Jest rzeczą zrozumiałą, że człowiek jest istotą nie tylko rozumną, wolną, ale również odpowiedzialną. I odpowiedzialność zakłada odniesienie do jakiegoś fundamentu, którym w tym przypadku jest dla nas Dekalog.

Dzisiaj można go odrzucać w imię wolności, ale źle zrozumianej, bo Dekalog nie zabiera wolności człowiekowi, ale reguluje pewne zasady poruszania się między ludźmi, między różnymi zjawiskami, które występują w naszym świecie. Jesteśmy na co dzień świadkami bardzo dramatycznych napięć między cywilizacją prawdy i życia a cywilizacją kłamstwa i użycia.

Dlatego św. Jan Paweł II w Evangelium vitae bardzo mocno podkreślał to zjawisko zmagania między cywilizacją życia a cywilizacją śmierci, nie tylko odwołując się do Bożego przykazania: Nie zabijaj, ale również do pewnego punktu objawienia, w którym Bóg stawiał przed ludzkością, tak jak i przed narodem izraelskim, błogosławieństwo lub przekleństwo, życie lub śmierć. „Wybierajcie życie, abyście prawdziwie żyli” (por. Pwt 30, 19). To przesłanie jest nadal aktualne dla każdego pokolenia ludzi. Kiedy dzisiaj walczymy przeciwko przemocy wojen i przeciwko karze śmierci, która odbiera życie temu czy innemu przestępcy, to czymś niezrozumiałym jest wystąpienie przeciwko życiu najsłabszych, czyli dzieci poczętych.

Przestańmy wreszcie dyskutować, w którym momencie życia jest się człowiekiem, bo jest to istota, która jest stworzona przez Boga we współpracy z człowiekiem od momentu poczęcia do momentu naturalnej śmierci.

Dlatego naszą odpowiedzią dzisiaj jest ufna modlitwa do Ducha Świętego, która przypomina nam prawdę o nas samych i o grzechu, który jest nieposłuszeństwem wobec Boga, a jednocześnie krzywdzi nie tylko samego człowieka, ale również drugiego czy wspólnoty ludzkie.

Przestańmy wreszcie dyskutować, w którym momencie życia jest się człowiekiem, bo jest to istota, która jest stworzona przez Boga we współpracy z człowiekiem od momentu poczęcia do momentu naturalnej śmierci.

Podziel się cytatem

Módlmy się przez wstawiennictwo Matki Najświętszej, która jest Matką życia i która przekazała nam dar najpiękniejszy, którym jest ludzka natura Syna Bożego dla naszego zbawienia. Nie dla potępienia człowieka, który jest słaby i grzeszny, ale dla jego zbawienia. Starajmy się być razem na modlitwie i upraszać dary Ducha Świętego dla dobrego rozeznawania naszych dróg i naszej odpowiedzialności za życie.

Wszystkim z serca błogosławię w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen.