Reklama

Niedziela Sosnowiecka

Jubileusze pasjonistek

Lata 2018-21 to szczególny czas dla Zgromadzenia Sióstr Męki Pana Naszego Jezusa Chrystusa – przypadają na nie obchody 100-lecia zgromadzenia.

Niedziela sosnowiecka 29/2021, str. IV

[ TEMATY ]

jubileusz

pasjonistki

Piotr Lorenc/Niedziela

Dom zgromadzenia w Dąbrowie Górniczej powołała matka Józefa Hałacińska

Dom zgromadzenia w Dąbrowie Górniczej powołała matka Józefa Hałacińska

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Pierwsza data była początkiem obchodów jubileuszu, czyli 100 lat od otrzymania reskryptu Stolicy Apostolskiej z 13 lipca 1918 r., zezwalającego na założenie wspólnoty. Druga data określa zakończenie obchodów jubileuszu – 100 lat od erekcji zgromadzenia przez biskupa płockiego J.A. Nowowiejskiego 1 maja 1921 r. W lipcu mija 90 lat od założenia domu Zgromadzenia Sióstr Męki Pana Naszego Jezusa Chrystusa w Dąbrowie Górniczej.

Aktualnie siostry pasjonistki w liczbie 206 pracują w dwudziestu placówkach na terenie dziesięciu archidiecezji i diecezji w Polsce oraz w dziesięciu placówkach zagranicznych: w Kanadzie, we Włoszech, Kamerunie i w Niemczech. W diecezji sosnowieckiej można je spotkać w dwóch placówkach: w Dąbrowie Górniczej i Strzemieszycach.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

Przy sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Anielskiej w Dąbrowie Górniczej zgromadzenie działa od 90 lat. Dom ten został powołany do istnienia przez założycielkę Zgromadzenia Sióstr Męki Pana Naszego Jezusa Chrystusa, służebnicę Bożą Matkę Józefę Hałacińską. We wspomnieniach o założycielce zgromadzenia, żyjącej na przełomie XIX i XX wieku, możemy przeczytać jej wyznanie: „Pan Jezus stanowczo domagał się ode mnie, żebym założyła Zgromadzenie Męki Pańskiej. Mówił, że to zgromadzenie jest Mu potrzebne na ostatnie czasy; jego członkinie będą wynagradzać Bogu za grzechy świata i własne całym swoim życiem: modlitwą, pracą, a szczególnie cierpieniem w połączeniu z rozważaniem Męki Pana Jezusa Chrystusa”.

– Każda pasjonistka zobowiązana jest do tego, aby wynagradzać Panu Bogu za grzechy własne i drugich, wypraszać łaski i w ten sposób przyczyniać się do szerzenia Królestwa Bożego na Ziemi. Nasze zgromadzenie w sposób szczególny zostało powołane i wezwane do rozważania Męki Pańskiej, dlatego nabożeństwo Drogi Krzyżowej wpisane jest w każdy dzień pasyjnego życia, niezależnie od okresu liturgicznego. Odmawiamy każdego dnia Koronkę do Najświętszych Ran Pana Jezusa. W sobotnie popołudnia, w okresie Wielkiego Postu, w każdym naszym domu śpiewane są Godzinki o Matce Bożej Bolesnej. Codziennie adorujemy Jezusa obecnego w Najświętszym Sakramencie, włączając się każdego dnia we wszystkie formy przewidzianych modlitw, jak brewiarz, Droga Krzyżowa, bolesna część Różańca św., rozmyślanie o Męce Pana Jezusa oraz Godzina święta o północy przed pierwszym piątkiem miesiąca – wylicza przełożona pasjonistek z Dąbrowy Górniczej, s. Juwencja Bajorek. – Charyzmatem jest miłość do Ukrzyżowanego Chrystusa, przejawiająca się w kulcie Męki Pańskiej. Duchowość pasyjną streszcza hasło Zgromadzenia Sióstr Męki Pana Naszego Jezusa Chrystusa: „Miłość Ukrzyżowanego przynagla nas” (2 Kor 5, 14), a ilustruje herb: narzędzia Męki Pańskiej – cierniowa korona, gwoździe, włócznia i gąbka na trzcinie – dodaje s. Juwencja.

