Wydarzenie miało charakter ściśle zadośćuczynny. Dla uczestników było ono okazją do udziału w Męce Jezusa Chrystusa poprzez doświadczenia tego, co przeżywał nasz Pan, którego życzeniem jest, jak sam mówi do Luisy: „Jakże ogromnie byłbym zadowolony, gdyby choć jedna osoba czytała te Godziny Mojej Męki w każdej miejscowości! Czułbym się obecny w każdej miejscowości, a Moja Sprawiedliwość, ogromnie pogardzana w tych czasach, byłaby częściowo ułagodzona. Godziny Męki, które są Moimi własnymi modlitwami i Moim zadośćuczynieniem i całą Miłością, wyszły z głębin Mojego Serca”.

Te słowa były dla organizatorów bodźcem i motywem przewodnim wydarzenia. Uczestnicy modląc się z wielką żarliwością, wynagradzali grzechy swoje, swojego miasta i świata. Jak sami relacjonują, czymś niesamowicie pięknym była modlitwa uniżenia (leżenie krzyżem) przed Najświętszym Sakramentem, także możliwość bezpośredniej bliskości z Panem Jezusem. O każdej pełnej godzinie były czytane bolesne dialogi Luisy z Chrystusem, a potem cisza, kontemplacja, zagłębianie się, bez pośpiechu, z dala od zgiełku codzienności, w Chrystusową Mękę, wszystko to okupione brakiem snu, wyczerpaniem, zmęczeniem, oddane Bogu-Człowiekowi.

Kim była wspomniana Luisa Piccaretta? To włoska mistyczka. Była skromną i niewykształconą osobą, jednak mimo to została obdarzona niebiańską mądrością. Ostatnie 60 lat swego życia przeleżała w łóżku, nosząc niewidoczne stygmaty Męki Pańskiej. Od 16 roku życia żywiła się tylko Eucharystią. Jej proces beatyfikacyjny zakończył się na szczeblu diecezjalnym w 2005 r. i obecnie jest w gestii Kongregacji ds. Świętych.

Wydarzenie rozpoczęło się o 15.00 Koronką do Bożego Miłosierdzia, następnie – wprowadzenie w charakter modlitwy, świadectwo, Msza św. oraz przeniesienie Najświętszego Sakramentu do sali kolumnowej i tam przez 24 godziny, dzień i noc uczestnicy trwali na modlitwie. Przez salę przewinęło się setki ludzi z różnych zakątków Polski, oprócz parafian, członków Społeczności Męskiego Różańca, byli m.in. Wojownicy Maryi z Przemyśla, Rzeszowa, a nawet z Londynu.

Trzeba też dodać, że uczestnicy otrzymali ponad 200 sztuk książek Godziny Męki Pańskiej, ufundowanych przez Fundację „Ku Bogu”. By to wydarzenie mogło zaistnieć, potrzebny był ogromny wysiłek (zaangażowanych było kilkadziesiąt osób), także modlitewny – przed wydarzeniem, modlitwą osłonową modliły się siostry benedyktynki oraz siostry karmelitanki z Przemyśla.

Chciałoby się zapytać naszego Pana: czymże jest Przemyśl, że sobie go tak upodobałeś? Stare, zaciszne miasto, mówią, że wymierające, gdzie niewiele się dzieje, gdzie czas zatrzymał się w miejscu. Przecież jest tyle innych, godniejszych miejscowości, miast, miasteczek, gdzie mogłoby to wydarzenie zaistnieć, a jednak Pan Jezus zechciał go właśnie tutaj, w Przemyślu. Być może, jednak nie dla ludzi wiary zamiast patrzeć na „ukoronowanego” przez świat wirusa i dawać mu miejsce w swoim sercu, w Przemyślu ludzie zapragnęli rozważać w sercach Mękę cierniem koronowanego, umęczonego Chrystusa i za to chwałą Panu.

Organizatorami wydarzenia byli: Męski Różaniec w Przemyślu, Wojownicy Maryi Przemyśl oraz Parafia św. Józefa, pn. 24 Godziny Męki Pańskiej. Wydarzeniu błogosławił bp Stanisław Jamrozek.