Przyszły arcybiskup Moguncji urodził się w Niemczech w bogatej i wpływowej rodzinie. Uzyskał szerokie wykształcenie. Kiedy miał 35 lat, cudem uniknął śmierci od rażenia piorunem, co diametralnie zmieniło jego życie. Stał się gorliwym ewangelizatorem, który porywał tłumy. Wraz z uczniami utworzył nowy zakon (norbertanie), mając na uwadze poprawę obyczajów wśród kleru i świeckich. Można powiedzieć, że z tym przesłaniem przemierzał Europę. Misje te bardzo nadwątliły jego zdrowie.

Jeśli chodzi o jego związki z Polską, rościł sobie prawo do sprawowania władzy nad powstającymi w niej diecezjami, które podlegały metropolii w Gnieźnie. Stolica Apostolska sprawę tego sporu rozstrzygnęła na naszą korzyść. Zawsze kierowała nim troska o dobro Kościoła.

Kult św. Norberta został zatwierdzony dopiero w 1582 r. Na cały Kościół rozszerzono go zaś w 1621 r.

To patron m.in. rodziny norbertańskiej i Pragi. Sztuka przedstawia go najczęściej w stroju biskupim z krzyżem w dłoni. Jego atrybuty to zwykle anioł z mitrą i monstrancja.

Św. Norbert Biskup Ur. ok. 1080 r. Zm. 6 czerwca 1134 r.