– Ziemia, na której stoimy, kryje ciała i prochy setek tysięcy ludzi zamordowanych w wyniku bezbożnych działań powodowanych bezbożną ideologią – powiedział bp Piotr Sawczuk 5 września podczas modlitwy za pomordowanych w obozie w Treblince.
Jak co roku, w pierwszą sobotę września, gromadzą się wierni, aby w sposób szczególny modlić się za ofiary hitlerowskiej zbrodni. Z powodu pandemii koronawirusa uroczystość miała skromniejszy charakter.
Droga usłana cierpieniem
Tradycyjnie rozpoczęto odprawieniem nabożeństwa Drogi Krzyżowej. Rozważania przygotował miejscowy proboszcz i kustosz prostyńskiego sanktuarium ks. Józef Poskrobko, który przewodniczył nabożeństwu. Rozważając zbawczą Mękę Chrystusa, odwoływał się do cierpienia oraz dramatu osób więzionych, katowanych i mordowanych w obozie. Kolejne stacje Drogi Krzyżowej zebrani przemierzali pod przewodnictwem dużego, drewnianego krzyża niesionego przez harcerzy. W oczekiwaniu na księdza biskupa zebrani mieli okazję wysłuchać krótkiego programu słowno-muzycznego o charakterze patriotycznym.
Głównym punktem była Msza św. celebrowana przez bp. Sawczuka w intencji pomordowanych. W homilii ksiądz biskup powiedział: – ziemia, na której stoimy, kryje ciała i prochy setek tysięcy ludzi zamordowanych w wyniku bezbożnych działań powodowanych bezbożną ideologią. Nie liczyło się dla niej ludzkie życie, a jedynie życie przedstawicieli określonej rasy, rasy aryjskiej, określającej się jako rasa panów. Inni ludzie byli traktowani jedynie utylitarnie – jeśli byli do czegoś przydatni, zachowywano ich przy życiu, jeśli nie – byli posyłani na śmierć.
Pamięć o ofiarach reżimu
Ekscelencja przypomniał również motywy, dla których od wielu lat, co roku, gromadzą się wierni na terenie obozu w Treblince. Wspominana jest zawsze kolejna rocznica wybuchu drugiej wojny światowej. Wznoszone są modlitwy za zmarłych, poległych i pomordowanych, zarówno chrześcijan jak i wyznawców judaizmu oraz wszystkich, którzy stracili życie w Treblince. Coroczne spotkanie jest również okazją, by modlić się o pokój i bezpieczną przyszłość. – Aby ożywić w sobie świadomość, że wojna jest wielkim złem, a nienawiść niszczy nie tylko tego, który jest znienawidzony, ale i tego, który nienawidzi – wyjaśnił ksiądz biskup.
Po Eucharystii wieńce pod pomnikiem złożyły poszczególne delegacje. Gospodarzem uroczystości byli miejscowy proboszcz ks. Józef Poskrobko i dyrektor Muzeum w Treblince dr Edward Kopówka. Wyjątkowym gościem był więzień obozu Zygmunt Chłopek. Nie zabrakło przedstawicieli władz samorządowych, pocztów sztandarowych, harcerzy i zuchów. Przy pomniku wartę honorową pełnili żołnierze z Jednostki Wojskowej 22. Wojskowego Ośrodka Kartograficznego w Komorowie oraz harcerze.
Uroczystości patriotyczno-religijne ku czci ofiar karnego obozu pracy w Treblince odbyły się 7 września br. Do dzisiaj żyją osoby, które pamiętają czasy II wojny światowej oraz świadczą o obozowej gehennie
Uroczystość rozpoczęła się przy żwirowni o godz. 12. Tu licznie zebranych powitał proboszcz parafii Prostyń ks. Józef Poskrobko.
Prawie 1300. pątników wkroczyło na Jasną Górę z 92. Pielgrzymką Poznańską. W tym roku "Wypłynęli na głębię". NAJbardziej wytrwały pielgrzym maszerował po raz 60., NAJmłodszy ma 4. miesiące, a NAJwiększą grupę stanowili pielgrzymkowi nowicjusze - prawie 300. osób szło pierwszy raz!