Obecnie w dąbrowskiej wspólnocie pracują trzy siostry: Zuzanna, Joanna i Juwencja. Od początku istnienia placówki siostry towarzyszą innym i służą im pomocą. Początkowo prowadziły ochronkę dla dzieci, skupiały młode dziewczyny ucząc ich potrzebnych prac domowych. Dziś siostry pracują jako zakrystianki w sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Anielskiej w Dąbrowie Górniczej, zdobią kwiatami świątynię i jej otoczenie oraz posługują jako katechetki w szkole. Świadectwo ich życia w tym miejscu to znak obecności Boga. To także zachęta, by krocząc drogą Jezusa Ukrzyżowanego przyczyniać się do jeszcze większej Jego chwały.

2021-07-14 12:11

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Uczcili patrona jedności

Most na Olzie, łączący jej brzegi, przywołuje nam w pamięci konieczność budowania mostów duchowych, szukania dróg spotkania się z drugimi, pojednania i jedności serca. Nasze spotkanie na moście i połączenie się w grupę pielgrzymów, wyraża jedność naszej wiary, wspólnych wysiłków, aby żyć jednością serc i pokojem w naszych społecznościach – mówił bp Tadeusz Kusy w Cieszynie.
CZYTAJ DALEJ

Nominacje na nowe funkcje w Archidiecezji Warszawskiej. Abp Galbas wręczył dekrety

2026-01-14 17:12

[ TEMATY ]

Archidiecezja Warszawska

Archidiecezja Warszawska

Abp Adrian Galbas ustanowił nowego wizytatora nauczania religii oraz koordynatora ds. katechezy osób ze szczególnymi potrzebami edukacyjnymi. Metropolita warszawski wręczył dekrety podczas spotkania opłatkowego dla katechetów.

Ks. Grzegorz Czernek, wikariusz parafii św. Franciszka z Asyżu w Izabelinie, został mianowany wizytatorem nauczania religii w rejonie centralnym w Kurii Metropolitalnej Warszawskiej.
CZYTAJ DALEJ

Uczeń Jezusa spotyka czasem niezgodę najbliższych

2026-01-14 20:57

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

wikipedia.org

Opowiadanie stoi na progu nowej epoki. Dawid wraca do Siklag, a z pola bitwy przychodzi posłaniec z rozdartą szatą i ziemią na głowie. Tak Biblia opisuje człowieka dotkniętego śmiercią. Przynosi znaki władzy: koronę i naramiennik Saula. Znaki królewskie zmieniają właściciela, a Dawid nie traktuje ich jak łupu. Rozdziera szaty, płacze i pości aż do wieczora. Żałoba obejmuje Saula, Jonatana i poległych Izraela. Potem rozbrzmiewa pieśń żałobna (qînâ). Otwiera ją wołanie o „ozdobie Izraela” zabitej na wyżynach. Hebrańskie (haṣṣəḇî) niesie sens splendoru, czegoś drogiego i kruchego. Refren „Jakże polegli mocarze” oddaje hebrajskie (’êk nāpelû gibbōrîm) i spina pamięć całego narodu. Dawid nie pozwala, aby wieść stała się pieśnią triumfu w miastach Filistynów. W pochwałach dla Saula i Jonatana nie ma pochlebstwa. Jest uznanie prawdy: byli złączeni w życiu i w śmierci, szybsi niż orły i mocniejsi niż lwy. Słowo „mocarze” (gibbōrîm) obejmuje tu odwagę i odpowiedzialność za lud. Dawid pamięta także dobro, które Izrael otrzymał za Saula, szczególnie bezpieczeństwo i dostatek. W końcu głos staje się osobisty. Dawid opłakuje Jonatana jak brata i mówi o miłości „przedziwnej”. Ta przyjaźń wyrasta z przymierza i wierności. Tekst ukazuje królewskość Dawida zanim otrzyma tron. Objawia się w panowaniu nad odwetem i w czci dla pomazańca Pana, także podczas jego prześladowania. Dawid nie buduje swojej przyszłości na upokorzeniu poprzednika. Wypowiedziany żal oczyszcza przestrzeń władzy i uczy, że królowanie zaczyna się od słuchania Boga, a nie od gromadzenia łupów.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję