Dzieci bardzo często wpadają w nawyk nadmiernego korzystania ze smartfonów oraz wykorzystują to urządzenie do zbyt wielu sfer życia: do szkoły, do kontaktu z rodziną i z rówieśnikami, do zabawy i jako źródło informacji. Jednocześnie dzieci bardzo rzadko się uzależniają. Gdy mówimy o uzależnieniu i odnosimy go do dzieci grających w gry lub siedzących na Facebooku, jest to spore nadużycie. Dziś przeciętny dorosły, żeby zrobić przelew, znaleźć drogę, sprawdzić pogodę czy zapoznać się z codziennymi wiadomościami ze świata, a wieczorem obejrzeć film – musi użyć smartfona i nikt o nim nie powie, że jest uzależniony.

A co można zrobić, żeby oddalić od dziecka widmo uzależnienia się? Jeżeli nasza pociecha chodzi do szkoły (nawet zdalnie), odrabia lekcje, przygotowuje się do sprawdzianów, realizuje hobby, wykonuje przydzielone obowiązki domowe, gra z kolegami w grę lub w piłkę lub spędza czas z rówieśnikami w medium społecznościowym, bierze udział w przygotowaniu posiłków i spożywa je z rodziną, a do tego przesypia osiem godzin – to nie ma możliwości uzależnić się od smartfona, nawet gdyby chciała, ponieważ nie znajdzie na to czasu.

Jeżeli twoje dziecko nadużywa telefonu, to przeanalizuj, która z wymienionych w poprzednim akapicie czynności nie jest przez nie wykonywana. Gdy dojdziesz do wniosku, że któraś z nich jest zaniedbywana, to znaczy, że to twoja wina, a skoro twoja, możesz to naprawić.

Jeżeli widzisz u dziecka symptomy uzależnienia, to: sam przestań używać smartfona, pomóż dziecku wdrożyć zajęcia zawarte w przedostatnim akapicie, uzgodnij z nim, że na czas snu zabierzesz smartfon z jego pokoju, słowami i działaniem okaż dziecku, że bardzo je kochasz. Zdziwisz się, jak szybko wróci normalność.