W miejscach, którym patronuje oblubieniec Matki Bożej, wierni chętnie wpatrują się w jego oblicze i rozważają jego życie.

Czego uczy św. Józef?

– U boku Jezusa i Maryi jest także św. Józef, nasz patron i opiekun. W Bożym planie zbawienia św. Józef odgrywa bardzo ważną rolę. Jest stróżem i obrońcą Jezusa i Maryi. Jest głową Świętej Rodziny. W najtrudniejszych chwilach to on zapewnia Jezusowi i Maryi bezpieczeństwo. My jesteśmy zaproszeni, by także oddać się w opiekę św. Józefa i uczynić go naszym obrońcą – przekonywał bp Adam Bałabuch w Jaworzynie Śląskiej.

W Boleścinie przypominał, że św. Józef ojcowskim sercem ogarnia cały Kościół i każdego z nas. – Po ojcowsku opiekuje się nami i swoim życiem pokazuje nam drogę, która prowadzi do Jezusa. Jest to droga, na której uczy nas miłości, która zapomina o sobie, a żyje dla tych, którzy są powierzeni jego opiece. Jest też wzorem czułości wobec Boga i drugiego człowieka, posłuszeństwa, rozpoznawania i wypełniania woli Bożej. Uczy wierności obowiązkom i uczciwej pracy. Jak uczciwie pracować, aby zapewnić utrzymanie swojej rodzinie. Jak odnaleźć w podejmowanej pracy wartości, godność i radość. Św. Józef pozostaje także wzorem dla ojców, jak obejmować ojcowskim sercem swoje dzieci, jak obejmować kochającym sercem swoją żonę – wyjaśnił biskup pomocniczy.

Niełatwy związek

Nieco więcej na temat oblubieńczej miłości świętego cieśli mówił przewodniczący Mszy św. odpustowej w wałbrzyskim kościele pallotyn ks. Kamil Szymczak. – W całej historii świata nie było takiej relacji, jaka istniała między Józefem a Maryją. On – mąż sprawiedliwy, mężczyzna silnej wiary i prawego sumienia i ona – z bijącym sercem ku Bogu i Jego woli. A mimo to nie był to związek łatwy i nie była to sielankowa idylla, jak czasami podsuwa nam to nasza pobożna wyobraźnia. Związek ten przechodził przez wiele prób, bolesnych zmagań, ciemnych nocy wiary, trudnych wyborów, konieczności podporządkowania swoich planów temu, co dla tych dwojga przygotował Bóg. A to, co przygotował, objawiane, stopniowo, nie dając od razu poznać wszystkiego i pozostawiając ich często w mroku niezrozumienia – zauważył proboszcz parafii na Podgórzu.

Warsztat cieśli

W sąsiedniej parafii Aniołów Stróżów ks. Radosław Mielczarek, odnosząc się do tej nocy wiary, wrócił do cyklu spotkań formacyjnych „W warsztacie św. Józefa”. Na pierwszym spotkaniu mówił o walce duchowej w życiu mężczyzny. – Tak naprawdę nasze życie jest ciągłą, nieustanną walką o to nowe życie. Walczymy o relacje z Bogiem, o relacje z najbliższymi i z samym sobą. Czyli o nowego człowieka w nas! Może ktoś przeżył bardzo ważną dla siebie spowiedź, po której np. ma ogromne postanowienie poprawy. Te piękne doświadczenia, którymi Bóg dotknął naszego serca, ale droga zaczyna się dopiero po spowiedzi, po rekolekcjach, po wydarzeniu. W momencie, gdy przestajemy walczyć, zaczynamy tracić to, co piękne. Św. Paweł w Liście do Koryntian napisał, że walka nie jest działaniem czysto ludzkim. Nie toczymy walki z tym, co jest cielesne, ale toczymy walkę z tym, co jest duchowe – „chociaż bowiem w ciele pozostajemy, nie prowadzimy walki według ciała, gdyż oręż bojowania naszego nie jest z ciała, lecz ma od Boga moc brzemienia twierdz warownych” (2 Kor 10, 3–4) – cytował. Dalej wyjaśniał, że walka duchowa to nie tylko walka z grzechem ciężkim. Toczy się ona również na płaszczyźnie bardzo ludzkiej tam, gdzie mamy do czynienia z naszymi emocjami, uczuciami, pragnieniami czy żądzami.

Radość proboszcza

Zwycięstwo zawsze jednak powoduje radość, do której zachęcał o. Dariusz Laskowski z sanktuarium św. Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny w Świdnicy. – Bardzo się cieszę, że wreszcie możemy zgromadzić się wokół naszego patrona tak licznie. Po dwóch latach pandemii, różnych obostrzeń, w związku z którymi nie mogliśmy się licznie gromadzić. Dziś spotykamy się w rzeczywistości, która nie była obca temu świętemu. Również musiał uciekać przed żądnym krwi władcą. Był uchodźcą jak miliony mieszkańców Ukrainy. Dlatego dziś wstawia się za wszystkimi rodzinami, które muszą opuścić swój dom i szukać bezpiecznego miejsca dla swoich najbliższych. Wspiera też nasze rodziny, tak bardzo otwarte na pomoc potrzebującym – mówił przed rozpoczęciem odpustowej Mszy św., witając przybyłych gości. Celebrze przewodniczył natomiast ks. kan. Dominik Ostrowski, rektor świdnickiego seminarium, który pokazał opiekuna Najświętszej Maryi Panny jako męża słowa Bożego i Eucharystii. – Św. Józef jest człowiekiem, który umie słuchać, otwiera Bogu na oścież drzwi swojego serca. Dzięki swojej roztropności, uczciwości, jasności i czystości, w zamęcie docierających do jego świadomości bodźców, słyszał głos Boga. Ta jego postawa może być dla nas inspiracją do pracy nad naszym sercem, by było czujne i rozważne w tym coraz głośniejszym świecie. Z pewnością pomoże w tym postawa eucharystyczna, której również możemy się uczyć od opiekuna Kościoła. Jego życie cechowała głęboka wiara i miłość do Boga, zdolność nie tylko przyjmowania słowa Bożego, ale także składania ofiary ze swojego życia. Ofiarowanie siebie jest tą szczególną cechą człowieka Eucharystii, która przemienia życie tak, jak chleb i wino przemieniają się w ciało i krew Chrystusa. Boże plany stały się jego planami, mimo że ich nie rozumiał, może nawet po ludzku nie były mu wygodne. Ze swoich planów, niezrozumienia, czystości, całego życia czyni ofiarę – zauważył homileta.

W drugim z sanktuariów poświęconych Oblubieńcowi Matki Bożej Mszy św. przewodniczył bp Marek Mendyk. Zanim udzielił zebranej w Bolesławowie młodzieży sakramentu bierzmowania, w homilii nawiązał z nimi dialog na temat ich wiary i postawy patrona miejscowego kościoła.