W Ewangeliach znajdziemy m.in. informacje, że Jezus urodził się za panowania Heroda, króla Judei. Król musiał zatem wiedzieć o narodzinach Jezusa, dlatego zaplanował rzeź niewiniątek. Narodzinom Jezusa towarzyszyła gwiazda. Było to niezwykłe zjawisko astronomiczne. Astronom Jan Keppler z XVII wieku obliczył, że w latach 7-6 (p.n.e.), które uważamy za prawdopodobny czas narodzenia Jezusa, istotnie nastąpiło niezwykłe zjawisko astronomiczne: koniunkcja planet Jowisza, Saturna i Marsa, które zaobserwować mogli uczeni magowie, ludzie parający się w tamtym czasie nie tylko astronomią.

Osiem dni po narodzeniu, zgodnie ze starym prawem, Jezus został obrzezany, a Maryja ofiarowała Go Bogu w świątyni w Jerozolimie. Łukasz Ewangelista opowiada, jak starzec Symeon i prorokini Anna uznali w Dziecięciu Zbawiciela.

Wkrótce po narodzeniu Jezusa nadszedł cios dla Świętej Rodziny. Józef, Maryja i Dzieciątko zmuszeni są uciekać. „Oto anioł Pański ukazał się Józefowi we śnie i rzekł: «Wstań, weź Dziecię i Jego Matkę i uchodź do Egiptu; pozostań tam, aż ci powiem; bo Herod będzie szukał Dziecięcia, aby Je zgładzić». On wstał, wziął w nocy Dziecię i Jego Matkę i udał się do Egiptu; tam pozostał aż do śmierci Heroda” – pisze Ewangelista Mateusz. Święta Rodzina po dwunastu dniach podróży osiedliła się prawdopodobnie w żydowskiej kolonii w Aleksandrii i pozostała tam do śmierci Heroda w 4 roku p.n.e., czyli co najmniej dwa lata.

Po ucieczce do Egiptu Święta Rodzina osiedliła się, najprawdopodobniej, w żydowskiej kolonii w Aleksandrii.

Podziel się cytatem

Zgodnie z Prawem żydowskim każdy mężczyzna po skończeniu 13. roku życia był zobowiązany do przybycia do świątyni jerozolimskiej trzy razy w roku: w Święto Paschy, w Święto Tygodni i w Święto Namiotów, ale najważniejszym świętem, które gromadziło wiernych w świątyni było Święto Paschy. Rodzina z Nazaretu również udała się na pielgrzymkę do Jerozolimy, a towarzyszył im dwunastoletni Jezus. Święta Rodzina przebywała tam prawdopodobnie osiem dni. Opis tego wydarzenia znajdujemy u św. Mateusza.

Niektórzy autorzy pism apokryficznych ubarwiają dziecinne lata Jezusa. Oprócz fantazyjnych opowieści, artyści przedstawiali Dzieciątko i kilkunastoletniego chłopca w rzeźbach i obrazach. Jezus bawił się z Janem Chrzcicielem, nauczał w Świątyni Jerozolimskiej czy pomagał Józefowi i Maryi.