Konkretnie to Penitencjaria Stolicy Apostolskiej, mając na uwadze troskę o zbawienie dusz i wzrost pobożności wiernych, na mocy pełnomocnictwa nadanego jej przez Ojca Świętego Franciszka i po rozpatrzeniu próśb przedstawionych przez biskupa sosnowieckiego Grzegorza Kaszaka udzieliła odpustu zupełnego dla pożytku wszystkich wiernych i każdego z osobna oraz dla dusz wiernych zmarłych przebywających w czyśćcu. Warunkiem uzyskania odpustu jest przybycie do świątyni w określony dzień, szczery żal za grzechy, odbycie spowiedzi, udział we Mszy św. i przyjęcie Komunii św. I tak dzień uzyskania odpustu przypada 1 czerwca, w rocznicę ukoronowania obrazu Najświętszej Maryi Panny, przechowywanego ze czcią w kościele parafialnym.

W trosce o chorych

Wierni w podeszłym wieku, chorzy lub dotknięci inną poważną przeszkodą, w dniu wyżej wymienionym będą mogli dostąpić odpustu zupełnego, jeśli porzucą przywiązanie do jakiegokolwiek grzechu z zamiarem spełnienia trzech zwykłych warunków oraz przed innym świętym wizerunkiem będą łączyć się duchowo swoimi modlitwami i cierpieniem lub też ciężarem własnego życia ofiarowanymi miłosiernemu Bogu. Aby ułatwić skorzystanie z Bożej łaski mocą władzy udzielonej Kościołowi dla dobra duszpasterskiego, Penitencjaria Apostolska gorliwie prosi, aby proboszcz i kapłani mogący wysłuchać spowiedzi, ochoczo i gorliwie oddawali się sprawowaniu sakramentu pojednania. Dekret jest ważny przez siedem lat. Nic nie zmienia jego ważności. I jeszcze jedno, odpust zupełny zawsze można ofiarować za zmarłych na sposób wstawiennictwa. Należy przy tym jednak zawsze pamiętać, że zmarłym można i należy przychodzić z pomocą nie tylko przez ofiarowanie w ich intencji odpustów, ale przede wszystkim przez ofiarę Mszy św.

Z historii parafii

Parafia pw. św. Barbary w Będzinie została ustanowiona 19 czerwca 1989 r. przez biskupa częstochowskiego Stanisława Nowaka. Pierwszym proboszczem został ks. Stanisław Sarowski. Kaplica św. Barbary została urządzona w budynku zbornym i biurowym dawnej kopalni „Paryż”. Budynek został wybudowany w 1890 r. przez Towarzystwo Włosko-Francuskie. Od 1930 r. budynek został przystosowany do celów liturgicznych, służył jako kaplica. Jej poświęcenia dokonał biskup częstochowski Teodor Kubina 7 kwietnia 1935 r. Od utworzenia parafii służy jako świątynia parafialna. Prafia o takim tytule istniała od 1938 do 1987 r., kiedy zmieniono wezwanie parafii na Najświętszego Serca Pana Jezusa. Po tej zmianie, przez dwa lata, dotychczasowa kaplica stała się kościołem rektorskim, a od 1989 r. kościołem parafialnym i znów powróciła do wezwania św. Barbary. Dekretem Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów 25 października 2008 r. Stolica Apostolska zezwoliła na ozdobienie koronami czczonego w świątyni wizerunku Czarnej Madonny. Ich poświęcenia, z inicjatywy ks. Stanisława Sarowskiego, dokonał w Rzymie Ojciec Święty Benedykt XVI, a uroczystego aktu koronacji dopełnił 1 czerwca 2009 r. biskup sosnowiecki Grzegorz Kaszak. Od 31 stycznia 2010 r. kościół nosi tytuł świątyni afiliowanej, czyli złączonej w specjalny sposób z bazyliką Matki Bożej Śnieżnej w Rzymie.