Karol Wojtyła w latach 50. i 60. wielokrotnie wędrował po szlakach Bieszczadów i Beskidów. W 1952 r. z 5-osobową grupą studentów był m.in. nad Jeziorkami Duszatyńskimi, a rok później na Tarnicy. Wielokrotnie był w Zagórzu, gdzie kończył się kurs pociągów, a rozpoczynał szlak pieszy. Dla upamiętnienia tych wędrówek powstały liczne szlaki papieskie, także w Bieszczadach i Beskidzie. Beskidzki szlak przebiega od Magury Wątkowskiej do Komańczy. Epizod z jednej z wypraw beskidzkich przedstawia film pt. Tajemniczy wędrowiec. Obraz opowiada o noclegu bp. Karola Wojtyły i młodzieży we wsi Jaworze w 1964 r. W rolę bp. Wojtyły wcielił się ks. Józef Obłój, obecny proboszcz parafii w Desznicy.

Podkarpacie to nie tylko piesze wędrówki, ale też spływy kajakowe, głównie po Sanie. Np. w lipcu 1958 r. ks. Wojtyła płynął z grupą osób kajakami z Przemyśla do Leżajska.

Oprócz wypraw turystycznych Karol Wojtyła gościł na Podkarpaciu jako biskup, arcybiskup i kardynał, uczestnicząc w różnych uroczystościach religijnych, m.in. w peregrynacji obrazu Matki Bożej Częstochowskiej (m.in. w 1970 r. w Jaśle i w 1971 r. w Jarosławiu). Kilkakrotnie był w Przemyślu i Przeworsku, gdzie modlił się w Kaplicy Bożego Grobu przy Bazylice Kolegiackiej. W 1972 r. przewodniczył tam Mszy św. po śmierci matki bp. Jerzego Ablewicza i ks. Adama Ablewicza, z którymi się przyjaźnił. W 1975 r. koronował obraz w sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia w Jodłówce.

Jako Jan Paweł II gościł na Podkarpaciu dwukrotnie. W 1991 r. odwiedził Rzeszów, Przemyśl i Lubaczów, a w 1997 r. – Duklę, Miejsce Piastowe i Krosno.

IV pielgrzymka do Polski w dniach 1-9 czerwca oraz 13-16 sierpnia 1991 r. przebiegała pod hasłem: „Bogu dziękujcie, ducha nie gaście”. Podczas pobytu w Rzeszowie Ojciec Święty beatyfikował bp. Józefa Sebastiana Pelczara i konsekrował kościół Najświętszego Serca Jezusowego, który rok później został katedrą nowo utworzonej diecezji rzeszowskiej. Ze stadionu Stali Rzeszów Jan Paweł II odleciał śmigłowcem do Przemyśla, gdzie przekazał wiernym obrządku greckokatolickiego kościół garnizonowy, kończąc spór katolików obrządku łacińskiego i wschodniego o kościół św. Teresy. Tego samego dnia wieczorem Ojciec Święty przybył do Lubaczowa. Na powitanie przypomniał swój pierwszy pobyt w tym mieście w 1958 r. z okazji srebrnego jubileuszu sakry biskupiej abp. Eugeniusza Baziaka, metropolity lwowskiego, a następnego dnia odprawił Mszę św. na błoniach lubaczowskich z liczną reprezentacją wiernych z Ukrainy.

Podczas VI pielgrzymki do Polski od 31 maja do 10 czerwca 1997 r. Ojciec Święty był w trzech podkarpackich miejscowościach: Dukli, Miejscu Piastowym i Krośnie. W Dukli spotkał się przed kościołem Bernardynów z zakonnikami i wiernymi. Jadąc z Dukli do Krosna, zatrzymał się w Miejscu Piastowym, gdzie przed sanktuarium św. Michała Archanioła i bł. Bronisława Markiewicza spotkał się m.in. z michalitami, michalitkami i ich wychowankami. W Krośnie, podczas Mszy św. na lotnisku, kanonizował bł. Jana z Dukli, a po Eucharystii poświęcił kościół Świętych Piotra i Jana z Dukli.

Miejsca obecności papieża upamiętniają liczne tablice i pomniki. Szczególnym miejscem przypominającym o obecności Jana Pawła II w Rzeszowie jest Park Papieski. Obiekt, który wciąż jest rozbudowywany, zajmuje 17 ha w południowo-wschodniej części miasta. Na tym placu przy katedrze rzeszowskiej 2 czerwca 1991 r. zgromadziło się 600 tys. osób z całego Podkarpacia. Charakterystycznym elementem Parku Papieskiego są tablice z wybranymi słowami papieża. Jedna z tablic zawiera zdanie z Rzeszowa: „Bądź chrześcijaninem naprawdę, nie tylko z nazwy, nie bądź chrześcijaninem byle jakim”.