spojrzeć w oczy Matce trzymającej na rękach
ciało Syna, by na końcu wreszcie zatoczyć ciężki kamień na Grób.
A potem już tylko pozostaje mu czekać na tę Wielką Noc... To właśnie
daje nam Wielki Tydzień, rozpoczynający się Niedzielą Palmową. Wejdźmy
zatem uczciwie w Misterium naszego Pana Jezusa Chrystusa...
Wielki Post to czas modlitwy, postu i jałmużny. To wiemy, prawda? Jednak te 40 dni to również czas duchowej przemiany, pogłębienia swojej wiary, a może nawet… powrotu do jej podstaw? W Wielkim Tygodniu odpowiedź na pytanie - czemu my także musimy akceptować cierpienie w naszym życiu?
Czy wiesz, co wyznajesz? Czy wiesz, w co wierzysz? Zastanawiałeś się kiedyś nad tym? Jeśli nie, zostań z nami. Jeśli tak, tym bardziej zachęcamy do tego duchowego powrotu do podstaw z portalem niedziela.pl. Przewodnikiem będzie nam Katechizm Kościoła Katolickiego oraz Youcat – katechizm Kościoła katolickiego dla młodych.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.