Niedziela Palmowa

W tym dniu Chrystus wjechał do Jerozolimy, aby dokonać paschalnego misterium. Kościół wspomina ten wjazd na wszystkich Mszach św. Przed główną Mszą św. odbywa się procesja lub uroczyste wejście, to już dodatkowo angażuje ministrantów. "Procesja to pierwsze wyzwanie dla liturgicznej służby ołtarza. Na czele idzie ministrant z krzyżem, tuż za nim podążają dwaj akolici ze świecami. Jeśli używa się kadzidła, przed krzyżem idzie ministrant z dymiącą kadzielnicą. Dalej idzie kapłan i usługujący, a za nimi wierni z palmami w ręku. Po przybyciu do ołtarza kapłan oddaje mu cześć i udaje się na miejsce przewodniczenia i, jeśli używał kapy, zdejmuje ją i wkłada ornat" - wyjaśnia ks. Janusz Stach, diecezjalny duszpasterz liturgicznej służby ołtarza. W Niedzielę Palmową i Wielki Piątek starsi lektorzy czytają także Mękę Pańską z podziałem na role. W Wielki Poniedziałek, Wtorek i Środę liturgia sprawowana jest tak jak w pozostałe dni. "Ministranckich obowiązków przybywa w Wielki Czwartek, Piątek i Sobotę. To prawdziwy sprawdzian dla ministrantów" - mówi ks. Stach

Msza krzyżma

W Wielki Czwartek w czasie specjalnej Eucharystii odprawianej w godzinach porannych w katedrze biskup błogosławi olej chorych, katechumenów i konsekruje krzyżmo. Biorą w niej udział kapłani z całej diecezji. Uczestniczą w niej także ministranci. Jednak wzorcową asystę przygotowują zwykle klerycy z diecezjalnego seminarium. W godzinach wieczornych odprawia się Mszę Wieczerzy Pańskiej. W czasie odmawiania Chwała na wysokości ministranci uderzają w dzwony, po zakończeniu hymnu dzwony milkną aż do Wigilii Paschalnej i są zastępowane przez kołatki. Po homilii, tam gdzie względy duszpasterskie za tym przemawiają, odbywa się obrzęd umywania nóg. Ministranci prowadzą wybranych mężczyzn do przygotowanych wcześniej ław. Kapłan, jeśli trzeba, zdejmuje ornat i podchodzi do każdego mężczyzny, polewa wodą jego stopy i wyciera je, pomagają mu w tym ministranci. Na początku Liturgii eucharystycznej może odbyć się procesja wiernych z darami. Odbiera je oczywiście kapłan i przekazuje ministrantom, ci muszą wiedzieć, gdzie je odstawić, aby nie zasłonić ołtarza. Po modlitwie po Komunii św. kapłan, stojąc przed ołtarzem, nakłada kadzidło do kadzielnicy, klęka i okadza Najświętszy Sakrament. Następnie ministranci podają mu welon, którym okrywa puszkę. Najświętszy Sakrament przenosi się procesjonalnie do odpowiednio przygotowanej kaplicy - ciemnicy. Na czele procesji ministranci niosą krzyż, a przy Najświętszym Sakramencie świecę i kadzielnicę. Gdy procesja przyjdzie na miejsce przechowania, kapłan stawia puszkę, nakłada kadzidło i klęcząc okadza Najświętszy Sakrament. Potem zamyka tabernakulum. Po chwili adoracji w ciszy kapłan i posługujący przyklękają i powracają do zakrystii.

Wielki Piątek

W Wielki Piątek i Wielką Sobotę Kościół nie sprawuje Eucharystii. Ołtarz ma być zupełnie obnażony, bez krzyża, świeczników, obrusów. Nie znaczy to, że ministranci mają wolne. Liturgia składa się z czterech części: liturgii słowa, adoracji Krzyża, Komunii św. i przeniesienia Najświętszego Sakramentu do Grobu Pańskiego. Lektorzy czytają wyznaczone fragmenty Pisma Świętego. Po modlitwie powszechnej odbywa się adoracja Krzyża. Do ołtarza przynosi się zasłonięty Krzyż. Ministranci wykonują wiele dodatkowych czynności związanych z adoracją, wystawieniem i procesją. Poziom trudności, jeśli chodzi o służenie w czasie Triduum Paschalnego osiąga szczyt w Wielką Sobotę. Następuje wówczas obrzęd liturgii światła, czyli poświęcenie ognia i przygotowanie paschału. Łączy się to z rozpaleniem ogniska poza kościołem. Część druga to liturgia słowa, część trzecia - liturgia chrzcielna i część czwarta - liturgia eucharystyczna. W sobotę wieczorem może odbyć się procesja rezurekcyjna, która jest uroczystym ogłoszeniem zmartwychwstania Chrystusa. Procesja ta może odbyć się również w niedzielę rano.
Jak widać Triduum Paschalne to dla ministrantów wielkie przeżycie przede wszystkim religijne, ale również i organizacyjne.