Ostatnie miesiące były czasem, kiedy na naszych ustach bardzo często pojawiało się słowo „niepodległość”. Wszyscy doskonale wiemy, że nasza Ojczyzna obchodzi w tym roku 100-lecie odzyskania niepodległości. By uczcić tę ważną rocznicę, podejmowane były różne wydarzenia, które wpisały się w obecną historię naszego Narodu. To wszystko, co już za nami, przybliżyło nas do tej wyjątkowej daty: 11 listopada. Tego dnia będziemy obchodzić Narodowe Święto Niepodległości – święto państwowe w Polsce obchodzone corocznie 11 listopada dla upamiętnienia odzyskania przez naszą Ojczyznę niepodległości w 1918 r., która została nam odebrana na 123 lata.
Setna rocznica odzyskania niepodległości będzie świętowana w różnych wymiarach. Głównymi punktami obchodów będą Msze św. sprawowane w naszych świątyniach. Podczas wspólnej modlitwy będziemy dziękować Panu Bogu za dar wolności. Tak jak w czasie zaborów nasi rodacy śpiewali „Ojczyznę wolną racz nam wrócić Panie”, tak teraz my zaśpiewamy: „Ojczyznę wolną, pobłogosław Panie”. W katedrze zamojskiej 11 listopada o godz. 10.00 będzie sprawowana Eucharystia w intencji naszej Ojczyzny. Jednak program obchodów tej ważnej rocznicy przewiduje kilka istotnych punktów, w których warto wziąć udział. Już w piątek, 9 listopada o godz. 19.00 w Zamojskim Domu Kultury odbędzie się koncert „Wolność”. Z kolei w sobotę 10 listopada na Rynku Wielkim będzie „budowana” Żywa Flaga, a wieczorem w wyznaczonych miejscach zapłoną Ogniska dla Niepodległej. Tego dnia będzie można wziąć udział w grze terenowej organizowanej przez Gminę Zamość. Gra rozpocznie się o godz. 10.00 – spotkaniem uczestników na parkingu przy Bramie Szczebrzeskiej, skąd przejdą na Zamojską Rotundę. O godz. 13.00 nastąpi zakończenie i podsumowanie gry.
Główne uroczystości rocznicowe odbędą się w niedzielę 11 listopada. Bezpośrednio po Eucharystii, w Muzeum Fortyfikacji i Broni Arsenał Oddział Muzeum Zamojskiego, przy ul. Zamkowej 2, odbędą się zajęcia edukacyjne skierowane do dzieci w wieku od 6 do 12 lat. O godz. 17.00 przewidziany jest koncert w Zamojskim Domu Kultury.
Pierwszy Rząd Moraczewskiego w listopadzie 1918 r.
Co prawda 11 listopada 1918 r. to symboliczny dzień odzyskania niepodległości po latach zaborów, bo niezależne państwo dopiero powstawało, ale już nikt nie był w stanie Polaków zatrzymać
Jeszcze w połowie października 1918 r. niewiele w Warszawie zapowiadało zmiany, które miały dokonać się za kilka tygodni. Ulice po zmierzchu – jak relacjonowali po latach warszawiacy – pustoszały jeszcze bardziej i były jeszcze ciemniejsze – bo okupacyjne władze ograniczyły dopływ gazu i prądu elektrycznego.
Pwt 26, 16-19 stoi na końcu Pwt 12-26, w mowie Mojżesza wypowiadanej u progu wejścia do ziemi. Rozdział 26 zawiera wcześniej obrzęd z pierwszymi plonami i wyznaniem historii wyjścia z Egiptu (26,1-11) oraz nakazy dotyczące dziesięciny (26,12-15). Po tych gestach liturgicznych pada formuła zamknięcia. Słowo „dziś” nadaje jej ton uroczysty i naglący. Mojżesz streszcza publiczną deklarację ludu i publiczną deklarację Boga. BT oddaje to przez język „oświadczenia” po obu stronach. W tekście hebrajskim stoją rzadkie formy he’emarta i he’emircha, użyte w nietypowej konstrukcji, stąd duży rozrzut przekładów. Zauważalna jest też cecha hebrajszczyzny: zwykłe „powiedzieć” bywa nośnikiem zobowiązania i ma wagę przyrzeczenia. Septuaginta oddaje ten zwrot czasownikiem εἵλου, „wybrałeś”. Wulgata Hieronima mówi podobnie: Dominus „elegit te hodie” i nazywa Izraela populus peculiaris. Lud uznaje JHWH za swojego Boga i przyjmuje drogę posłuszeństwa oraz słuchania Jego głosu. Bóg uznaje lud za swoją szczególną własność. Określenie to odpowiada hebrajskiemu segullāh i ma tło królewskie. To skarb zastrzeżony dla władcy. Ten sam zwrot pojawia się wcześniej w Pwt, w mowie o wybraniu Izraela spośród narodów. Dalszy wiersz mówi o wywyższeniu „we czci, sławie i wspaniałości” oraz o nazwaniu „ludem świętym”. W hebrajskim triadzie odpowiadają rzeczowniki tehillāh, šēm, tif’eret, znane z języka pochwały. W Pwt opisują one rozpoznawalność ludu po stylu życia, który staje się znakiem Boga pośród narodów.
Chrystus jest światłością narodów, Lumen Gentium. Tylko On może odnowić oblicze ziemi. W Nim pokładamy naszą ufność, a nie w przemijających strategiach. Nadzieja, którą nam powierza, nie jest nadzieją na ostatecznie zmodernizowaną, zdigitalizowaną, oczyszczoną Dolinę Łez. Nasza nadzieja jest w nowym niebie, nowej ziemi, w zmartwychwstaniu umarłych – mówił bp Erik Vardne w ostatnim rozważaniu rekolekcji dla Papieża i Kurii. Poniżej zamieszczamy tłumaczenie robocze tego rozważania.
11 października 1962 r. papież św. Jan XXIII uroczyście otworzył Sobór Watykański II. Powiedział, że „największą troską” Soboru będzie „skuteczniejsza ochrona i nauczanie świętego depozytu doktryny chrześcijańskiej. Doktryna ta obejmuje całą istotę człowieka, składającą się z ciała i duszy. Nakazuje nam, pielgrzymom na tej ziemi, dążyć do naszego niebiańskiego domu”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
