Szczególną czcią otaczany jest bp Otton z Bambergu – współpatron naszej archidiecezji wraz z Najświętszą Maryją Panną Matką Kościoła – w Pyrzycach, gdzie w 1124 r. ochrzcił liczne grono Pomorzan.
Lipcowe dni skupienia
Podobnie jak każdego roku bardzo podniośle celebrowany jest tutaj lipcowy odpust ku jego czci. Przez wiele lat łączył się on z czerwcowymi Dniami Ottonowymi. Od dwóch lat koncentracja modlitwy oraz refleksji nad dziełem Apostoła Pomorzan skupia się wokół odpustu. W tym roku przygotowaniem do oddania hołdu św. Ottonowi było triduum, które na zaproszenie proboszcza parafii ks. Piotra Kurzaja chrystusowca, poprowadził znawca dziejów św. Ottona ks. kan. prof. Uniwersytetu Szczecińskiego dr hab. Grzegorz Wejman. Podczas trzech dni skupienia w czasie wieczornej Eucharystii głosił słowo Boże, które nacechowane było wątkiem misji św. Ottona, dokonaniami ewangelizacyjnymi na ziemi nad Odrą i Bałtykiem, a jednocześnie odniesieniami do znaczenia chrztu w życiu każdego wierzącego człowieka i wypływającymi z tego faktu obowiązkami. Przygotowując się do odpustu wierni z Pyrzyc licznie skorzystali z sakramentu pokuty i pojednania.
W dzień odpustu 1 lipca uroczystą Eucharystię sprawował bp prof. dr hab. Henryk Wejman w asyście ks. Bogusława Burgata, chrystusowca – wikariusza generalnego, ks. kan. dr. Grzegorza Harasimiaka – dziekana dekanatu Pyrzyce oraz kilkunastu kapłanów. Zgromadzeni wierni wsłuchali się w słowo Boże, które ukazało charyzmat świętości patrona naszej archidiecezji. Ta świętość mimo tylu wieków jest wciąż aktualna i ma znaczenie właśnie teraz, gdy potrzeba nam świadków wiary i silnych członków wspólnoty Kościoła. Odpustowe świętowanie zakończyło się wystawieniem Najświętszego Sakramentu, odmówieniem litanii do św. Ottona oraz procesją eucharystyczną.
Tegoroczny odpust ku czci św. Ottona, jak podkreśla ks. Piotr Kurzaj wpisuje się już w etap przygotowań do zbliżającej się 900. rocznicy Misji św. Ottona. Za trzy lata oddamy w pełni hołd Misjonarzowi z Bambergu, a niezwykle potrzebne jest gruntowne przygotowanie do uroczystości i poznawanie znaczenia tego, co dokonał na naszej ziemi patron archidiecezji, zwłaszcza tutaj w Pyrzycach.
Katedra Polowa Wojska Polskiego, dawny dom pijarów
Pamięć żołnierzy-górników odbywających w latach 1949-59 zastępczą służbę wojskową w Wojskowych Batalionach Pracy uczczono Mszą św. w Katedrze Polowej Wojska Polskiego. Eucharystii przewodniczył ks. ppłk Mariusz Tołwiński, proboszcz katedry polowej. W homilii ks. ppłk Tołwiński dziękował za ofiarę ich życia i podkreślił, że w chwilach próby zdali egzamin z wierności wartościom. Szacuje się, że do przymusowej pracy w kopalniach skierowano po wojnie około 200 tysięcy osób.
W katedrze polowej stanęły poczty sztandarowe organizacji i związków kombatanckich żołnierzy –górników z całej Polski. Eucharystia rozpoczęła się od odegrania Mazurka Dąbrowskiego. Liturgię słowa i oprawę muzyczną Mszy św. przygotował Chór Reprezentacyjnego Zespołu Artystycznego Wojska Polskiego.
Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy, żyję życiem połowicznym. Odradzam się do pełni życia dopiero wtedy, kiedy spotkam się z Bogiem, kiedy stanę przed Nim w prawdzie, pokażę Mu się takim, jaki jestem, niczego nie ukrywając. Bóg jest światłością świata – i moją. Pokaże to noc paschalna, która zajaśnieje pełnią światła.
