Miesiącami maryjnymi nazywa się maj, czasem październik, ale dla mnie czasem najsilniejszego doświadczania relacji z Matką Bożą jest właśnie grudzień.

W Adwencie Maryja wydaje mi się taka ludzka, odsłonięta, bardziej przystępna, jakaś bliższa. W grudniu, najbardziej komercyjnym miesiącu roku, w którym wszyscy usiłują coś nam sprzedać, odmienić nasze relacje z bliskimi przez cukierki, czekoladki czy prezenty owinięte w szeleszczący papier, Maryja po prostu jest obecna. Nie potrzebuje fanfar, migotliwych światełek, kolorów i skocznych melodii, po prostu jest. Tuż obok, bardzo blisko czeka na Dziecko, którego przyjście na świat ma odmienić losy całej ludzkości, o Niej samej nie wspominając.

W Adwencie często zadaję sobie pytanie o moją relację z Maryją. Weryfikuję ją, konfrontuję wizję z rzeczywistością mojego życia. Odzieram ją w swoim sercu z tych wszystkich ludowo-magicznych strojów i pytam: Kim tak naprawdę jesteś, Maryjo? Dlaczego ja, która żyję tyle lat po Tobie, w ogóle mam Cię obchodzić? Dlaczego ja jedna na kilka miliardów ludzi żyjących w tej chwili na ziemi mam być dla Ciebie ważna? Dlaczego tak bardzo chcesz mi pokazać, jak żyć, jak spojrzeć w oczy Twojego Syna i pozostać w tym zapatrzeniu na przekór zgiełku tego świata?

Niektórzy mówią, że aby doświadczyć nieba, trzeba się oderwać od ziemi. I niekiedy, w niektórych okolicznościach, jestem w stanie zgodzić się z tą tezą. Lecz czasem, zwłaszcza w Adwencie, wydaje mi się, że aby doświadczyć nieba, trzeba mocniej stanąć na ziemi, wejść całym sobą w tajemnicę życia – jak Maryja.

Być tu i teraz. W pełni świadomą miejsca i czasu, w którym postawił mnie Bóg. Uważną na ludzi, których mi podarował, bym nauczyła się przebaczać, zachwycać i kochać, bym mogła zakosztować ludzkiej bliskości, będącej namiastką bliskości Boga. Być wdzięczną za wszystkie codzienne cuda. Dać coś z siebie, doświadczyć ofiary, coś poświęcić, zrezygnować ze swojego ja dla szczęścia drugiego.

Być obecną w swoim ja nastawionym, jak Maryja, na Boskie Ty. Jak Ona hojną w dawaniu siebie i z siebie.

Najwyższa pora znów się zatopić w te rozmyślania, w końcu dwa pierwsze tygodnie Adwentu już za nami...

Maria Paszyńska
Pisarka, prawniczka, orientalistka, varsavianistka amator, prywatnie zakochana żona i chyba nie najgorsza matka dwójki dzieci