Kiedy jadę do Staszkówki, mój kierowca, rodowity staszkowiak, opowiada, jak za młodu musiał chodzić do Ciężkowic na piechotę do sklepu lub apteki. – Szło się z godzinę w jedną stronę. We wsi nie było nic, oprócz kościoła i szkoły – wspomina.

W rozmowie z Haliną Łaś, dyrektor Zespołu Szkół im. Jana Pawła II w Staszkówce, dowiaduję się jednak, że są tu jeszcze inne, ważne, historyczne miejsca, a przede wszystkim wspólnota ludzi, dbających o swą małą ojczyznę i jej tradycje.

Pamiątki dawnych czasów

Do cennych źródeł wiedzy o tym, jak wyglądało niegdyś życie tutejszych mieszkańców, należą notatki z r. 1905, spisane przez ówczesnego proboszcza ks. Antoniego Tenczara, oraz pamiętnik Katarzyny Szatko, żony Wojciecha Szatko; małżeństwo przybyło do Staszkówki na początku XX wieku, aby kierować tutejszą nowo powstałą szkołą. Notatki, uzupełnione przez prof. Janusza Zauchę (wnuka Katarzyny), zostały wydane w 2011 r. pt. „Staszkówka w pierwszych latach dwudziestego wieku”. Opisane codzienne życie na tle ówczesnych wydarzeń politycznych i wojennych, to „perełka” w poznawaniu lokalnej historii. W Staszkówce znajdują się również cztery cmentarze wojenne z okresu I wojny światowej. Leżą tu Austriacy, Niemcy, Węgrzy, Rosjanie, Słowacy, a także Polacy. Na wzgórzu Mentlówka, na cmentarzu nazywanym potocznie „Patria” stoją cztery pylony (kamienne słupy), upamiętniające poległych żołnierzy.

To właśnie na „Patrii” przy okazji Święta Niepodległości odczytane zostały nazwiska bohaterów polskich walczących o wolność Ojczyzny, również tych, którzy pochodzili ze Staszkówki. W br. uroczystości miały podwójny charakter – 9 i 11 listopada obchodzono 100-lecie odzyskania niepodległości Polski i 15-lecie nadania Zespołowi Szkół imienia Jana Pawła II. Program był bogaty: m.in. w piątek bp Stanisław Salaterski poświęcił pamiątkową tablicę umieszczoną w nawie kościoła parafialnego, w niedzielę z koncertem pieśni patriotycznych wystąpił młodzieżowy chór parafialno-gminny. Jednym z wydarzeń towarzyszących stała się wystawa fotografii wsi z lat powojennych, którą można oglądać w szkole podstawowej, wchodzącej wraz z przedszkolem w skład Zespołu Szkół w Staszkówce. – Na zdjęciach odnaleźliśmy swoich krewnych oraz krajobrazy i klimat dawnej Staszkówki. Większość z nas mieszka tu od pokoleń – mówi Halina Łaś. W przygotowanie uroczystości zaangażowana była prawie cała wieś: społeczność szkolna, rodzice, przedstawiciele władzy gminnej i sołeckiej, lokalne organizacje społeczne, ks. Krzysztof Jarmuła, proboszcz parafii pw. św. Wojciecha BM.

Listy sercem pisane

W Zespole Szkół obchody ważnych rocznic trwały od początku roku i były bardzo urozmaicone: dzieci pisały m.in. kartki z życzeniami dla ojczyzny, przygotowywały szkolne gazetki, brały udział w konkursach, akademiach, akcji „Wywieś flagę”, śpiewały hymn narodowy. Ponadto, w jednym dniu wszyscy, zarówno uczniowie, jak i nauczyciele, przyszli do szkoły ubrani w barwy biało-czerwone. Wzorem patrioty jest dla wszystkich patron – św. Jan Paweł II.

Natalia Łaś z VIII klasy mówi: – Mimo że mieszkał daleko, pamiętał o naszym kraju i Polakach. W każdym roku szkolnym dzieci poznają życie i nauczanie świętego z Wadowic. Nawet te najstarsze znają go jedynie z przekazów innych osób. – Uczestniczymy w obchodach dni związanych z osobą papieża, konkursach, wydarzeniach sportowych czy zjazdach Rodziny Szkół im. Jana Pawła II. Ponadto, prowadzimy liczne akcje charytatywne i pielgrzymki do miejsc związanych z Janem Pawłem II – opowiada pani dyrektor. Kacper Gargula z VIII klasy mówi: – To wielki człowiek, który zmienił świat. Był otwarty na ludzi i chciał im pomagać. Marcin Skrobot dodaje: – Miał ciężkie dzieciństwo, stracił mamę i brata. Kochał dzieci i zajmował się chorymi. To mnie w nim najbardziej inspiruje... O szczególnej więzi uczniów ze swym patronem, świadczą piękne, kolorowe i bardzo osobiste „Listy sercem pisane” do Jana Pawła II. W jednym z trzech tomów możemy przeczytać list dziewczynki: „Gdy miałeś 9 lat, zmarła Ci mama i mnie też szedł 9. rok, gdy zmarł kochany tata. Na pewno mnie rozumiesz i pocieszysz, bo wiesz, jak smutno dziecku, gdy brakuje kochanego rodzica. (…) wierzę, że gdy się do Ciebie, Ojcze Święty pobożnie pomodlę, to Ty będziesz wypraszał u Pana Boga potrzebne łaski (…)”.

– Chcemy przekazać dzieciom uniwersalne wartości, a przede wszystkim umiłowanie ojczyzny, podobnie jak kochał ją św. Jan Paweł II – zaznacza Halina Łaś. Podkreśla, że od czasu nadania placówce imienia Jana Pawła II w 2003 r. czuje bardzo mocno jego opiekę.