Pierwszego dnia metropolita łódzki skupił się na życiu wiecznym i odnalezieniu właściwej drogi do niego, zadając zebranym kilka pytań: – Co czyniąc, odziedziczę życie wieczne? Czy życie wieczne to jest to, co mnie motywuje? Czy życie wieczne to jest to, o co mi chodzi? Czy życie wieczne jest naprawdę podstawowym kryterium, jakie przykładam do moich czynów? – Życia wiecznego ani nie kupisz, ani nie wypracujesz, ani zdobędziesz, ale możesz odkryć, że masz do niego prawo, jeśli odkryjesz, że masz w sobie godność dziecka Bożego – mówił abp Ryś.

Pierwsze spotkanie rekolekcyjne zakończyła adoracja Najświętszego Sakramentu, gdzie kapłani w ciszy mogli odpowiedzieć na pytania zadane przez metropolitę.

Drugiego dnia abp Grzegorz Ryś skupił się na obojętności na zło oraz trudzie budowania dobra. – Przewodnikiem dla ludzi może być ktoś, kto nie potrafi być obojętny w sytuacji zła. Popatrzcie w lustro, bo wszyscy jesteśmy przewodnikami. Nie możesz być przewodnikiem ludu, nie masz kwalifikacji, jeśli zło mijasz z obojętnością, jeśli nie wyzwala ono z ciebie poczucia odpowiedzialności. Dlaczego nie potrafimy współpracować razem w dziełach miłosierdzia? Rzeczywistość można zmieniać wspólnym zaangażowaniem a nie, że każdy swoje, żebyśmy się – broń Boże – nie spotkali w okazywaniu miłości bliźniego – podkreślał metropolita łódzki.

Wieczorne spotkanie zakończyła adoracja Najświętszego Sakramentu oraz spowiedź kapłanów i osób zakonnych.

Trzeciego dnia kapłani koncelebrowali Eucharystię. W kazaniu abp Ryś zwrócił uwagę na wartość spotkania i obcowania z drugim, nawet bardzo innym od nas, człowiekiem. – Nie wiem, jak wam, ale mnie się zdarzało w życiu. Widzisz człowieka, ale nie chcesz, by on cię zobaczył. Widzisz człowieka, ale chcesz zejść z pola jego widzenia, bo boisz się spotkania, które może być krępujące, które może się okazać zobowiązujące, angażujące, bo jest przecież jakoś nie w porę. Zwracam się miłością miłosierną do Jezusa, który wobec mnie jest miłosierny jako pierwszy. Tracę czas dla kogoś, kto dał mi życie – dał mi cały swój czas. Tracę swoje plany dla kogoś, kto stracił dla mnie swoje życie. Daję trochę jedzenia komuś, od kogo otrzymałem całe moje jedzenie i każdego dnia mnie karmi. Udzielam mieszkania komuś, kto dał do zamieszkania całą ziemię. Daję pieniądze komuś, od kogo mam pełną własność. Świadczę miłosierdzie komuś, kto się odwiecznie nade mną zmiłował bez żadnej mojej zasługi – zachęcał abp Ryś.

– Po raz kolejny szukaliśmy siebie jako wspólnoty kapłańskiej przed Panem Jezusem, wokół Niego. Dzięki przeniesieniu, ze względów oczywistych na listopad, zyskaliśmy temat tych rekolekcji, bo papież Franciszek niedawno podpisał nową encyklikę Fratelli tutti. Rekolekcje odbyły się także niemal na progu jubileuszu 100-lecia naszej diecezji. Dziś bardzo potrzebujemy odbudowy wspólnoty kapłańskiej. W obecnym czasie wszyscy uświadamiamy sobie powagę sytuacji w polskim Kościele i w społeczeństwie. Trzeba uważnie słuchać Jezusa, żeby budować Kościół po Jego myśli i znajdować odpowiedzi na pytania, które ludzie stawiają, nieraz w sposób dramatyczny i bolesny – podsumował rekolekcje metropolita łódzki.

Rekolekcje kapłańskie odbywają się od 2017 r. na zaproszenie abp. Grzegorza Rysia. Pierwsze odbyły się tuż przed jego ingresem.