Jak przez dzieje jednego domu opowiedzieć historię Sowietów? Yuri Slezkine pokazuje, że jest to możliwe, tyle że musi to być TAKI dom – moskiewski Dom Władzy. Nazywany tak kompleks mieszkalny stanął po drugiej stronie rzeki Moskwy, niemal naprzeciwko Kremla. Kilkanaście budynków, zbudowanych wokół połączonych placów, ozdobionych fontannami, mieściło ponad 500 apartamentów oraz m.in. kawiarnię, sklepy, przychodnię, przedszkole, pralnię, bibliotekę, kort tenisowy, teatr i kino. Dzieciństwo spędził tam m.in. Jurij Trifonow, który często wracał do niego w swoich opowiadaniach i powieściach. Apartamenty były różnej wielkości, bo ich mieszkańcy – sowiecka elita z rodzinami, w tym ministrowie, generałowie, dyrektorzy zakładów, uznani teoretycy marksizmu i pisarze – mieli różne potrzeby. Obok miał stanąć Dom Rad, ale Sowietom zabrakło czasu i pieniędzy.
W 1935 r. mieszkało tam 2650 osób. Były one obsługiwane przez kelnerów, techników, dozorców i praczki. W wyniku represji w latach 30. XX wieku kilkuset mieszkańców zniknęło. Oskarżonych o zdradę, kontrrewolucję itp. więziono lub – tych było ok. 350 – zabito. Gdy w 1941 r. do Moskwy zbliżali się Niemcy, mieszkańcy Domu zostali ewakuowani. Część później wróciła, ale dla wielu nie było już miejsca, wprowadzili się tam bowiem nowi lokatorzy. Dom stoi do dziś, jednak elita wyniosła się gdzie indziej, ich miejsce zajęli nowi mieszkańcy, także Nowi Ruscy.
Zapraszamy do wspólnej modlitwy nowenną, która pomoże nam duchowo przygotować się na tę wyjątkową uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata. Przez dziewięć kolejnych dni powierzajmy Chrystusowi nasze serca, rodziny, Kościół i Ojczyznę, prosząc, aby Jego Królestwo miłości, pokoju i prawdy umacniało się w naszym życiu.
O Królu pokoju, spraw pokój w sercu moim, wróć ciszę duchowi mojemu, abym mógł na każdym miejscu modlić się, wznosząc czyste ręce (św. Rafał Kalinowski).
Księga Przysłów kończy się poematem o dzielnej niewieście, alfabetycznym akrostychem, w którym każdy wers zaczyna się kolejną literą hebrajskiego alfabetu, pochwałą od alef do taw, od A do Z. „Niewiastę dzielną kto znajdzie? Jej wartość przewyższa perły”. Eszet chajil, kobieta dzielności. Chajil to słowo języka wojskowego i majątkowego, siła, zasobność, męstwo. Nie o urodzie mowa i nie o uległości, lecz o mocy. Lekcjonarz wybiera z poematu wersety o pracy i o dłoniach. Len i wełna, „pracuje starannie rękami”, wrzeciono i przęślica, i wers, który jest sercem wyboru: „otwiera dłoń ubogiemu, do nędzarza wyciąga swe ręce”. Ręce dzielnej niewiasty poruszają się w dwóch kierunkach. Ku warsztatowi i ku ubogim. Pracowitość bez miłosierdzia byłaby chciwością, miłosierdzie bez pracowitości pustym gestem. Liturgia czyta ten portret przed przypowieścią o talentach nieprzypadkowo. Oto ktoś, kto talenty puścił w obrót. Pointa poematu jest przewrotem hierarchii ocen: „kłamliwy wdzięk i marne jest piękno: chwalić należy niewiastę, co boi się Pana”. Szeker ha-chen we-hewel ha-jofi, wdzięk jest złudą, piękność zaś to hewel, to samo tchnienie-marność, które znamy od Koheleta (zob. glossę na 24 IX). Kryterium ostateczne to bojaźń Pańska, początek mądrości. „Z owocu jej rąk jej dajcie, niech w bramie sławią jej czyny”. Brama to miejsce sądu i publicznego życia. Poemat żąda dla kobiety publicznego uznania jej dzieł. Izrael czytał ten akrostych w każdy szabatowy wieczór przy stole rodzinnym. Kościół czyta w nim także figurę Mądrości i własną ikonę, Oblubienicę dzielną, której czyny będą sławione w bramie dnia ostatecznego.
Myślę o was, którzy cierpicie na ciele i duszy z powodu choroby. Jesteście w bijącym sercu Kościoła – mówił Leon XIV do chorych podczas niedzielnej modlitwy Anioł Pański przed katedrą w peruwiańskim Cusco. Kapłanów i osoby konsekrowane zachęcił słowami: „Nie bójmy się oddawać życia, poświęcać wszystkich swoich sił dla Chrystusa”.
Podczas rozważania przed modlitwą Anioł Pański Leon XIV wskazał, że ewangeliczne talenty symbolizują miłość Boga, którą On nam ofiaruje, abyśmy pozwolili jej wzrastać w naszym życiu i dzielili się nią z innymi.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.