Podczas uroczystości pogrzebowej, ks. Stanisława Orzechowskiego żegnały tłumy. Był to wyraz wdzięczności za jego 57-letnią posługę duszpasterską, odprawione Eucharystie, spowiedzi, kierownictwa duchowe, wychowanie wielu pokoleń „Wawrzynów”, formację pielgrzymów, głoszone słowo Boże, przygotowywanie narzeczonych do małżeństwa podczas nauk przedmałżeńskich.

Ksiądz Aleksander Radecki, przyjaciel „Orzecha” oraz wykonawca Jego testamentu, postanowił zebrać świadectwa, wspomnienia, dokumenty, publikowane teksty o ks. Orzechowskim i inne ciekawe materiały związane z osobą tego kapłana. – Pomysł na napisanie tej książki pojawił się w momencie zawiadomienia o śmierci „Orzecha”. Już wtedy powstała myśl, aby zbierać świadectwa oraz dokumenty, które będą opowiadały o jego życiu. Mamy świadomość, że „Orzech” miał wielu wychowanków i działał przez kilkadziesiąt lat, ale to wszystko było o tyle trudne, że ci ludzie rozproszyli się po świecie. Materiały były zbierane przez prawie cały rok – zaznacza ks. Radecki. Słowo wstępne do książki napisał bp Andrzej Siemieniewski, ordynariusz diecezji legnickiej. Nazywa tam „Orzecha” człowiekiem błogosławieństw, „...a zwłaszcza tych błogosławieństw, które znajdujemy w księdze Apokalipsy, w księdze bliskości Boga na czasy przełomu”. Przytoczone zostały słowa: «Błogosławiony, który odczytuje, i którzy słuchają słów Proroctwa, a strzegą tego, co w nim napisane» (Ap 1,3) – Bo nie siebie głosił Orzech, nie swoją tylko mądrość i nie swoje wizje. Pragnął być tym, który wskazuje na Większego od siebie. I udało mu się to: całym sobą odczytywał słowa proroctwa i wielu słuchało…”.

Książka została podzielona na siedem rozdziałów. W pierwszym umieszczono Curriculum Vitae. W drugim poznajemy drogę „Orzecha” do kapłaństwa. W kolejnym rozdziale Kamil Zimnowoda pisze o ks. Stanisławie Orzechowskim jako autorytecie (nie) tylko na czasy trudne. Czwarty rozdział to historia filarów „Wawrzynów” – Marioli Korowiec, Wiesława Wowka (kuzyna) oraz Karola Żyromskiego. Kolejna część poświęcona jest tzw. duszpasterskim polom uprawnym „Orzecha” (DA Wawrzyny, Biały Dunajec, formacja narzeczonych i małżonków, Morzęcin – Orzechowe Castel Gandolfo, Stowarzyszenie Przyjaciół DA Wawrzyny, Duszpasterstwo Kolejarzy i wiele innych). Szósty rozdział zawiera świadectwa osób, które spotkały „Orzecha”. Siódmy zawiera testament ks. Orzechowskiego oraz kazania i przemówienia z pogrzebu. – Osoby dzielące się swoim świadectwem, podobnie jak my, przekonane były o tym, że trzeba utrwalić dorobek „Orzecha”, bo książka pokazuje, że przynajmniej na kilkunastu płaszczyznach realizował swoje powołanie. Dlatego ciekawe były rozmowy z poszczególnymi przedstawicielami „pól uprawnych” ks. Stanisława – zaznacza autor publikacji i dodaje: – Ta książka niech będzie prowokacją wobec tych, którzy nie zdążyli lub bali się wypowiedzieć.

Książka Orzech – Dusz – Pasterz, który pachniał owcami swoją premierę będzie miała 15 maja, podczas modlitwy i spotkania w rocznicę śmierci „Orzecha”. Zachęcając do lektury, posłużę się słowami z recenzji prof. Jana Miodka: „Wyłania się z tych osobistych świadectw sylwetka kapłana niezwykłego, który na trwałe wpisał się w dzieje powojennego Kościoła we Wrocławiu i w Polsce”.

9 maja miała premierę strona internetowa poświęcona ks. prałatowi Stanisławowi Orzechowskiemu. www.orzech.wroc.pl – autorem jej jest Stowarzyszenie Przyjaciół Duszpasterstwa Akademickiego „Wawrzyny”.