Reklama

Rodzina

Dary pokoleń

Ustanowiony przez papieża Franciszka Światowy Dzień Dziadków i Osób Starszych, który będzie obchodzony co roku w czwartą niedzielę lipca, w okolicach uroczystości świętych Joachima i Anny, dziadków Jezusa, jest doskonałą okazją do pochylenia się nad relacjami seniorów z wnuczkami.

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Wspecjalnym orędziu Ojciec Święty zwrócił uwagę na wielką wartość i „bogactwo stania na straży korzeni”. Dodał, że „dzięki spędzaniu wspólnie czasu dziadkowie, stając przed wnukami, będą marzyli, a młodzi, czerpiąc od nich siłę, będą szli naprzód”.

Relacje dziadków z wnukami są niezwykle ważne zarówno dla seniorów, jak i dla młodego pokolenia. Wpływ dziadków na wnuki jest nieoceniony. Wynika z bogactwa interakcji, przekazywania wartości, silnych więzi oraz pozytywnego wpływu jednego pokolenia na drugie.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Wspólne spędzanie czasu

Reklama

Czy różnica wieku nie jest przeszkodą w nawiązaniu dobrych relacji między pokoleniami? – Nie powinno być tego problemu, jeśli między dziadkami a wnukami jest dobry kontakt, szacunek, chęć zrozumienia drugiej osoby – mówi psycholog Jolanta Piątkowska. – Przeszkodą może być znaczna różnica wieku w połączeniu z gorszym stanem zdrowia dziadków. Chcąc nawiązać dobre relacje z wnukami, dziadkowie powinni bazować na ich zainteresowaniach i oczekiwaniach. Dziecko, które czuje akceptację ze strony dorosłych, potrafi o sobie opowiedzieć, nawet zwierzyć się ze swoich problemów. Dla dzieci młodszych ważne jest dzielenie się z bliskimi nie tylko swoimi przeżyciami, ale też odkryciami. Wobec wnuka nastolatka niewskazane jest przyjmowanie roli osoby nieustannie pouczającej – podpowiada psycholog. – Zamiast narzekać, że wnuk ciągle siedzi przed komputerem, należy zagadnąć go, by pokazał, co ciekawego robi, może poprosić o nauczenie obsługi nowych sprzętów elektronicznych – będzie to okazja do wspólnego spędzenia czasu i nabycia nowych umiejętności. Dzieci i młodzież często posługują się językiem niezrozumiałym dla seniorów, wplatając specyficzny slang czy anglicyzmy. Wnuki docenią, jeśli dziadkowie zechcą się dowiedzieć, co oznaczają te powiedzenia – radzi Jolanta Piątkowska.

Rodzaj wspólnego spędzania czasu jest uzależniony od wieku dziecka oraz kondycji i umiejętności dziadków. Jeżeli kontakt będzie ukierunkowany na dwa podstawowe cele: zwiększenie motywacji i pomoc w uzupełnieniu braków wiedzy, to można wykorzystać niżej proponowane sposoby. – Mimo że obecnie mamy okres wakacji, po zajęciach on-line świadomi problemów (z motywacją, brakami szkolnymi) dziadkowie mogą pomóc w zachęcaniu dzieci do edukacji. Ważne jest poświęcenie całej uwagi dziecku, zaplanowanie celu spaceru, np. w lesie rozpoznawanie gatunków drzew, kształtu liści, zwrócenie uwagi na świat organizmów żyjących wokół, wybranie się na wystawy tematyczne, zainteresowanie ciekawymi miejscami (np. gdzie ktoś znany mieszkał czy tworzył). Interesujące miejsca można wyszukać wspólnie przez internet, korzystając z umiejętności wnuka. Najmłodsi często są ciekawi historii rodziny – wycieczka w przeszłość z dziadkami stanowi okazję do poznania losów bliższych i dalszych jej członków, często na tle historycznych wydarzeń.

Małym dzieciom dobrze byłoby pomóc w nauce czytania i pisania, można np. razem głośno czytać bajkę, zainteresować się, czy dziecko nauczyło się pisać – radzi psycholog Jolanta Piątkowska

Pomoc dziadków w terapii

Reklama

Do gabinetu psychologa często zgłaszają się dzieci z dziadkami. Należy pamiętać, że aby dziadek lub babcia mogli uczestniczyć w poradzie psychologicznej czy zajęciach, wymagana jest zgoda opiekuna prawnego dziecka, czyli najczęściej rodzica – podpowiada psycholog. – Jeżeli dziecko np. ma dysleksję, dziadkowie mogą uczestniczyć z nim w zajęciach terapii pedagogicznej, podczas której będą poinstruowani co do dalszej domowej pracy. W zależności od potrzeb dziadkowie otrzymają konkretne wskazówki, jak pomagać dziecku w pokonywaniu trudności.

