Reklama

Święcenia diakonatu

Słudzy nadziei

Niedziela lubelska 22/2003

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

"Wierz w to, co będziesz czytać;
nauczaj tego, w co uwierzysz;
i pełnij to, czego będziesz nauczać."

Te słowa usłyszeli diakoni podczas święceń, w momencie przekazywania im Księgi Ewangelii, której głosicielami i świadkami mają być każdego dnia. 3 maja br. święceń diakonatu 9 alumnom MSD w Lublinie udzielił w czasie uroczystej Mszy św. w kościele pw. św. Andrzeja Boboli w Lublinie abp Józef Życiński. W koncelebrze uczestniczyli m.in. wychowawcy seminarium z rektorem ks. prał. Tadeuszem Kądziołką. W tym szczególnym kościele święcenia diakonatu otrzymali: Wojciech Kuzioła (Lublin, par. św. Andrzeja Boboli), Tomasz Łozowski (Lublin, par. św. Jadwigi Królowej), Mariusz Myszak (Jabłonna), Andrzej Narojczyk (Szastarka), Marcin Płonka (Częstoborowice), Marcin Rola (Lublin, par. Najświętszego Serca Jezusowego), Grzegorz Różyło (Boża Wola), Tomasz Surma (Jabłonna), Michał Zybała (Janów Lubelski, par. św. Jana Chrzciciela).
Diakonat jest pierwszym stopniem sakramentu święceń. Diakoni pomagają biskupom i prezbiterom w przepowiadaniu Słowa Bożego przez proklamowanie Ewangelii i głoszenie homilii, rozdawanie Komunii św., udzielanie chrztu, asystowanie przy zawieraniu małżeństw i ich błogosławienie, przewodniczenie modlitwom, zanoszenie Wiatyku umierającym i przewodniczenie obrzędom pogrzebu.
Po Ewangelii nastąpiła prezentacja kandydatów do święceń diakonatu. Po imiennym wezwaniu wypowiadali: "Jestem" jako wyraz gotowości przyjęcia święceń i pójścia za Chrystusem. W homilii Arcypasterz mówił o kandydatach, że stają przy Krzyżu Chrystusa, aby dawać świadectwo swojej wiary. Kaznodzieja podzielił się troskami krajów zachodniej Europy, w których brakuje powołań kapłańskich oraz zanika życie religijne. Ksiądz Arcybiskup zwrócił uwagę, że ci młodzi ludzie mają prowadzić do nieba, do wartości nadprzyrodzonych. Ma to odbywać się nie przez slogany, ale przez świadectwo życia. Nawiązując do wypowiedzianego w czasie liturgii słowa "Jestem" Metropolita podkreślił, że jest to forma odpowiedzi na Boże powołanie i wyrażenie gotowości do pójścia tam, gdzie posyła Chrystus, aby nieść posłanie nadziei. Arcypasterz zaznaczył, że kanonizacje ukazują, że jest wiele dobra, że nie tylko zło jest realne. "Obok nas jest wiele dobra i piękna, jak piękno tych młodych diakońskich serc, które włączą się w tajemnicę Wieczernika". Kończąc homilię Ksiądz Arcybiskup życzył przyjmującym święcenia, aby byli Bożym balsamem i spełniali diakonię nadziei.
Po homilii kandydaci do święceń złożyli przyrzeczenie celibatu oraz wyrazili wolę wiernego służenia Kościołowi i sprawowania Liturgii Godzin. Następnie zobowiązali się do posłuszeństwa przez wypowiedzenie słowa "Przyrzekam" i włożenie swych dłoni w ręce Księdza Arcybiskupa. Kolejnym momentem Liturgii było odśpiewanie Litanii do Wszystkich Świętych, w czasie której kandydaci leżeli krzyżem. Po Litanii nastąpił najważniejszy moment - włożenie rąk i modlitwa konsekracyjna. Następnie nowo wyświęceni diakoni otrzymali strój liturgiczny diakona - stułę przewieszoną przez lewe ramię i dalmatykę. Potem diakoni podchodzili do Arcypasterza, który przekazywał im Księgę Ewangelii i pocałunek pokoju, jako znak ojcowskiego przyjęcia do grona duchowieństwa. W procesji z darami nowi diakoni przynieśli puszki z komunikantami, które przez konsekrację stały się Ciałem Chrystusa. Ten eucharystyczny pokarm rozdzielali potem w Komunii św. wiernym uczestniczącym w tej niezwykłej uroczystości.
Na zakończenie Eucharystii w imieniu nowych diakonów wyrazy wdzięczności Bogu i ludziom złożył diakon Tomasz Łozowski. Następnie przemówił ks. Jerzy Ważny - proboszcz parafii św. Andrzeja Boboli. Każdy z nowych diakonów otrzymał od parafii upominek - album ze zdjęciami kościoła, kwiaty i płytę z pieśnią Jego jest tron, wykonaną w dniu konsekracji kościoła.
Posługę nowych diakonów wspierajmy modlitwą zanoszoną także przez wstawiennictwo Matki Bożej: "Maryjo, mistrzyni ukrytej posługi, któraś swoim życiem normalnym, zwyczajnym i przepełnionym miłością, wspierała w nadzwyczajny sposób dzieło zbawienia Bożego, zachowaj diakonów sługami dobrymi i wiernymi, ucząc ich miłości i radości w służbie Kościołowi. Amen".

