Jej miłość potwierdzona sakramentem małżeństwa, pragnienie posiadania wielu świętych dzieci, praca zawodowa, troska o rodzinę i drugiego człowieka, a to wszystko w wierności Bogu – to jej droga do świętości. Była nazywana świętą życia codziennego. Uważała, że każde dziecko jest największym skarbem, jaki człowiek może otrzymać tu, na ziemi. Dlatego, powiedziała: „Zrobię wszystko, aby uratować swoje dziecko”.

Relikwie tej świętej 13 maja zostaną wprowadzone do parafii pw. Narodzenia Pańskiego w Pajęcznie. Mszę św. o godz. 17.00 odprawi ks. prał. Marian Duda. Poprzedzi ją procesja z obrazem i relikwiami św. Molli, które zostaną umieszczone w kaplicy Dzieci Fatimskich. Uroczystość zakończy procesja fatimska. W ramach przygotowania do tego wydarzenia w parafii gościła Krystyna Zając z Nowego Sącza, zaprzyjaźniona z rodziną Mollów, która przyczyniła się do sprowadzenia relikwii. – Bądźcie wierni swojej świętości. Nie wstydźcie się jej. Miejcie odwagę być świętymi – zachęcała podczas spotkań.

W archidiecezji częstochowskiej relikwie św. Molli znajdują się w parafiach: pw. św. Józefa, Zesłania Ducha Świętego i Narodzenia Pańskiego w Częstochowie, św. Marii Magdaleny w Radomsku oraz św. Stefana Węgierskiego w Skrzydlowie.

* * *

Ks. Szymon Gołuchowski, proboszcz: – Od 13 maja św. Joanna będzie obecna w parafii – w sanktuarium Dzieci Fatimskich. Od założenia tego sanktuarium towarzyszy nam intencja, aby jak najwięcej dzieci świętych w ich relikwiach zagościło w tym miejscu. Dzięki Lidii Dudkiewicz, wówczas redaktor naczelnej „Niedzieli”, mamy możliwość wprowadzenia relikwii. Codziennie rano od początku istnienia parafii polecamy Bogu intencje matek w stanie błogosławionym wraz z przebłaganiem za grzechy przeciw życiu poczętemu. Kolejną intencją jest modlitwa za matki, małżeństwa, które przeżywają trudności, np. tracą dzieci, długo czekają na życie albo mają kłopoty z zaakceptowaniem go. Tu ci, którzy mają problemy w przyjęciu i umiłowaniu potomstwa, będą mieli swoją patronkę.

Ewa: – Odkąd św. Joanna została patronką naszej róży różańcowej, czuję zapał do życia, jakby motywowała mnie do tego, abym cieszyła się rodziną, mężem, nawet ubraniem. Tak jak ona interesuję się modą, jeżdżę w góry. Ona tak pięknie połączyła postawę Marii i Marty, czyli była Marią dla Jezusa, a Martą dla męża, dzieci i to przekazywała swojej rodzinie; potrafiła prowadzić do Jezusa chorych, potrzebujących. Jak patrzę na moją Joasię, to chłonę jej sposób i radość życia. Chciałabym być jak ona – święta.

Joanna: – Jestem katechetką i często mówię o św. Joannie. Od młodych lat ją cenię, a w liceum byłam nią zauroczona. Zajmuję się obroną życia, propaguję piękne życie. Joanna dodaje mi otuchy, odwagi, sama mam czwórkę dzieci. Ona przemówiła do mnie mocno. Pięknie zrealizowała Boży plan. Jej heroiczna śmierć jest wyzwaniem dla współczesnych kobiet, przypomina, że dziecko nie jest zagrożeniem, ale darem Boga i trzeba je przyjąć. Wiem, że św. Molla jest obok mnie, odczuwam realnie jej obecność, jest moją przyjaciółką.

Anna: – Jest to święta, która jest bardzo potrzebna w naszej młodej parafii. Mamy piękny kościół, cudownych kapłanów, dużo modlącej się i angażującej młodzieży, dzieci, ministrantów, ołtarz jest oblegany. Ksiądz Proboszcz modli się o świętość dzieci w każdą niedzielę. Dlatego cieszymy się z obecności jej relikwii w świątyni – to dla nas zaszczyt.