Jak podkreśla Jolanta Piątkowska, w budowaniu motywacji dziecka bardzo ważne jest skierowanie jego uwagi na wszystko, co się wokół niego dzieje – oczywiście, dopasowane do wieku dziecka – nawet na to, co znajduje się na ich talerzu, do czego służą poszczególne przedmioty, to, co oglądają na wycieczce, na historię.

W przypadku dzieci bardzo pobudliwych spacer będzie okazją do rozładowania energii – dziecko może się wybiegać, wyszaleć. Ostatni rok wpłynął na dzieci bardzo niekorzystnie: zostały zamknięte w domach, podczas gdy tak naprawdę dziecko rozwija się w ruchu. Nauka w przestrzeni ma wiele zalet, m.in. wpływa na dotlenienie organizmu, uwolnienie emocji, niwelowanie stresu, którego przecież dzieci również doświadczają.

– Dziadkowie i wnuki mogą wzajemnie dać sobie bardzo dużo, ale trzeba zachować mądrą równowagę. Pomagać, ale nie kierować wychowaniem dziecka, bo to należy do rodziców – zauważa psycholog. Dziadkowie mogą jedynie życzliwie argumentować, jeżeli zauważą coś niepokojącego.

Korzyści dla seniorów

Reklama

W dzisiejszych czasach kontakt dziadków z wnukami wygląda różnie. Jedni spędzają z dziećmi wiele godzin, są obciążeni obowiązkami, które powinni wykonywać rodzice, o wnukach wiedzą więcej niż rodzice. Drugi biegun to brak dziadków w życiu dziecka, z rozmaitych powodów. Niestety, coraz częściej ten kontakt jest ograniczony przez fizyczną odległość. Dane pokazują, że jedynie 7% dzieci mieszka ze swoimi dziadkami, ale większość spędza z nimi czas w ciągu tygodnia.

Jak wynika z badań, osoby opiekujące się wnukami mają wyższe wyniki w testach sprawdzających funkcjonowanie poznawcze (w zakresie pamięci lub uwagi) niż ci, którzy takiej opieki nie sprawują. Inne badania pokazują, że zbyt częsta opieka nad wnukami, obciążanie dziadków obowiązkami rodziców mogą nie przynosić tak dobrych efektów w funkcjonowaniu poznawczym starszych, a wręcz mogą je pogarszać. Może to być spowodowane przemęczeniem dziadków, brakiem czasu na odpoczynek lub stresem związanym z wychowywaniem wnuka.

Opieka nad wnukami niesie korzyści dla zdrowia psychicznego seniorów, pomaga ćwiczyć pamięć, zachować logikę myślenia, ale też korzystnie pływa na sprawność fizyczną seniorów.

Starzenie się jest związane z obumieraniem lub uszkadzaniem struktury komórek nerwowych mózgu, zmniejszaniem poziomu przekaźników między tymi komórkami. Im większa liczba lat nauki, im większa aktywność umysłowa, tym bardziej ten proces jest opóźniany.

Proces starzenia się nie omija także układu ruchu. Z wiekiem spada elastyczność mięśni, ścięgien, więzadeł, spada masa i siła mięśniowa, pogarsza się koordynacja mięśniowo-nerwowa, zmniejsza się gęstość mineralna kości, co niestety często prowadzi do złamań.

Już sama aktywność fizyczna zapobiega zanikom mięśni, przeciwdziała upadkom, poprawia sprawność intelektualną. Gdy aktywność fizyczną połączymy z wysiłkiem intelektualnym w postaci edukacji wnuków, korzyści dla zdrowia będą niezliczone. Przebywanie wśród bliskich osób, poczucie bycia potrzebnym zapewniają radość z życia i dobre samopoczucie, a to przeciwdziała depresji i wpływa na pomyślną starość.

2021-07-14 12:11

Oceń: +1 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Bp Długosz w Leśniowie: Rodzice są kapłanami domowego Kościoła

– Rodzice są kapłanami domowego Kościoła – powiedział bp senior archidiecezji częstochowskiej Antoni Długosz, który 2 lipca przewodniczył Sumie odpustowej w sanktuarium Matki Bożej Leśniowskiej Patronki Rodzin w Leśniowie.

