Zarówno nowi lektorzy, jak i akolici, przygotowywali się do tej posługi przez ostatnie dwa lata pod kierunkiem ks. dr. Tomasza Sałatki. Studium liturgiczno-pastoralne wprowadzające w tematykę ich posługi odbywało się w zielonogórskim Instytucie Filozoficzno-Teologicznym im. Edyty Stein.
Błogosławieństwo do posługi otrzymali z rąk bp. Lityńskiego w kościele Ducha Świętego w Zielonej Górze. W tej ważnej chwili towarzyszyli im najbliżsi oraz ich proboszczowie.
Pomóż w rozwoju naszego portalu
– Wasza służba jest niezwykle ważna. Będziecie odtąd szczególnie troszczyć się o ołtarz i słowo Boże głoszone z ambony. Niech nigdy nie zabraknie wam gorliwości w tej posłudze – powiedział do nowo ustanowionych bp Lityński.
Lektor podczas liturgii czyta czytania z Pisma Świętego. Gdy zabraknie diakona czy kantora, może zapowiadać wezwania modlitwy wiernych oraz zaśpiewać psalm responsoryjny. Gdy nie ma diakona, może podczas procesji na wejście wnieść księgę Ewangelii. Swoją funkcję może także sprawować poza Mszą św.: przewodniczyć Różańcowi, „Gorzkim żalom”, nabożeństwom majowemu i czerwcowemu, błogosławić pokarmy w Wielką Sobotę oraz urządzenia rolnicze. Jeśli taką decyzję podejmie biskup, lektor może przewodniczyć obrzędom chrześcijańskiego pogrzebu, prowadząc stację w domu zmarłego i na cmentarzu. Strojem liturgicznym ustanowionego lektora i akolity jest alba.
Akolita zaś, z racji swojej posługi, jest pierwszym w szeregu funkcji spełnianych podczas Mszy św. Do jego zadań należy: niesienie krzyża i świec w procesji wejścia; podawanie ksiąg, w tym także mszału; pomoc w przyjmowaniu darów; przygotowanie ołtarza, asystowanie celebransowi podczas okadzenia darów, krzyża i ołtarza. Akolita może rozdzielać Komunię św., puryfikować i porządkować naczynia liturgiczne po rozdzieleniu Komunii lub po zakończeniu Mszy. Może także wystawić do adoracji Najświętszy Sakrament i dokonać jego schowania, jednak bez błogosławienia.
