Reklama

Wiadomości

Czy grozi nam wielki głód?

Władimir Putin próbuje zdestabilizować jak największą część świata, a kryzys żywieniowy jest elementem tej wojny – mówi Anna Gembicka, sekretarz stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi.

Niedziela Ogólnopolska 21/2022, str. 34-35

[ TEMATY ]

głód

Sergey Kozlov/PAP/EPA

Rosjanie z rozmysłem minują pola uprawne Ukrainy, która do wojny była światową potęgą w produkcji zbóż

Rosjanie z rozmysłem minują pola uprawne Ukrainy, która do wojny była światową potęgą w produkcji zbóż

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Artur Stelmasiak: Wojna na Ukrainie wywołuje globalne zamieszanie na rynku produktów rolnych i spożywczych. Polacy pewnie powinni być przygotowani na wyższe ceny żywności...

Min. Anna Gembicka: Atak Rosji na Ukrainę zachwiał światowymi łańcuchami dostaw żywności, dlatego trzeba się przygotować na podwyżki cen wielu produktów.

Co zdrożeje najbardziej?

Na pewno te płody rolne, których największymi producentami są Ukraina i Rosja. Chodzi o rynek zbóż, więc wzrosną ceny produktów zbożowych, takich jak mąka, pieczywo i makarony. Największe problemy będą z olejami roślinnymi, bo Ukraina była dotąd potęgą w uprawie słoneczników i w związku z tym zapewniała ponad 50% światowej produkcji. Bez wątpienia braki oleju słonecznikowego pociągną za sobą wzrost cen oleju rzepakowego.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

A mięso?

Najpierw zdrożeje pasza, a dopiero później mięso. Ten wzrost cen też jest praktycznie pewny.

Reklama

Ta wojna jest bardzo podobna do tego, co znamy z historii, bo widzimy także kradzieże i niszczenie zapasów żywności. Jaki cel ma w tym Władimir Putin?

Rosja będzie próbowała różnymi sposobami zagłodzić Ukrainę. Ma zresztą doświadczenie w tym aspekcie, bo przecież Stalin również celowo wywołał Wielki Głód. Jesteśmy w kontakcie z ministerstwem rolnictwa Ukrainy, które informuje, że rosyjscy żołnierze strzelają do rolników, minują pola, kradną i niszczą sprzęt rolniczy. A wcześniej robili wszystko, by uniemożliwić zasiewy. W efekcie zbiory na Ukrainie mogą być o 40-60% mniejsze niż w poprzednich latach.Możemy się spodziewać, że jeśli wojna będzie trwała, to rosyjskie wojska będą także utrudniać żniwa i zbiory innych płodów rolnych.

Czyli najlepiej byłoby, gdyby wojna skończyła się do żniw...

Najlepiej, gdyby skończyła się jak najszybciej. Rosjanie niszczą zapasy i blokują eksport zbóż, który jest szczególnie ważny dla Afryki i Bliskiego Wschodu. Skutkiem tej wojny może być ogromny głód w Afryce, a jego następstwem będą kolejne fale imigracji do Europy i destabilizacja Starego Kontynentu.

Skutki inwazji wykraczają zatem daleko poza granice Ukrainy. Czy możemy już mówić o próbie wywołania wojny światowej?

Putin robi wszystko, aby skutki wojny były odczuwane na całym świecie. Wszelkimi metodami próbuje zdestabilizować jak największą część świata, a kryzys żywieniowy jest elementem tej wojny.

Reklama

Putin najpierw uzależnił świat od swojego gazu i ropy, a teraz także żywność staje się jego bronią. Czy to wyreżyserowana taktyka?

Przypomnę, że ta wojna zaczęła się wcześniej niż 24 lutego. Rosja już w zeszłym roku ograniczyła dostawy gazu, by podbić jego cenę w Europie, co spowodowało duży wzrost kosztów produkcji nawozów. Wiele firm na zachodzie Europy zrezygnowało z ich produkcji, bo gaz to aż 80% kosztu wytwarzania nawozów. W Polsce cały czas je produkowaliśmy, a teraz rekompensujemy część wysokich kosztów, które ponoszą rolnicy, uruchamiając dopłaty – ich koszt dla budżetu krajowego to 3,9 mld zł. W ten sposób staramy się minimalizować obciążenie dla gospodarstw rolnych i wzrost cen żywności dla polskich rodzin.

Jaka jest reakcja Unii Europejskiej na wojnę rolno-spożywczą?

