Świątynia znajduje się na terenie, gdzie bliska obecność kopalń spowodowała szkody górnicze w kościele, który u fundamentów zaczął pękać wskutek wstrząsów, co groziło w przyszłości katastrofą budowlaną. Prace zabezpieczające wykonano już jakiś czas temu. Kościół ankrowano na 3 wysokościach. Specjalnymi prętami o średnicy 5 cm spinano fundamenty. Później robiono zbrojenie wokół całego obiektu aż do końca fundamentów i zalewano żelbetonem, żeby budynek nie pękał i nie przechylał się. Wieża i zakrystia są ankrowane z zewnątrz i od wewnątrz. W rogach między bocznymi kaplicami wykonano specjalne trójkąty z żelaza ważące po 1,5 t.
Reklama
Prace we wnętrzu ruszyły w marcu. Po 32-letniej przerwie na nowo są malowane ściany wewnątrz świątyni pod nadzorem Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z Bielska-Białej oraz diecezjalnego konserwatora zabytków ks. dr Szymona Tracza. – Z okazji 200-lecia kościoła odnaleźliśmy wiele zdjęć archiwalnych, ukazujących jego dawny wygląd. Plany malowania wnętrza wykponał konserwator zabytków z Krakowa mgr Robert Goździk. Nawiązują one obecnie do przedwojennego wystroju świątyni. Prace malarskie prowadzi Henryk Potysz z Gorzyczek, który w porozumieniu z konserwatorami zabytków stara się przywrócić, przynajmniej w części, wcześniejszy wygląd świątyni. Zmieniano kolorystykę, która była wówczas bardzo jasna, a także polichromie, które obecnie również odzwierciedlają wygląd przedwojenny – mówi proboszcz parafii ks. Karol Mozor.
Prace prawdopodobnie potrwają do końcu roku, aby na święta Bożego Narodzenia świątynia była odnowiona od wewnątrz, tzn. żeby były zakończone malowidła i konserwacja obrazów, ołtarzy, ambony i chrzcielnicy. – Wystrój będzie nieco inny od dotychczasowego. Odnalezione figury umieścimy w kaplicach bocznych na specjalnych postumentach dostosowanych wystrojem do ołtarzy bocznych. A na filarach, gdzie kończył się stary kościół, będą specjalne postumenty dorobione na wzór zakończenia chrzcielnicy i ambony. Tam umieścimy figury – św. Floriana – ufundowana przez strażaków i św. Krzysztofa, którą ufundowali kierowcy. Dokończymy pracę w kaplicy św. Barbary – dodaje proboszcz.
Odnawiane są też zabytkowe ołtarze – główny poświęcony św. Janowi Nepomucenowi i Matce Bożej Różańcowej, a także dwa boczne poświęcone św. Józefowi i św. Annie. – Konserwacja ołtarza św. Józefa trwała kilka miesięcy. Najpierw trzeba było wytruć korniki. Następnie odkrywano starą polichromię, która była zamalowywana kilkoma warstwami farb. Po odkryciu starej warstwy, okazało się, że jest ona w bardzo dobrym stanie, stąd też nie trzeba było jej odtwarzać, a jedynie doprowadzić do właściwego wyglądu w tej kolorystyce, która miała miejsce na początku XX wieku. Podobnie z drugim ołtarzem św. Anny – precyzuje gospodarz miejsca.
W związku z tym, że w parafii znajduje się ołtarz św. Józefa, a obecny rok jest jemu poświęcony, dlatego 19. dnia każdego miesiąca będą odprawiane nabożeństwa ku czci św. Józefa.
W widłach Wisły i Sanu położona jest parafia Wrzawy, która w tym roku świętuje jubileusz 750-lecia istnienia.
Dokładna data erygowania parafii we Wrzawach nie była znana do lat 50. XX wieku. Dopiero mjr. Józef Rawski, tarnobrzeski regionalista natknął się na nią w aktach wizytacji dekanatu miechocińskiego z 1793 r. Wcześniejsze przekazy podawały informacje, że została ona utworzona przed rokiem 1325. Znalazła się wtedy w wykazie parafii diecezji krakowskiej odprowadzających świętopietrze. Wizytator zapisując najważniejsze informacje o parafiach z dekanatu zanotował, że parafia we Wrzawach została erygowana w 1271 r. Hipotezę taką potwierdzają także wezwania świątyni św. Wawrzyńca, św. Stanisława Biskupa i Męczennika, św. Katarzyny Aleksandryjskiej, które mają charakter typowy dla wspomnianego wieku. Poza tym miejscowość została wymieniona w dokumencie starosty krakowskiego i sandomierskiego Thassa z Vissinburga z 1294 r. Nazywano ją wówczas „Wreuici”. Od 1468 r. funkcjonuje obecna nazwa Wrzawy, co oznacza miejsce, gdzie woda wrze, kotłuje się, tworząc wiry i odmęty. Parafia została wydzielona z terenu parafii Gorzyce jako fundacja rodu Dębno. Opiekę nad nią sprawowały rody szlacheckie: Górajskich, Sienieńskich, Koniecpolskich, Słupeckich, Hadziewiczów i Horochów. Utrzymanie kościoła nastręczało wiele problemów na przestrzeni wieków. Biskup Krakowski Jakub Zadzik wizytując parafię w 1637 r., napisał w dokumentach powizytacyjnych, że w świątyni widać ślady zatopień wodnych, które sięgały nawet do ołtarza głównego. Renowacje kościoła przeprowadzono w połowie XVII wieku. Nową świątynię postawiono wtedy na fundamentach starej. Miała ona prawdopodobnie kształt krzyża, była zbudowana z drewna i nakryta gontem. Według historyków przed kolejnymi powodziami zabezpieczono ją od dołu kłodami. Niestety położenie miejscowości w widłach Wisły i Sanu powodowały dalsze powodzie, które nie omijały wrzawskiego kościoła. Już w XVIII wieku pisano, że podgniłe belki i spojenia zagrażają bezpieczeństwu wiernych. Kolejne powodzie, które nawiedzały Wrzawy latem w latach 1867, 1884 r. oraz zimą 1888 r. powodowały dalsze niszczenie świątyni. Powódź w latach 20. XIX wieku niemalże doprowadziła do całkowitego zniszczenia budowli. Dobroczyńcy wraz z parafianami postanowili wówczas podnieść teren placu kościelnego, co uchroniłoby kolejną świątynię przed dalszymi podtopieniami. Po zakończeniu tych prac, w latach 1826-27 wybudowano nowy kościół. Był to obiekt jednonawowy, wykonany z drzewa modrzewiowego i pokryty gontem. Swoim wyglądem przypominał istniejącą do dnia dzisiejszego drewnianą świątynię w Radomyślu nad Sanem. W latach 20. XIX wieku kościół parafialny został po raz kolejny zalany, co doprowadziło go niemalże do ruiny. Ostatnia drewniana świątynia zbudowana w latach 1826-27 została spalona 4 sierpnia 1944 r. przez wycofujące się wojska niemieckie. Nową murowaną świątynię Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski wzniesiono w latach 1958-61 z inicjatywy ówczesnego proboszcza ks. Alojzego Sierżęgi. Projekt kościoła opracował inż. Andrzej Galar z Rzeszowa. Miała to być budowla prosta, ale o stylowej architekturze modernistycznej, posiadająca stromy dach ze strzelistą sygnaturką, wraz ze swoistymi „przyporami” ścian, co miało być nawiązaniem do gotyku. Uroczyste poświęcenie kościoła odbyło się 26 sierpnia 1961 r.
Na trasie 45. Kieleckiej Pieszej Pielgrzymki w miejscowości Szaniec doszło do niebezpiecznego zdarzenia. W czasie gwałtownej burzy silny wiatr złamał konar drzewa, który spadł na grupę pielgrzymów. Dwie osoby zostały przewiezione do szpitala.
Do zdarzenia doszło około godziny 15.30 w miejscowości Szaniec w powiecie buskim. Jak przekazała policja, podczas przechodzenia grupy pielgrzymów przez miejscowość rozpętała się gwałtowna burza z silnym wiatrem. Jeden z podmuchów złamał duży konar drzewa, który spadł na kilka osób.
Szef dyplomacji Watykanu po wizycie w Kijowie pojedzie do Moskwy?
2026-08-07 08:59
infovaticana.com /KAI
BP KEP
Abp Paul Gallagher
Sekretarz Stolicy Apostolskiej ds. stosunków z państwami i organizacjami międzynarodowymi abp Paul Richard Gallagher planuje 20 sierpnia udać się do Moskwy - poinformowała w czwartek rosyjska agencja TASS, powołując się na źródło watykańskie. Stolica Apostolska nie potwierdziła dotąd oficjalnie tej informacji ani nie podała programu wizyty.
Jeśli podróż dojdzie do skutku, będzie to pierwsza oficjalna wizyta Gallaghera w Rosji od początku pełnoskalowej wojny na Ukrainie w lutym 2022 roku. Nie wiadomo na razie, z kim watykański sekretarz miałby się spotkać ani jakie kwestie znalazłyby się w programie rozmów.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