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2003-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

31 spojrzeń Maryi: Spojrzenie ufające

2026-05-02 20:19

[ TEMATY ]

31 spojrzeń Maryi

Adobe Stock

Każde spojrzenie Maryi coś odsłania: Boga, człowieka, drogę. W maju zapraszamy Cię do zatrzymania się przy 31 takich spojrzeniach. Dziś zobacz jedno z nich.

Zaufanie Maryi nie wynika z tego, że wszystko rozumie. Wynika z tego, że wie, komu ufa. To różnica, która zmienia wszystko. Nie musisz mieć pewności co do drogi. Wystarczy, że zaczynasz ufać Temu, który ją zna.
CZYTAJ DALEJ

Rozważanie na niedzielę. Wróżka powiedziała jej: "Gdy skończysz budowę domu umrzesz"

2026-05-01 09:46

[ TEMATY ]

rozważanie

rozważanie Słowa Bożego

Diecezja Bielsko-Żywiecka

A jeśli największym problemem człowieka nie jest to, że się boi, ale to, że szuka bezpieczeństwa nie tam, gdzie trzeba?

Dzisiejsza Ewangelia zaczyna się od słów, których chyba wszyscy potrzebujemy:
CZYTAJ DALEJ

Majowe podróże z Maryją: Kalwaria Pacławska - Jasna Góra Podkarpacia

2026-05-03 20:50

[ TEMATY ]

Majowe podróże z Maryją

Monika Jaracz | Archidiecezja Krakowska

Czwarty dzień naszego pielgrzymowania pozwala nam zmienić nieco krajobraz naszej wędrówki. Dziś z pięknych, nizinnych terenów wyruszamy ku malowniczym wzgórzom Pogórza Przemyskiego. Nasz szlak prowadzi nas do miejsca, które od wieków nazywane jest „Jasną Górą Podkarpacia” – do Kalwarii Pacławskiej. To tutaj, na szczycie góry, w ciszy lasów i w rytmie dróżek kalwaryjskich, Maryja czeka na swoje dzieci w tajemnicy Matki Bożej Słuchającej.

Kalwaria Pacławska to miejsce szczególne, powierzone opiece synów św. Franciszka – Ojców Franciszkanów Konwentualnych. Centralnym punktem tego sanktuarium jest ołtarz łaskami słynącym obrazem Matki Bożej, który przybył tu z Kamieńca Podolskiego. Maryja na tym wizerunku ma odsłonięte ucho – to symbol Jej nieustannej gotowości, by słuchać naszych próśb, szeptów serca i cichych łez. Tutaj, na wzgórzu, Maryja nie tylko pociesza, ale przede wszystkim uczy nas trwania pod Krzyżem Jej Syna, co nadaje temu miejscu głęboki wymiar pasyjny. Historia tego miejsca wpisuje się od kilku wieków w niezwykły trud pielgrzymi, przybywających tu pątników.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję