1 października w Wyższym Seminarium Duchownym w Przemyślu miała miejsce inauguracja nowego roku akademickiego i formacyjnego. Uroczystość rozpoczęła się Eucharystią sprawowaną w kaplicy WSD pod przewodnictwem metropolity przemyskiego abp. Adama Szala. W homilii Arcypasterz podkreślił na przykładzie patronki dnia, św. Teresy od Dzieciątka Jezus, jak pożądana w życiu chrześcijanina jest postawa dziecięctwa, uniżenia i pokory wobec majestatu Jezusa Chrystusa. Ta droga dziecięctwa Bożego jest nieodzowna do osiągnięcia ostatecznego celu naszego życia, jakim jest wieczne zbawienie, według słów Zbawiciela: „Kto nie przyjmie królestwa Bożego jak dziecko, ten nie wejdzie do niego" (Mk 10,15). W koncelebrze znaleźli się: abp Józef Michalik, abp Jan Martyniak – metropolita senior archidiecezji przemysko-warszawskiej obrządku greckiego, bp Stanisław Jamrozek, monsignor Giancarlo Stival – wieloletni przyjaciel abp. Józefa Michalika, profesorowie Seminarium, przedstawiciele bratnich seminariów duchownych oraz licznie zgromadzeni kapłani naszej diecezji. Wśród uczestników Mszy św. nie zabrakło sióstr zakonnych ze Zgromadzenia Sióstr Franciszkanek Rodziny Maryi, pracowników świeckich Seminarium i przedstawicieli różnych instytucji publicznych.
Druga część inauguracji miała miejsce w auli Instytutu Teologicznego, gdzie po odśpiewaniu hymnu „Gaude Mater” i słowie wstępnym skierowanym przez księdza rektora Konrada Dyrdę miało miejsce przedstawienie sprawozdania z działalności Seminarium w ubiegłym roku akademickim. Następnie odbył się wykład inauguracyjny pt. „Dzieje Seminarium Duchownego i Instytutu Teologicznego diecezji przemyskiej obrządku łacińskiego 1819-2019”, wygłoszony przez ks. prof. dr. hab. Józefa Wołczańskiego. Jednak tego dnia oczy zgromadzonych skierowane były przede wszystkim w stronę siedmiu nowych alumnów kursu pierwszego, którzy zostali oficjalnie przyjęci w poczet studentów WSD. Przedstawiciel najmłodszych alumnów wygłosił przemówienie, w którym w imieniu nowo przyjętych kleryków prosił o modlitwę na czas rozeznawania drogi powołania do kapłaństwa. Całość dopełniła modlitwa i błogosławieństwo abp. Adama Szala oraz pieśń „Gaudeamus igitur”.
W obecnych czasach bycie świadkiem i uczniem Chrystusa jest wyjątkowo trudne i niekiedy wymaga ono wielkiej odwagi. Aby nie zabrakło nam wiary i wytrwałości, pragniemy prosić wszystkich o dar modlitwy. Oby dobry Bóg obdarzył przełożonych, profesorów i alumnów swoim błogosławieństwem.
Zaufanie nie oznacza, że znamy przyszłość. Maryja w chwili Zwiastowania nie znała wszystkich odpowiedzi. Powiedziała jednak Bogu „tak”. Ta tajemnica Różańca zaprasza nas do podobnego kroku.
W październiku mamy dla Ciebie 31 powodów, żeby wziąć Różaniec do ręki. Każdego dnia – jeden powód, jedna tajemnica, jedna intencja.
Izajaszowa apokalipsa (rozdziały 24-27) zawiera obraz, który stał się jednym z najtrwalszych symboli nadziei biblijnej, ucztę na górze. „Pan Zastępów przygotuje dla wszystkich ludów na tej górze ucztę z tłustego mięsa, ucztę z wybornych win”. Zwraca uwagę zasięg: „dla wszystkich ludów”. Na górze Syjon, w samym sercu partykularnej historii Izraela, zostaje zastawiony stół uniwersalny. Zbawienie ma smak i zapach. Biblia nie wstydzi się obrazów tak cielesnych, bo Bóg zbawia całego człowieka. Na tej samej górze Pan „zedrze całun, który okrywał wszystkie narody, i zasłonę rozpostartą nad wszystkimi ludami”. To całun żałoby, powszechne nakrycie śmiertelności. Pada też zdanie, które Paweł zacytuje w hymnie o zmartwychwstaniu (1 Kor 15,54): „raz na zawsze zniszczy śmierć”. Hebrajski mówi dosłownie. Połknie śmierć na zawsze. Połykaczka zostanie połknięta. „Wtedy Pan Bóg otrze łzy z każdego oblicza”. To zdanie powróci na ostatnich kartach Pisma (Ap 21,4) jako obietnica nowego Jeruzalem. Od Izajasza po Apokalipsę Bóg jest Tym, który ociera łzy. Eschatologia biblijna ma gest matczyny. „I odejmie hańbę od swego ludu po całej ziemi, bo Pan przyrzekł”. Ostatnia racja nadziei jest prawna, przyrzeczenie. Słowo dane zobowiązuje Dającego. „Powiedzą w owym dniu: Oto nasz Bóg, Ten, któremu zaufaliśmy”. Uczta okaże się spełnieniem zaufania. Perykopa ta jest tłem dzisiejszej Ewangelii o uczcie królewskiej i dalekim tłem każdej Eucharystii. Kościół, ilekroć zastawia stół Pana, ogłasza górę Izajasza i przedsmak dnia, w którym śmierć zostanie połknięta.
Eucharystii nie da się dobrze przeżyć bez przygotowania serca
W niedzielę, 18 października, we wszystkich parafiach w Polsce odbędzie się doroczne badanie niedzielnych praktyk religijnych: „dominicantes”, czyli osób uczestniczących we Mszach św., i „communicantes”, czyli osób przystępujących do Komunii św. Liczenie wiernych odbywa się tradycyjnie w jedną z niedziel okresu zwykłego, kiedy w kalendarzu liturgicznym nie przypada święto ani uroczystość.
Liczenie wiernych jest coroczną akcją, organizowaną zazwyczaj jesienią w ponad 10,5 tys. polskich parafii. Głównym celem jest sprawdzenie, ile osób przychodzi na Msze św., ile z nich stanowią mężczyźni, a ile kobiety, oraz ilu wiernych przystępuje do Komunii świętej.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