Jezus, przechodząc, ujrzał pewnego człowieka, niewidomego od urodzenia. Uczniowie Jego zadali Mu pytanie: «Rabbi, kto zgrzeszył, że się urodził niewidomy – on czy jego rodzice?» Jezus odpowiedział: «Ani on nie zgrzeszył, ani rodzice jego, ale stało się tak, aby się na nim objawiły sprawy Boże. Trzeba nam pełnić dzieła Tego, który Mnie posłał, dopóki jest dzień. Nadchodzi noc, kiedy nikt nie będzie mógł działać. Jak długo jestem na świecie, jestem światłością świata». To powiedziawszy, splunął na ziemię, uczynił błoto ze śliny i nałożył je na oczy niewidomego, i rzekł do niego: «Idź, obmyj się w sadzawce Siloam» – co się tłumaczy: Posłany. On więc odszedł, obmył się i wrócił, widząc. A sąsiedzi i ci, którzy przedtem widywali go jako żebraka, mówili: «Czyż to nie jest ten, który siedzi i żebrze?» Jedni twierdzili: «Tak, to jest ten», a inni przeczyli: «Nie, jest tylko do tamtego podobny». On zaś mówił: «To ja jestem». Mówili więc do niego: «Jakżeż oczy ci się otworzyły?» On odpowiedział: «Człowiek, zwany Jezusem, uczynił błoto, pomazał moje oczy i rzekł do mnie: „Idź do sadzawki Siloam i obmyj się”. Poszedłem więc, obmyłem się i przejrzałem». Rzekli do niego: «Gdzież On jest?» Odrzekł: «Nie wiem». Zaprowadzili więc tego człowieka, niedawno jeszcze niewidomego, do faryzeuszów. A tego dnia, w którym Jezus uczynił błoto i otworzył mu oczy, był szabat. I znów faryzeusze pytali go o to, w jaki sposób przejrzał. Powiedział do nich: «Położył mi błoto na oczy, obmyłem się i widzę». Niektórzy więc spośród faryzeuszów rzekli: «Człowiek ten nie jest od Boga, bo nie zachowuje szabatu». Inni powiedzieli: «Ale w jaki sposób człowiek grzeszny może czynić takie znaki?» I powstał wśród nich rozłam. Ponownie więc zwrócili się do niewidomego: «A ty, co o Nim mówisz, jako że ci otworzył oczy?» Odpowiedział: «To prorok». Żydzi jednak nie uwierzyli, że był niewidomy i że przejrzał, aż przywołali rodziców tego, który przejrzał; i wypytywali ich, mówiąc: «Czy waszym synem jest ten, o którym twierdzicie, że się niewidomy urodził? W jaki to sposób teraz widzi?» Rodzice zaś jego tak odpowiedzieli: «Wiemy, że to jest nasz syn i że się urodził niewidomy. Nie wiemy, jak się to stało, że teraz widzi; nie wiemy także, kto mu otworzył oczy. Zapytajcie jego samego, ma swoje lata, będzie mówił sam za siebie». Tak powiedzieli jego rodzice, gdyż bali się Żydów. Żydzi bowiem już postanowili, że gdy ktoś uzna Jezusa za Mesjasza, zostanie wyłączony z synagogi. Oto dlaczego powiedzieli jego rodzice: «Ma swoje lata, jego samego zapytajcie». Znowu więc przywołali tego człowieka, który był niewidomy, i rzekli do niego: «Oddaj chwałę Bogu. My wiemy, że człowiek ten jest grzesznikiem». Na to odpowiedział: «Czy On jest grzesznikiem, tego nie wiem. Jedno wiem: byłem niewidomy, a teraz widzę». Rzekli więc do niego: «Cóż ci uczynił? W jaki sposób otworzył ci oczy?» Odpowiedział im: «Już wam powiedziałem, a wy nie słuchaliście. Po co znowu chcecie słuchać? Czy i wy chcecie zostać Jego uczniami?» Wówczas go obrzucili obelgami i rzekli: «To ty jesteś Jego uczniem, a my jesteśmy uczniami Mojżesza. My wiemy, że Bóg przemówił do Mojżesza. Co do Niego zaś, to nie wiemy, skąd pochodzi». Na to odpowiedział im ów człowiek: «W tym wszystkim dziwne jest to, że wy nie wiecie, skąd pochodzi, a mnie oczy otworzył. Wiemy, że Bóg nie wysłuchuje grzeszników, ale wysłuchuje każdego, kto jest czcicielem Boga i pełni Jego wolę. Od wieków nie słyszano, aby ktoś otworzył oczy niewidomemu od urodzenia. Gdyby ten człowiek nie był od Boga, nie mógłby nic uczynić». Rzekli mu w odpowiedzi: «Cały urodziłeś się w grzechach, a nas pouczasz?» I wyrzucili go precz. Jezus usłyszał, że wyrzucili go precz, i spotkawszy go, rzekł do niego: «Czy ty wierzysz w Syna Człowieczego?» On odpowiedział: «A któż to jest, Panie, abym w Niego uwierzył?» Rzekł do niego Jezus: «Jest nim Ten, którego widzisz i który mówi do ciebie». On zaś odpowiedział: «Wierzę, Panie!» i oddał Mu pokłon. A Jezus rzekł: «Przyszedłem na ten świat, aby przeprowadzić sąd, żeby ci, którzy nie widzą, przejrzeli, a ci, którzy widzą, stali się niewidomymi». Usłyszeli to niektórzy faryzeusze, którzy z Nim byli, i rzekli do Niego: «Czyż i my jesteśmy niewidomi?» Jezus powiedział do nich: «Gdybyście byli niewidomi, nie mielibyście grzechu, ale ponieważ mówicie: „Widzimy”, grzech wasz trwa nadal».
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
