Magdalena Wałachowska jest mężatką od 20 lat. Wzięła ślub podczas studiów.

– Gdy urodziła się pierwsza córka, czułam potrzebę dołączenia do rodzinnej wspólnoty. Zwłaszcza, że mąż pracował, a jako młoda mama byłam zaabsorbowana opieką nad dzieckiem – opowiada.

Przez rok małżonkowie należeli do Domowego Kościoła, ale ze względu na dalekie dojazdy, zrezygnowali z udziału w spotkaniach. Był rok 2004 r., gdy w warszawskim sanktuarium Matki Bożej Ostrobramskiej pani Magdalena spotkała s. Klarę Żygo, nazaretankę.

Nazaretańska perła

Zgromadzenie było jej znane, ponieważ nasza rozmówczyni to absolwentka Prywatnego Liceum Ogólnokształcącego Sióstr Najświętszej Rodziny z Nazaretu. – Zwierzyłam się ze swojego pragnienia, a siostra podarowała mi ulotkę z informacjami na temat Stowarzyszenia Najświętszej Rodziny – wspomina pani Magdalena. Wkrótce razem z mężem i dwuletnią córką Heleną dołączyli do wspólnoty.

Choć pomysł stowarzyszenia zrodził się ponad sto lat temu, w Polsce obecne jest ono od ćwierć wieku. W stolicy początkowo tworzyli je rodzice sióstr nazaretanek oraz rodziny wychowanek zakonnic. Z czasem wspólnota zaczęła się rozrastać. – Nasza założycielka, bł. Franciszka Siedliska, chciała włączyć osoby świeckie w charyzmat nazaretanek, którym jest szerzenie Bożej miłości pośród siebie i wśród rodzin – mówi Niedzieli s. Maksymiliana Dojcz, odpowiedzialna za Stowarzyszenie Najświętszej Rodziny (SNR – przyp. red.), i dodaje: – Jest ono perłą wśród wszystkich naszych apostolatów, takich jak: szkoły, przedszkola czy domy samotnej matki.

Maluchy uczestniczą w rekolekcjach, katechezie i wzrastają w duchowości Świętej Rodziny. Dla dorosłych organizowane są dni skupienia, a także warsztaty z duchowości czy psychologii małżeństwa.

Podziel się cytatem

Każdy znajdzie coś dla siebie

Siostry mają dla rodzin bogatą ofertę formacyjną. Ta dla Dzieci Nazaretu, czyli wspólnoty najmłodszych, którą tworzą pociechy rodziców należących do stowarzyszenia, jest dostosowana do ich wieku. Maluchy uczestniczą w rekolekcjach, katechezie i wzrastają w duchowości Świętej Rodziny.

Dla dorosłych organizowane są cykliczne dni skupienia, a także warsztaty z duchowości czy psychologii małżeństwa. Nie brakuje letnich i zimowych wyjazdów formacyjnych, połączonych z aktywnym wypoczynkiem, takim jak kajaki czy narty. Siostry prowadzą także spotkania dla studentów i organizują pielgrzymki, zarówno za granicę, jak i w kraju: na Jasną Górę, do sanktuarium św. Józefa w Kaliszu czy Żdżar, skąd pochodziła założycielka nazaretanek. Odbywają się także ośmiotygodniowe kursy małżeńskie, które aktualnie prowadzone są przez internet.

W prowincji warszawskiej jest 14 lokalnych wspólnot SNR (w sumie ponad 200 osób dorosłych i 157 Dzieci Nazaretu). Raz w miesiącu wspólnota gromadzi się na dniu skupienia, podczas którego odbywają się: adoracja, Msza św. konferencja, dzielenie się Słowem Bożym i agapa. Stowarzyszenie – obecne tam, gdzie znajdują się domy sióstr nazaretanek – jest otwarte na wszystkich i w każdym wieku.

Najlepsi nauczyciele

Formacja, wyjazdy rekolekcyjne, wspólna modlitwa, a przede wszystkim życie na wzór Świętej Rodziny z Nazaretu – wszystko to sprawia, że małżonkowie wraz z pociechami chętnie uczestniczą w prowadzonej przez nazaretanki wspólnocie.

