Jesteśmy przyzwyczajeni do tradycyjnych form pielgrzymowania do różnych istotnych miejsc związanych z chrześcijaństwem. Niewątpliwie do jednej z frapujących form należy pielgrzymowanie motocyklowe. Już po raz dziesiąty, od 13 do 17 sierpnia odbyła się Pielgrzymka Motocyklowa od Krzyża do Krzyża 2018.

Jak zrodziła się idea organizacji tej bardzo nietypowej pielgrzymki? Ks. kan. Jan Zalewski, pasjonat jazdy na motocyklach, przypomina początki: – Pomysł na taką formę pielgrzymowania zrodził się w 2009 r., kiedy to abp Andrzej Dzięga zapytał, będąc w Pustkowie i widząc zgromadzonych tam motocyklistów, a szczególnie ks. prof. Wiesława Dyka, czy jest szansa, aby połączyć Krzyż na Giewoncie z jego repliką w Pustkowie k. Rewala. W ten sposób rozpoczęto to wędrowanie, które z roku na rok nabierało większego rozmachu i sprawniejszej logistyki, proponując za każdym razem coraz bogatszy program duchowych przeżyć. Podczas jubileuszowej, 10. pielgrzymki, na trasie pierwszego dnia pojawiła się właśnie Chojna, z naszym dumnie górującym odbudowywanym kościołem Mariackim – podkreślił ks. kan. J. Zalewski.

W samo południe, po Mszy św. odprawionej rano w Pustkowie przez ks. kan. Wiesława Dyka, inaugurującej motorowe wędrowanie, poszczególne grupy zajechały do chojeńskiej świątyni, gdzie miałem okazję usłyszeć wiele ważnych, twórczych słów o przeżywaniu pielgrzymki na polskich drogach. Jako pierwszy dotarł jeden z głównych organizatorów, ks. Bartosz Adamiak. – W tym roku nasza grupa liczy 79 osób – mówi ks. Bartosz. – Wśród pielgrzymów jest 9 księży (z naszej archidiecezji dwóch, z zielonogórsko-gorzowskiej trzech, ze świdnickiej dwóch oraz dwóch z Warszawy), a także kleryk z Warszawy. Kapłani skupieni są w Klubie Motocyklowym Blue Knights VI. Miłym akcentem jest obecność trzech osób z Niemiec, w tym jednego ewangelika. Co roku staramy się jechać inną trasą. W ubiegłym roku jechaliśmy trasą „ściany wschodniej” i odwiedziliśmy Gdańsk, Białystok, Sandomierz i oczywiście Zakopane. W tym roku jedziemy wzdłuż granicy zachodniej, najpierw odwiedzając Kamień Pomorski, teraz Chojnę, następnie sanktuarium w Siekierkach, by dotrzeć do sanktuarium w Rokitnie. W drugim dniu trasa wiedzie na Dolny Śląsk poprzez Jawor (kościół Pokoju), Krzeszów (Opactwo Cystersów), Wambierzyce z bazyliką do Międzygórza – do Matki Bożej Śnieżnej. Trzeci dzień natomiast to krótka wizyta w Czechach, w Opawie i Ostrawie, a następnie Cieszyn, Żywiec, by dojechać do Zakopanego. Nazajutrz wyruszamy zawsze rano na Giewont, by modlić się u stóp Krzyża. Ukoronowaniem pielgrzymki – kontynuuje ks. Bartosz Adamiak – jest również w drodze powrotnej nawiedzenie Sanktuarium Jasnogórskiego, by złożyć dziękczynienie za owoce tych dni. Na nasz duchowy program składają się przede wszystkim codzienne Eucharystie, wieczorne Apele Jasnogórskie, a w ramach postojów „Anioł Pański”, Koronka do Bożego Miłosierdzia czy cząstka Różańca św. Grupa jest podzielona na kilka podgrup; dominującą rolę odgrywa kapłan. Dwa lata temu w refleksji dominował temat rocznicy Chrztu Polski, przed rokiem objawień Maryi w Fatimie, a obecnie skupiamy się na wdzięczności za 100-lecie odzyskania przez Polskę niepodległości – mówi ks. B. Adamiak.

Grupa blisko 80 motocyklistów wzbudza na trasie powszechne zainteresowanie. Po modlitwie wewnątrz kościoła Mariackiego i opowiedzeniu historii tej świątyni przez ks. kan. Jana Zalewskiego poprosiłem uczestników o podzielenie się świadectwem swego pielgrzymowania. – Ważnym akcentem dla nas jest ewangelizowanie – mówi Jagoda Wiśniewska z Łodzi – co naprawdę może dokonywać się podczas jazdy motorem. Traktujemy naszą jazdę w kategoriach ukazania naszej wiary innym ludziom. Wieziemy w swoich sercach wiele osobistych intencji, które wypowiemy u Matki Bożej Fatimskiej na Krzeptówkach w Zakopanem, a potem w Częstochowie, i złożymy pod Krzyżem na Giewoncie. Razem z mężem Jarkiem pragniemy podziękować za wnuczkę, która w tym roku przyszła na świat i prosić, by była wychowana na chwałę Bożą – podkreśla Jagoda Wiśniewska. Siódmy raz w pielgrzymce brał udział Marian Misiurek z Kamienia Pomorskiego, którego korzenie wywodzą się z Kazimierza Dolnego. – Intencji jest naprawdę dużo i co ważne nie dotyczą tylko spraw rodzinnych, ale wiem, że jedna osoba mocno modli się o pokój na świecie. Motor i pokonywanie dużych odległości sprawia, że mam czas na swoje myśli. Próbuję wtedy przemyśleć swoje życie, podjąć pewne postanowienia, a także modlić się samemu, oczywiście ciągle dbając o bezpieczeństwo na drodze. Naszym zachowaniem pragniemy pokazać, jak ważna jest wiara, a także nieco zmienić nastawienie społeczne do motocyklistów – mówi Marian Misiurek.