Myślę, że Rosja od lat różnymi kanałami wpływała na politykę europejską. W ostatnich latach bardzo dużo zainwestowała w rolnictwo i stała się największym na świecie eksporterem zboża. Wiemy już, że przez wiele lat finansowała organizacje ekologiczne, które walczyły o to, by zaprzestano wydobycia gazu i węgla w Europie, oraz sprzeciwiały się atomowi. Polityka ograniczania produkcji żywności w UE i jednoczesnego zwiększania produkcji w Rosji wygląda na celową taktykę, by coraz bardziej uzależniać Europejczyków także od rosyjskiej żywności. Podbój Ukrainy miał być kolejną odsłoną tego planu.

Jeszcze niedawno jednak mówiło się, że Rosja nie jest samowystarczalna żywnościowo. Kiedy stała się wielkim eksporterem zbóż?

W ciągu ostatnich 5-7 lat. W tym czasie nasiliły się naciski różnych środowisk, by UE ograniczała produkcję rolną. To mechanizm bardzo podobny do stopniowego uzależniania Europy od rosyjskich węglowodorów. Na szczęście wicepremier i minister rolnictwa Henryk Kowalczyk wynegocjował w Komisji Europejskiej, byśmy mogli uruchomić dopłaty do nawozów sztucznych i by rolnicy mogli uprawiać na gruntach ugorowanych.

Reklama

Dlaczego Unia chce ugorować ziemię?

To jest element europejskiej polityki ekologicznej, by coraz więcej gruntów służyło np. naturalnym walorom krajobrazowym. Mam nadzieję, że ta polityka Komisji Europejskiej zostanie zrewidowana i zaczniemy stawiać na pierwszym miejscu bezpieczeństwo żywnościowe. Ograniczanie produkcji rolnej jest bardzo niebezpieczne dla Europy i świata.

Czy Polska jest samowystarczalna żywnościowo? W jakim stopniu?

Polska jest samowystarczalna żywnościowo. Na zaspokojenie krajowych potrzeb przeznaczaliśmy w ostatnich latach ok. 25% krajowej produkcji wołowiny, 40% drobiu, 78% mleka, 80% zbóż, 60% cukru. Najtrudniejsza sytuacja może być np. z olejem roślinnym. Jako resort monitorujemy sytuację, bo może się pojawić konieczność interwencji na niektórych rynkach.

Ostatnio dużo się mówi, że Polska napełnia swoje magazyny gazu. A jak wygląda stan wypełnienia naszych magazynów zboża?

Zapasy są większe niż jeszcze kilka lat temu, ponieważ po dobrych zeszłorocznych zbiorach zostały uzupełnione. Część magazynów należy do Krajowej Grupy Spożywczej, która jest pod kontrolą państwa. Wcześniej chciano wszystko sprzedawać i prywatyzować, a teraz okazuje się, że spółki z branży spożywczej stają się niezbędne z punktu widzenia bezpieczeństwa państwa.

Na jak długo wystarczą nam te zapasy? Czy przeżyjemy do następnych żniw?

Mamy odpowiednie zapasy, które z pewnością wystarczą do kolejnych żniw, mamy także bieżącą produkcję żywności. Takie zapasy są bardzo ważne, by zapewnić bezpieczeństwo na wypadek różnych klęsk żywiołowych. Z dostępnością żywności w Polsce nie powinno być problemu.

Kilka miesięcy temu istniało ryzyko, że ktoś może nam wykupić nawozy rolnicze. Czy teraz możemy się zabezpieczyć, by ktoś nie wykupił polskiego zboża?

Mamy pewne możliwości kontrolowania eksportu. Monitorujemy sytuację i jeżeli będzie trzeba zabezpieczyć większe zapasy, to na pewno wprowadzimy odpowiednie rozwiązania. Ewentualne decyzje będą podejmowane po żniwach, gdy zobaczymy, jakie są zbiory. Oczywiście, całkowitego zakazu eksportu nie możemy wprowadzić, bo jesteśmy na wspólnym europejskim rynku. Ale obserwujemy inne państwa UE oraz stosowane przez nie instrumenty i w razie konieczności także je zastosujemy.

Jak będzie wyglądał rynek rolno-spożywczy na jesieni?

To zależy przede wszystkim od tego, kiedy wojna się zakończy. Przed nami bardzo trudny czas, bo został zaatakowany jeden z największych producentów żywności, co siłą rzeczy wywołało duże niepokoje na światowych rynkach i jest nauczką, że bezpieczeństwo żywnościowe musi być dla nas priorytetem.

