W marcu w bazylice katedralnej św. Janów w Toruniu został zainicjowany czas duchowego przygotowania do Aktu Zawierzenia Kościoła, Narodu i Rodziny św. Józefowi. Począwszy od 19 marca, odbywają się nabożeństwa ku czci św. Józefa. W każdy czwartek podjęte zostaną nowenny, litanie i modlitwy w intencji rodzin, małżeństw, ludzi pracy, osób chorych i umierających.

Kaplica św. Józefa

W kościele katedralnym miejscem szczególnie związanym ze św. Józefem jest kaplica mieszcząca się w północnej nawie kościoła. W XVII wieku nosiła ona nazwę kaplicy Zwiastowania Najświętszej Marii Panny (dawniej Świętego Krzyża). Początkowo przeznaczona była dla młodzieży kolegium jezuickiego, a następnie dla bractwa tragarzy i mierniczych zbożowych, którzy związani byli z handlem zbożem, istotnym dla gospodarczego rozwoju Torunia. Ze zgromadzonych w toruńskiej katedrze pamiątek związanych z bractwem zachowały się księgi, w których znajdują się zapisy dotyczące jego członków, składek oraz czynności, do których byli zobowiązani. Znajdziemy tam również zapiski dotyczące karania braci za nieprzestrzeganie regulaminu i niewypełnianie obowiązków.

W kaplicy znajduje się ołtarz ku czci św. Józefa. Przedstawia świętego trzymającego w jednej ręce Dzieciątko Jezus, w drugiej – lilię, symbol czystości. Wizerunek św. Józefa namalowany został w XIX wieku, natomiast jego zasłonę stanowi inny wizerunek tegoż świętego – osiemnastowieczny obraz olejny na płótnie, który przedstawia św. Józefa w niebie, wyłaniającego się korpusem z obłoku. Prawą ręką podtrzymuje przed sobą Dzieciątko Jezus, siedzące na tymże obłoku, lewą ręką zaś odbiera prośby od mężczyzny odzianego w kontusz. W dolnej części obrazu rozmieszczone są postacie uciekających się do św. Józefa: staruszka wznosząca prośby o dobrą śmierć, kobieta błagająca o zdrowie dziecka oraz ojciec walczący o byt materialny swojej rodziny. Święty Józef przekłada prośby Jezusowi, a Dzieciątko Boże kreśli na arkuszu papieru łacińskie słowo „fiat” – niech tak się stanie.

Święty Józef uczynił ze swojego życia całkowity dar, był odpowiedzialny, troszczył się o własną rodzinę oraz był całkowicie oddany i posłuszny Bogu.

Podziel się cytatem

Na szczycie ołtarza znajduje się kartusz zawierający monogram Maryi, adorowany przez anioły trzymające hebel i kątownice – narzędzia pracy św. Józefa, który z zawodu był cieślą. Pomiędzy filarami a obrazem umieszczone są dwie figury. Postać po lewej stronie to prawdopodobnie archanioł Gabriel, po prawej – starotestamentowy król Dawid, przodek św. Józefa i Maryi.

Na szczególną uwagę w kaplicy zasługują m.in. obrazy czterech Ojców Kościoła: św. Hieronima jako kardynała, św. Ambrożego jako arcybiskupa, św. Grzegorza i św. Augustyna jako biskupów; konfesjonał przedstawiający św. Jana Chrzciciela z barankiem oraz epitafium Adriana Horlemesa z około 1616-75 r. Horlemes był poborcą podatków, celnikiem komory dybowskiej. Obrazy ze ścian kaplicy pochodzą z dawnego ołtarza głównego.

Całkowity dar

Postać św. Józefa powinna przemawiać do każdego mężczyzny, który jest mężem i ojcem. Jedną z najważniejszych cech ojcostwa jest odpowiedzialność za swoją rodzinę. Rodzina powinna żyć w taki sposób, by jej członkowie otaczali troską i pomocą młodych i starych, osoby chore oraz ubogie.

Powierzmy św. Józefowi swoje życie, nasze rodziny, troski, niepokoje, sprawy, z którymi musimy uporać się każdego dnia. Święty Józef uczynił ze swojego życia całkowity dar, był odpowiedzialny, troszczył się o własną rodzinę oraz był całkowicie oddany i posłuszny Bogu.