Jezus, Maryja i św. Józef są dla rodzin wzorem do naśladowania. – Uczymy się, jak być matką i ojcem oraz w jaki sposób przekazywać wiarę dzieciom – wskazują Grażyna i Krzysztof Abramczykowie, którzy do SNR należą od 3 lat. Wcześniej nie byli formalnie jego członkami, ale uczestniczyli w spotkaniach rodzin. – Dołączyliśmy z myślą o dzieciach, aby rozwijały swoją duchowość, miały kontakt z rówieśnikami, a także uczyły się przeżywania wiary – opowiadają małżonkowie. Codzienna modlitwa razem z nastolatkami przy wizerunku Świętej Rodziny umacnia ich rodzinną jedność. – W ten sposób budujemy naszą więź – podkreślają Grażyna i Krzysztof.

Ikona Świętej Rodziny zajmuje centralne miejsce w domach osób, które należą do stowarzyszenia.

– Gdy odwiedzamy mieszkania, w których wisi ten wizerunek, cieszymy się, że należące do stowarzyszenia osoby nie wstydzą się życia nazaretańską duchowością – wskazuje s. Maksymiliana. – Zapraszając Najświętszą Rodzinę do naszego domu, wpatrujemy się w Nią jako nasz wzór. Jako mama uczę się od Maryi cierpliwości, rozeznania Bożej woli i ufności – mówi Małgorzata Gniadzik, która razem z dziećmi i mężem Tomaszem należy do stowarzyszenia od kilkunastu lat.

Duchowe pogotowie

To właśnie do Jezusa, Matki Bożej i św. Józefa członkowie stowarzyszenia razem z nazaretankami modlą się za rodziny z całego świata. – Znamy rodziny z Polski i innych krajów należące do nazaretańskiej wspólnoty. Ich życie i problemy zawierzamy w codziennej modlitwie – mówi pani Małgorzata, która nie wyobraża sobie, aby w jej rodzinie nie było modlitwy różańcowej. – Dwoje dzieci, mimo że są dorosłe, stara się dołączać do wspólnego odmawiania Różańca – opowiadają Małgorzata i Tomasz. Codzienny Różaniec towarzyszy także Magdalenie Wałachowskiej. – Modlitwa różańcowa jest częścią mojego dnia. Wszystkie sprawy dzieci, męża i znajomych oddaję Matce Najświętszej – mówi nasza rozmówczyni.

Członkowie stowarzyszenia razem z nazaretankami modlą się za rodziny z całego świata.

Podziel się cytatem

Rodziny są dla siebie duchowym pogotowiem ratunkowym. – Ostatnio dzwoniła koleżanka, prosząc o modlitwę za syna, który jest narkomanem, inna osoba potrzebowała telefonicznego i modlitewnego wsparcia, ponieważ przebywa w szpitalnej izolacji razem z dzieckiem. Z kolei przyjaciele z Kalisza, którzy są zastępczą rodziną dla piątki dzieci, prosili o modlitwę za jedno z maluchów, które jest ciężko chore – opowiada pani Małgorzata.

Życie na wzór Najświętszej Rodziny z Nazaretu to także wspólna modlitwa przed posiłkiem i uczestniczenie w Eucharystii. – Cieszę się, że w niedzielę staramy się wspólnie uczestniczyć we Mszy św. To z Eucharystii czerpiemy siłę do zmagania się z obowiązkami i trudnościami – wyznaje pani Małgorzata.

Anioł stróż

Członkowie SNR są nadzieją dla świata, w którym nie brakuje rozpadających się coraz częściej małżeństw. – Umacnianie się świadectwem osób, które żyją bliską relacją z Chrystusem, jest dla nas bardzo cenne – podkreśla małżeństwo Abramczyków. – Jeśli żyjemy tymi samymi wartościami, mimo różnych ataków na rodzinę, czujemy się silniejsi – dodają Małgorzata i Tomasz Gniadzikowie.

Siostry nazaretanki w każdą środę modlą się za rodziny należące do stowarzyszenia. Raz w miesiącu w lokalnych wspólnotach sprawowana jest także Msza św. w intencji małżeństw i rodzin. Każdy członek stowarzyszenia może także liczyć na swojego „anioła stróża” w postaci jednej nazaretanki, która nieustannie modli się za daną osobę i ofiarowuje za nią trudy i cierpienia swojego życia. Szczególną modlitwą otacza dane małżeństwo, gdy przeżywa ono trudności i kryzysy.