- Jeśli chodzi o liczbę pątników, to mamy dokładnie policzoną, 1291. osób. To są dzieci, młodzież, dorośli - o pielgrzymkowej rozmaitości opowiada ks. Rafał Walid, przewodnik. Podkreśla, że liczba pątników napawa organizatorów radością. Wyjaśnia też znaczenie tegorocznego hasła. - Ono ma przede wszystkim pomóc nam otworzyć się i zaufać Panu Bogu - mówi. Podkreśla też, że w życiu napotykamy wiele sytuacji, które wymagają zaufania Panu. Odnosi się do św. Piotra, który pomimo zmęczenia, zachęcony przez Jezusa ponownie zarzucił sieć. - Połów był obfity właśnie dlatego, że zawierzył Panu Bogu, co przyniosło piękne owoce - zaznacza kapłan, podkreślając jednocześnie, że jest to także zaproszenie dla nas do „wypływania na głębię”.
Cierpliwość Boga jest ważna, aby nikomu nie zaszkodzić przed czasem, by człowiek mógł wzrastać, dojrzewać, podejmować odpowiedzialne decyzje. Jednym słowem, aby był wolny, aby na sądzie nie szukał usprawiedliwienia swoich złych zachowań, przymusem z zewnątrz. Ważny jest również czas. Ewangelia mówi, że mamy wyłącznie jeden czas. Nie można go zatem marnować.
Jezus opowiedział tłumom tę przypowieść: «Królestwo niebieskie podobne jest do człowieka, który posiał dobre nasienie na swojej roli. Lecz gdy ludzie spali, przyszedł jego nieprzyjaciel, nasiał chwastu między pszenicę i odszedł. A gdy zboże wyrosło i wypuściło kłosy, wtedy pojawił się i chwast. Słudzy gospodarza przyszli i zapytali go: „Panie, czy nie posiałeś dobrego nasienia na swej roli? Skąd więc wziął się na niej chwast?” Odpowiedział im: „Nieprzyjazny człowiek to sprawił”. Rzekli mu słudzy: „Chcesz więc, żebyśmy poszli i zebrali go?” A on im odrzekł: „Nie, byście zbierając chwast, nie wyrwali razem z nim i pszenicy. Pozwólcie obojgu róść aż do żniwa; a w czasie żniwa powiem żeńcom: Zbierzcie najpierw chwast i powiążcie go w snopki na spalenie; pszenicę zaś zwieźcie do mego spichlerza”». Przedłożył im inną przypowieść: «Królestwo niebieskie podobne jest do ziarnka gorczycy, które ktoś wziął i posiał na swej roli. Jest ono najmniejsze ze wszystkich nasion, lecz gdy wyrośnie, większe jest od innych jarzyn i staje się drzewem, tak że ptaki podniebne przylatują i gnieżdżą się na jego gałęziach». Powiedział im inną przypowieść: «Królestwo niebieskie podobne jest do zaczynu, który pewna kobieta wzięła i włożyła w trzy miary mąki, aż się wszystko zakwasiło». To wszystko mówił Jezus tłumom w przypowieściach, a bez przypowieści nic im nie mówił. Tak miało się spełnić słowo Proroka: «Otworzę usta w przypowieściach, wypowiem rzeczy ukryte od założenia świata». Wtedy odprawił tłumy i wrócił do domu. Tam przystąpili do Niego uczniowie, mówiąc: «Wyjaśnij nam przypowieść o chwaście». On odpowiedział: «Tym, który sieje dobre nasienie, jest Syn Człowieczy. Rolą jest świat, dobrym nasieniem są synowie królestwa, chwastem zaś synowie Złego. Nieprzyjacielem, który posiał chwast, jest diabeł; żniwem jest koniec świata, a żeńcami są aniołowie. Jak więc zbiera się chwast i spala w ogniu, tak będzie przy końcu świata. Syn Człowieczy pośle aniołów swoich: ci zbiorą z Jego królestwa wszystkie zgorszenia oraz tych, którzy dopuszczają się nieprawości, i wrzucą ich w piec rozpalony; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów. Wtedy sprawiedliwi jaśnieć będą jak słońce w królestwie Ojca swego.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
