Reklama

I Komunia św. i nie tylko

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Reklama

Pan Ryszard napisał:
Chyba każdy z nas, rodziców czy dziadków, ma zakodowane w swoim sercu miłość oraz pragnienie dobra i szczęścia dla swoich pociech. Jeżeli do tego sami wierzymy, że Bóg istnieje, że nas kocha, że wszystko, co nas spotyka, jest dobre dla naszego zbawienia, to nawet gdybyśmy napotykali w życiu same kłopoty i cierpienia, mamy szansę na sukces wychowawczy.
Małe dziecko jest bardzo ufne, myślące, a jednocześnie kodujące wiele informacji. Jeżeli usłyszy od mamy lub taty, że Słońce, Księżyc, góry i rzeki oraz wszystko, co widzi, to są dzieła Boże, to w jego świadomości będą się mnożyły pytania, które nie mogą być zbywane. Kulminacyjnym momentem powinien być dzień I Komunii św. Czy nie byłoby przyjemnie Panu Bogu, gdyby np. w ostatnich dniach przed uroczystością zobaczył rodziców klęczących na wspólnej modlitwie wraz ze swoim dzieckiem? Przedostatni dzień można by poświęcić na rodzicielską rozmowę przy herbatce i ciastku. Tematy mogą być różne, np. jakie są oczekiwania rodziców po I Komunii św., o nagrodzie, którą można uzyskać po dobrym życiu na ziemi. Przypuszczam, że taka rozmowa mogłaby dać więcej niż w niejednym przypadku cały dzień pełen wrażeń związanych z prezentami i gośćmi z tej okazji. Nasze dziecko dorasta, więcej rozumie, chociaż jeszcze wiele spraw jest dla niego trudnych do przyjęcia.
Powinniśmy z uwagą towarzyszyć mu w przyswajaniu wiedzy religijnej.
To tyle chciałbym przekazać na początek. Może innym razem napiszę więcej.

Pan Ryszard wyszedł niejako naprzeciw naszym oczekiwaniom. Mamy bowiem okres Pierwszych Komunii św. i będziemy zaabsorbowani przygotowaniami do nich. Przeważnie wtedy nasze myśli zaprzątają takie sprawy jak: ubranie dla dzieci, zaproszenia dla krewnych i przyjaciół, przygotowanie na przyjęcie gości (pomijam tu imprezy poza domem, w lokalu), obmyślanie prezentów z tej okazji. Tymczasem sprawy prawdziwie ważne, duchowe, są odsuwane na dalszy plan. A to przecież one są najważniejsze! Dziecko będzie przygotowywane przez księży i katechetów, a rodziców kto przygotuje? Co można zrobić wspólnie z dzieckiem? Przeważnie w tym okresie odbywają się też przykościelne spotkania rodziców – czy najważniejsze jest podczas nich omawianie długości sukien i różnych składek, czy raczej to, jak pomóc naszym pociechom najlepiej przygotować się do tej uroczystej chwili?

Już od dawna widzimy wiele dobrych zmian podczas tych uroczystości – dzieci ubierane są jednolicie, coraz więcej uwagi przykłada się do strony duchowej. I naprawdę nie to będzie najważniejsze, czy jakaś ciocia lub wujek będą zadowoleni, lecz to, czy nasze dziecko zapamięta ten dzień na całe swoje życie! Ważne jest, aby w trudnych momentach pamiętało, że Jezus zawsze mu pomoże, jeśli tylko o to poprosi...

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2022-04-29 10:59

Oceń: +2 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Znak w Kanie odsłania Jezusa jako dawcę życia

2026-02-14 11:13

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Wyrocznia należy do końcowej części Izajasza (Iz 56-66), do czasu po powrocie z Babilonu. Odbudowa miasta i świątyni nie usuwała ran, sporów o kult i biedy. Wyrocznia zaczyna się od „Oto Ja” (hinneni), typowej formuły Bożej inicjatywy. Bóg mówi językiem stworzenia: „stwarzam” (bārā’). Ten czasownik w Biblii opisuje działanie właściwe samemu Bogu, znane z Rdz 1. Słowo „stwarzać” pada także przy Jerozolimie, która ma stać się radością dla Boga i dla ludu. Nowość dotyczy całej rzeczywistości, nie tylko murów. „Dawne rzeczy nie pójdą w pamięć” odnosi się do historii klęski, która kształtowała wyobrażenia i lęki. Tekst opisuje życie społeczne. Ustaje płacz, ustaje śmierć niemowląt, wydłuża się życie starców. Wiek stu lat zostaje nazwany młodością, a długie życie nie zasłania winy. To obraz odwrócenia przekleństw wojny i niewoli. W Pwt 28 pojawia się motyw domu budowanego dla obcego i winnicy, z której korzysta najeźdźca. Izajasz ogłasza spokojne zamieszkanie i korzystanie z plonu własnych rąk. Obietnica dotyka zwykłych rzeczy: domu, pracy, owocu ziemi. W tradycji Kościoła te słowa stały się ważne w sporze z pogardą dla ciała. Ireneusz w „Adversus haereses” V,35 cytuje zdanie o domach i winnicach jako świadectwo zmartwychwstania sprawiedliwych i odnowy stworzenia. Augustyn w „De civitate Dei” XXII przywołuje „nowe niebiosa i nową ziemię” jako opis radości, w której nie słychać lamentu. Ten sam zwrot podejmie potem 2 P 3,13 i Ap 21,1, rozwijając nadzieję na ostateczne odnowienie świata. Prorok mówi językiem codzienności, aby otworzyć myślenie na dar Boga, który leczy pamięć i przywraca godność pracy.
CZYTAJ DALEJ

Dyrektor Sekcji Polskiej PKWP złożył do prokuratury zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa

2026-03-16 07:18

[ TEMATY ]

oświadczenie

PKWP

Red./ak/GRAFIKA CANVA

Zgromadzone już na obecnym etapie informacje pozwoliły nam na podjęcie (wspólnie z audytorem) kroku polegającego na złożeniu zawiadomienia do prokuratury o możliwości popełnienia przestępstwa - czytamy w oświadczeniu ks. dr. hab. Jana Żelaznego, Dyrektora Sekcji Polskiej Pomocy Kościołowi w Potrzebie.

nadszedł moment, w którym możemy i musimy podzielić się z Wami informacjami trudnymi dla naszej organizacji. Głęboko wierzymy, że wymaga tego nie tylko sytuacja, ale również zasady, które stanowią fundament naszej działalności.
CZYTAJ DALEJ

Polak zdobywcą Oscara

2026-03-16 06:58

[ TEMATY ]

Oscary

PAP/EPA/JILL CONNELLY

Maciek Szczerbowski (L) i Chris Lavis

Maciek Szczerbowski (L) i Chris Lavis

„The Girl Who Cried Pearls” Maćka Szczerbowskiego i Chrisa Lavisa została doceniona w nocy z niedzieli na poniedziałek Oscarem dla najlepszej krótkometrażowej animacji.

Maciek Szczerbowski i Chris Lavis od 1997 r. tworzą wspólnie grupę artystyczną Clyde Henry Productions. Ich pierwszy profesjonalny film „Madame Tutli-Putli”, zrealizowany w 2007 r., otrzymał dwie nagrody w Cannes oraz nominację do Oscara. Dostrzeżony w tym roku przez Akademików obraz „The Girl Who Cried Pearls” opowiada historię biednego chłopca zakochanego w dziewczynce, której smutek przemienia się w perły. Sprzedaje je pracownikowi lombardu, który zawsze pragnie więcej.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję