Dziewczyna z wałbrzyskiego Podzamcza, która w pod koniec czerwca przyjęła Pierwszą Komunię św., zaskoczyła zaproszonych gości, a nawet swojego proboszcza.
Uroczystość Pierwszej Komunii św. to wydarzenie, które zamiast z przeżyciami duchowymi, coraz częściej wiąże się z wystawnymi bankietami i drogimi prezentami. Niektóre dzieci wręcz życzą sobie, aby dostać komputer, smartfona, tablet czy konsolę do gier. Tymczasem 10-letnia Zuzia Grubska z parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Wałbrzychu, która do Komunii przystąpiła pod koniec czerwca, poprosiła o coś zupełnie innego.
Wyjątkowy prezent
Zuzia w porozumieniu z rodzicami postanowiła poprosić gości, którzy przyjdą na uroczystość, aby przynieśli suche produkty (np. kasze, makarony, przyprawy, mąkę, cukier), które zostaną przekazane do parafialnej jadłodajni dla ubogich. Dziewczyna zapytana, czy spodziewa się innych prezentów, odpowiedziała: – Dla mnie jedynym i najważniejszym prezentem komunijnym jest sam Pan Jezus, którego przyjęłam w tym dniu po raz pierwszy do swego serca.
– Kiedy widzimy ludzi, którzy przychodzą na stołówkę, a widzimy ich z okna, bo mieszkamy bardzo blisko kościoła, to odczuwamy wewnętrzną radość, że mogliśmy drobnym gestem wesprzeć to dzieło miłosierdzia, które prowadzi parafia – dodał tata Zuzi, Wiesław.
Dla mnie jedynym i najważniejszym prezentem komunijnym jest sam Pan Jezus.
Podziel się cytatem
Reklama
Poinformowany o darach proboszcz nie krył zaskoczenia: – Rzadko spotyka się takie postawy wśród dzieci, więc tym bardziej trzeba nagłaśniać podobne wydarzenia – powiedział ks. prał. Jan Gargasewicz, który wręczył dziewczynce różaniec od papieża Franciszka.
Dobro wraca
Skąd taki pomysł? – Kiedy przychodziłam do kościoła na spotkania przygotowujące do Komunii św., podczas Mszy św. ksiądz proboszcz informował w ogłoszeniach, że przy naszym kościele będzie działała jadłodajnia, gdzie będą wydawane ciepłe posiłki dla najbardziej potrzebujących – wyjaśniła Zuzia. – Podczas przygotowań zastanawialiśmy się, co by tu jeszcze dobrego uczynić, żeby radość córki była też radością innych – dodała mama, Karolina.
– Warto się dzielić z innymi, ponieważ dobro wraca i zachęcam inne dzieci do dzielenia się tym, co mają, to daje największą radość – zachęciła Zuzia. Dziewczyna w planie ma jeszcze jedną inicjatywę. Wiele osób, które chorują na nowotwór, w czasie stosowania chemioterapii traci swoje włosy. Jest to szczególnie trudne doświadczenie dla dzieci. Dlatego Zuzia chce swoje długo pielęgnowane warkocze ściąć i przekazać potrzebującym dzieciom.
Historia położonej nieopodal Częstochowy wioski Kalej, w gminie Wręczyca Wielka, od stuleci związana jest ściśle z dziejami Jasnej Góry. Już w 1414 r. król Władysław Jagiełło przydzielił Kalej jako uposażenie dla jasnogórskiego klasztoru. Ongiś źródłem utrzymania mieszkańców był wytop żelaza, jednak z niewiadomych przyczyn, pomimo bogatych terenów rudonośnych, w XVII wieku okolicę przeznaczono pod działalność rolniczą. Z biegiem lat dogodne położenie w pobliżu rozwijającej się Częstochowy, doskonałe warunki przyrodnicze oraz inicjatywa miejscowej ludności sprawiły, że - jak twierdzi tutejszy długoletni wikary ks. Damian Ciemcioch - obecnie jest to prężnie rozwijająca się parafia z dużą przyszłością. Na przestrzeni ostatnich 10 lat powstały tutaj liczne prywatne firmy, na wykupywanych działkach, jak grzyby po deszczu, rosną estetyczne wille, wieś staje się swoistą „sypialnią” dla bogatszej części Częstochowy. Znamienne jest, że większość nowych mieszkańców rozpoczyna swój pobyt od nawiedzenia kościoła, kontaktu z proboszczem i czynnego włączenia się w życie społeczności parafialnej. Parafię Najświętszej Maryi Panny Królowej Aniołów erygował biskup włocławski Stanisław Zdzitowiecki 4 października 1923 r., wyłączając jej tereny z parafii w Kłobucku. W 1938 r. dołączono wieś Lgota. Kościół parafialny oraz doskonale zharmonizowaną stylem i wkomponowaną w okoliczną zieleń plebanię wybudowano w latach 1924-26, jak głosi stosowna tablica - z dobrowolnych ofiar parafian, staraniem pierwszego proboszcza ks. Stanisława Bielskiego. Zwieńczeniem ofiarności ludzi i modlitewnego wsparcia kolejnych proboszczów do konsekracji świątyni, która miała miejsce 4 sierpnia 1963 r., przygotował ks. Wojciech Galon, a konsekratorem był ówczesny sufragan diecezji częstochowskiej bp. Stefan Bareła. Od 1985 r. obowiązki proboszcza pełni ks. Stanisław Wołoszyn, który, wprowadzając tutejszych wiernych w jubileusz 90-lecia parafii i 50-lecia konsekracji świątyni, w sierpniu br. przechodzi na zasłużoną emeryturę, przekazując obowiązki ks. Kazimierzowi Zalewskiemu i pozostając w parafii jako rezydent.
Spotkanie rozpoczęło się w Domu Diecezjalnym TABOR. Uczestnicy przedstawiali swoje rodziny, opowiadali o doświadczeniach małżeńskich i dzielili się historiami, które często rozpoczynały się od jednego, odważnego kroku – decyzji, że ich wesele będzie świętem miłości, a nie alkoholu. Pierwszego dnia uczestników odwiedził biskup Kazimierz Górny, który podziękował małżonkom za ich świadectwo i przypomniał postać św. Maksymiliana Marii Kolbego – patrona ludzi podejmujących trud życia w trzeźwości. Podczas Eucharystii ks. dr Wiesław Matyskiewicz podkreślał, że abstynencja nie jest wyrzeczeniem, lecz darem składanym rodzinie i bliźnim.
Drugi dzień miał charakter formacyjny. Konferencje poświęcone problematyce uzależnień pokazały, jak współczesna wiedza medyczna i psychologiczna potwierdza znaczenie profilaktyki oraz odpowiedzialnych wyborów. Szczególnym przeżyciem była pielgrzymka do Markowej – miejsca naznaczonego świadectwem błogosławionych Józefa i Wiktorii Ulmów. Ich życie przypomina, że miłość małżeńska to codzienna odpowiedzialność za drugiego człowieka, gotowość do poświęcenia i odwaga życia zgodnie z wyznawanymi wartościami. Wieczorne warsztaty taneczne, wspólna modlitwa różańcowa oraz rozmowy do późnych godzin pokazały, że integracja nie potrzebuje alkoholu. Wręcz przeciwnie – uczestnicy podkreślali, że dopiero w atmosferze trzeźwości można w pełni cieszyć się obecnością drugiego człowieka, prowadzić wartościowe rozmowy i budować prawdziwe więzi.
Ostatni dzień spotkania był czasem dziękczynienia za otrzymane łaski. Podczas Eucharystii w parafii św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Rzeszowie-Dworzysku ks. prałat Władysław Zązel, który zachęcał, aby rodzinne uroczystości – zwłaszcza wesela – były świadectwem wolności, odpowiedzialności i szacunku wobec każdego uczestnika.
XXXII Wesele Wesel nie było jedynie kolejnym zjazdem małżeństw. Było przede wszystkim żywym dowodem na to, że można świętować inaczej. Coraz więcej młodych narzeczonych zastanawia się dziś nad organizacją wesela bezalkoholowego. Nie dlatego, że chcą komukolwiek coś udowodnić, ale dlatego, że pragną, aby najważniejszy dzień ich życia był pięknym początkiem wspólnej drogi, wolnym od ryzyka nadużyć i złych doświadczeń. Rzeszowskie XXXII Wesele Wesel pozostawiło uczestnikom nie tylko piękne wspomnienia, ale również ważne przesłanie. Każde bezalkoholowe wesele staje się świadectwem, że można budować kulturę spotkania opartą na szacunku, odpowiedzialności i prawdziwej wolności. Oby takich świadectw było w Polsce coraz więcej.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