– Rodzina jest fundamentem życia. Ona jest utworzona przez samego Boga Stwórcę. Od rodziny zależy przyszłość naszego narodu – podkreślił w homilii.
CZYTAJ DALEJ

Zasłonięty krzyż - symbol żalu i pokuty grzesznika

Niedziela łowicka 11/2005

[ TEMATY ]

Niedziela

krzyż

Wielki Post

Karol Porwich/Niedziela

Wielki Post to czas, w którym Kościół szczególną uwagę zwraca na krzyż i dzieło zbawienia, jakiego na nim dokonał Jezus Chrystus. Krzyże z postacią Chrystusa znane są od średniowiecza (wcześniej były wysadzane drogimi kamieniami lub bez żadnych ozdób). Ukrzyżowanego pokazywano jednak inaczej niż obecnie. Jezus odziany był w szaty królewskie lub kapłańskie, posiadał koronę nie cierniową, ale królewską, i nie miał znamion śmierci i cierpień fizycznych (ta maniera zachowała się w tradycji Kościołów Wschodnich). W Wielkim Poście konieczne było zasłanianie takiego wizerunku (Chrystusa triumfującego), aby ułatwić wiernym skupienie na męce Zbawiciela. Do dzisiaj, mimo, iż Kościół zna figurę Chrystusa umęczonego, zachował się zwyczaj zasłaniania krzyży i obrazów. Współczesne przepisy kościelne z jednej strony postanawiają, aby na przyszłość nie stosować zasłaniania, z drugiej strony decyzję pozostawiają poszczególnym Konferencjom Episkopatu. Konferencja Episkopatu Polski postanowiła zachować ten zwyczaj od 5 Niedzieli Wielkiego Postu do uczczenia Krzyża w Wielki Piątek. Zwyczaj zasłaniania krzyża w Kościele w Wielkim Poście jest ściśle związany ze średniowiecznym zwyczajem zasłaniania ołtarza. Począwszy od XI wieku, wraz z rozpoczęciem okresu Wielkiego Postu, w kościołach zasłaniano ołtarze tzw. suknem postnym. Było to nawiązanie do wieków wcześniejszych, kiedy to nie pozwalano patrzeć na ołtarz i być blisko niego publicznym grzesznikom. Na początku Wielkiego Postu wszyscy uznawali prawdę o swojej grzeszności i podejmowali wysiłki pokutne, prowadzące do nawrócenia. Zasłonięte ołtarze, symbolizujące Chrystusa miały o tym ciągle przypominać i jednocześnie stanowiły post dla oczu. Można tu dopatrywać się pewnego rodzaju wykluczenia wiernych z wizualnego uczestnictwa we Mszy św. Zasłona zmuszała wiernych do przeżywania Mszy św. w atmosferze tajemniczości i ukrycia.
CZYTAJ DALEJ

Głos Boga jest pierwszym źródłem życia

„Córka Głosu” – pod takim hasłem w sanktuarium w Otyniu odbyło się wielkopostne czuwanie dla kobiet.

Był czas na konferencję, modlitwę wstawienniczą, adorację Najświętszego Sakramentu i oczywiście Eucharystię. Czuwanie, które odbyło się 5 kwietnia, poprowadziła Wspólnota Ewangelizacyjna „Syjon” wraz z zespołem, a konferencję skierowaną do pań, które wyjątkowo licznie przybyły tego dnia na spotkanie, wygłosiła Justyna Wojtaszewska. Liderka wspólnoty podzieliła się w nim osobistym doświadczeniem swojego życia. – Konferencja jest zbudowana na moim świadectwie życia kobiety, która doświadczyła nawrócenia przez słowo Boże i która każdego dnia, kiedy to słowo otwiera, zmienia przez to swoją rzeczywistość. Składając swoje świadectwo chciałam zaprosić kobiety naszego Kościoła katolickiego do wejścia na tą drogę, żeby nauczyć się życia ze słowem Bożym i tak to spotkanie dzisiaj przygotowaliśmy, żeby kobiety poszły dalej i dały się zaprosić w tą zamianę: przestały analizować, zamartwiać się, tylko, żeby uczyły się tego, że głos Boga jest pierwszym źródłem życia, z którego czerpiemy każdego dnia. Taki jest zamysł tego spotkania, dlatego nazywa się ono „Córka Głosu” – mówi liderka Wspólnoty Ewangelizacyjnej „Syjon”.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję