Łukasz Krzysztofka: Obserwujemy w Kościele coraz więcej mężczyzn, którym nie wystarczy tylko udział w niedzielnej Mszy św. Na jakich płaszczyznach możemy się jako mężczyźni angażować w Kościele?

Dariusz Dudek: Płaszczyzn i sposobów jest dużo. Istnieją wspólnoty, które kładą nacisk na rozwój duchowy i modlitwę. Jeśli ktoś szuka w Kościele wsparcia dla siebie w rozwoju swojego życia małżeńskiego, czy bycia ojcem, to ma taką możliwość. Kto chce służyć charytatywnie, to takie przestrzenie też odnajdzie. Jest również wiele okazji, aby podjąć formację całościową po to, żeby zmieniać się na lepsze i ewangelizować, służyć i samemu się rozwijać. Mówiąc to, myślę o naszej wspólnocie Droga Odważnych, która właśnie kładzie nacisk na formację całościową mężczyzny.

Jaki charyzmat ma Droga Odważnych?

Skupiamy się nie tylko na duchowości i relacji z Bogiem, ale także na osobowości mężczyzny, czyli na emocjach, życiu w relacjach, na rozwoju. M.in. zarządzaniu czasem czy finansami. Istotny dla nas jest też rozwój fizyczny, bo dopiero harmonijny rozwój całego człowieka pozwala nam na wzrost i na to, żeby rzeczywiście dobrze służyć ludziom wokół. Staramy się więc formować mężczyzn tak, żeby mogli stawać się prawdziwymi Bożymi przywódcami i liderami w miejscach, w których żyją.

Kto jest zaproszony na organizowane przez was 2 kwietnia w Warszawie spotkanie synodalne „Mężczyzna w Kościele”?

Na spotkanie zostali zaproszeni liderzy męskich wspólnot, grup i duszpasterstw oraz przełożeni zgromadzeń zakonnych w Polsce. Kierujemy zaproszenie do nich, prosząc, żeby najpierw wewnątrz swoich wspólnot przeprowadzili spotkanie synodalne na podstawie pytań, które przygotowaliśmy, i na podstawie krótkiego kwestionariusza, a potem żebyśmy spotkali się w parafii Wniebowstąpienia Pańskiego w Warszawie. Chcemy, aby tam przedstawiciele poszczególnych wspólnot mogli podsumować te rozmowy, spotkać się w małych grupach, wspólnie się pomodlić.

Zapisy na spotkanie już zakończyły się, ale wciąż można się zaangażować w synod. W jaki sposób?

Na stronie www.mezczyznawkosciele.pl jest możliwość wypełnienia formularza – krótkiej ankiety synodalnej. Jest dostępna dla mężczyzn zaangażowanych we wspólnoty, jak i niezaangażowanych, a także dla kobiet. Bardzo serdecznie zapraszamy, żeby kobiety wypowiedziały się na temat, jak one widzą obecność mężczyzn w Kościele i zaangażowanie swoich bliskich: mężów, braci, ojców w takie właśnie wspólnoty religijne.

Co jest celem spotkania?

W pierwszym rzędzie bardzo istotne jest samo spotkanie się męskich wspólnot, różnych charyzmatów i grup. To daje szansę na wymianę doświadczeń i budowanie jedności. Poza tym celem jest też zaangażowanie się mężczyzn w proces synodalny. Na tej drodze idziemy z całym Kościołem, mówimy o naszych lękach, obawach i radościach. Na pewno bardzo istotnym celem jest też to, żeby się po prostu wspólny pomodlić. Jest czas Wielkiego Postu, więc taka wspólna modlitwa i dobre wejście w czas pokuty, może przeproszenia także za brak jedności, który nam często towarzyszy, będzie dobrymi rekolekcjami.

Jakie tematy będziecie poruszali?

Chcemy dotknąć tematów obecności mężczyzn w Kościele i tego, co wspólnoty, w których jesteśmy, nam dają oraz co jeszcze mogą nam dać. Będziemy także dyskutować o tym, jak dalej mają się rozwijać, żeby pomagać w rozwoju całego Kościoła i pomagać mężczyznom w funkcjonowaniu w miejscach, gdzie jesteśmy – w naszych rodzinach, w pracy.

Czy mężczyzna dzisiaj może znaleźć swoje miejsce w Kościele?

Jak najbardziej tak. Potwierdzeniem tego jest fakt, że w ostatnich latach w Kościele powstało dużo różnych wspólnot specjalnie dla mężczyzn. Wiem, że to niektórych może oburzać, dlaczego wspólnoty tylko dla mężczyzn, ale myślę że środowisko wzrostu typowo męskiego jest nieodzowne do prawidłowego rozwoju. Takich wspólnot jest dość sporo i myślę, że one po pierwsze pokazują, że mężczyzna szuka swojego miejsca, a po drugie – że takie miejsce rzeczywiście jest dla mężczyzny dostępne.

Co jest dzisiaj największym wyzwaniem, które stoi przed mężczyznami w Kościele?

Na pewno wzięcie odpowiedzialności za swoje życie, czyli to nazywamy formacją. Mężczyzna nie powinien stać w miejscu i rozwijać się nie tylko zawodowo, ale też relacyjnie, osobowo, emocjonalnie i duchowo. Czyli tam, gdzie pojawia się jakiś problem czy kryzys, nie uciekać, ale popracować nad tym, zawalczyć o to. Trudną sprawą na pewno dla mężczyzn w Kościele w Polsce jest wzięcie odpowiedzialności za działanie Kościoła. Uświadamiamy sobie coraz bardziej, że tkwiliśmy w pewnym klerykalizmie, a teraz konieczna jest współpraca.

Co chce Pan przez to powiedzieć?

Mam wrażenie, że czasami podchodzimy do tego tak, jakby świeccy i duchowni tworzyli jakąś spółkę, którą jest Kościół. A tak naprawdę tworzymy jedno ciało, jesteśmy jedną ekipą i rodziną. Powinniśmy się też nauczyć razem współpracować tak, żeby każdy mógł spełniać swoje powołanie. Kapłan – głoszenia, udzielania sakramentów, bycia pasterzem. A świeccy mogą robić to wszystko, co przynależy do nich we współpracy z kapłanami jako jedna rodzina. Przede wszystkim chodzi więc o umiejętność zaangażowania się i budowania jedności oraz współpracy.

A co mężczyźni mogą zaczerpnąć od św. Józefa, którego wspomnienie będziemy obchodzić za kilka dni?

Wydaje mi się, że umiejętność słuchania. Józef nie dużo mówi – w Piśmie Świętym nie ma ani jednego jego słowa. Natomiast wiemy, że dobrze słuchał i też dobrze rozeznawał. On potrafił się zatrzymać, pomyśleć i podjąć decyzję, ale też kiedy się okazało, że decyzja jest błędna, potrafił ją zmienić tak, żeby to była Boża decyzja. Józef podjął odpowiedzialność, nie uciekł przed problemami, ale stanął w obronie tych, którzy byli mu najbliżsi.