Anna Gembicka - urzędniczka państwowa, prawniczka, polityk

2022-05-17 08:34

Oceń: +1 -1

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Somalia: 200 tys. dzieci w obliczu śmierci głodowej

[ TEMATY ]

głód

Afryka

DVIDSHUB / Foter.com / CC BY

Połowie mieszkańców Somalii głód zagląda w oczy. Szczególnie dramatyczna jest sytuacja dzieci. Śmierć głodowa grozi 200 tys. somalijskich maluchów. Do tego dochodzi jeszcze zagrożenie wywołane epidemią cholery, spowodowanej piciem brudnej wody, bo tylko taka jest w wielu miejscach dostępna. Pilną pomoc medyczną i żywnościową organizuje m.in. miejscowy Kościół wspierany przez Caritas Internationalis.

„Sytuacja w Somali jest przerażająca z powodu niedostatecznych od dwóch lat opadów deszczu. Dla kraju, którego mieszkańcy utrzymują się z pasterstwa i uprawy roli, oznacza to prawdziwy dramat – mówi Radiu Watykańskiemu bp Giorgio Bertin, administrator apostolski somalijskiej stolicy Mogadiszu. – Do tego dochodzi jeszcze kwestia braku stabilizacji i bezpieczeństwa, szczególnie w centrum i na południu Somalii, oraz ciągnący się praktycznie od 26 lat problem nieudolnej władzy. Prawdą jest, że w ostatnim czasie dzięki mediacji wspólnoty międzynarodowej udało się powołać nowy rząd, ale jest on bardzo słaby. Dodatkowo znajduje się na celowniku islamskiej opozycji, wspieranej przez terrorystów z fundamentalistycznego ugrupowania al-Szabab. To wszystko sprawia, że sytuacja w Somali jest naprawdę dramatyczna. Stąd też ponad milion somalijskich uchodźców, którzy schronili się w sąsiednich krajach, nie ma na razie do czego wracać”.
CZYTAJ DALEJ

Trwać przy Bogu

2026-06-02 11:44

Niedziela Ogólnopolska 23/2026, str. 22

[ TEMATY ]

homilia

Karol Porwich/Niedziela

Stałość w wierze jest jedną z najważniejszych cnót. Chodzi o niegasnącą gotowość do kochania Boga i ludzi. Perseverantia to cierpliwe trwanie przy Bogu, we wszelkich przeciwnościach losu. Nie psychologiczny optymizm, ale kurczowe trzymanie Jezusa „za rękę”, duchowe dojrzewanie w otaczającej nas niekiedy ciemności i w czasie próby. W przypadku relacji między ludźmi chodzi o konkretną postawę: bardziej czyn niż słowo (choć ono jest czasem niezastąpione), bardziej długotrwały trud niż efemeryczne poruszenie emocji, czasochłonny wysiłek, a nie ubolewanie. Prorok Ozeasz opisuje postawę Izraela wobec Boga – przyznajmy, że często także naszą. To obraz znikających nagle chmur o świtaniu i porannej rosy w upalny dzień. Gdy chodzimy letnim rankiem po trawie, czujemy przyjemny chłód wilgoci. Jest jej mnóstwo, niczym wody w zbiorniku. A jakież zdziwienie nas ogarnia, gdy po wschodzie Słońca nagle ten bezmiar wilgoci ustępuje miejsca przejmującej suchości, chłód zmienia się w gorąc, a przyjemna miękkość zieleni – w twardość podłoża przypominającego skałę. Jak to możliwe w tak krótkim czasie? – pytamy zaskoczeni. Niemal identycznie dziwi się Ozeasz postawie ludu Bożego wybrania. Wielkie słowa, zapewnienia o wierności Bogu i Jego przymierzu, liczne ofiary, modlitwy, uroczystości oraz święte zwołania... i nagle pustka. Więcej nawet: odwrót! Zwrot ku pogańskiemu kultowi, ku Baalowi, nikczemne zachowanie nielicujące z rangą wybrania i Dekalogiem, złożonymi ślubami i obietnicami. Słomiany zapał – mawiamy w takiej sytuacji, wzruszając ramionami. Konsekwencje stygnięcia wiary Izraela były widoczne w życiu publicznym, gdzie sojusze polityczne były ważniejsze niż zaufanie Bogu. Panował chaos, mnożyły się społeczne konflikty, a moralne zepsucie elit widoczne było gołym okiem. A wszystko to w obliczu niebezpieczeństwa inwazji ze strony potężnej Asyrii. Skąd my to znamy? Wszelkie podobieństwa do sytuacji, w jakiej obecnie się znajdujemy, są nie tylko nieprzypadkowe, ale wręcz ostentacyjnie oczywiste! Kochający swój naród Ozeasz natarczywie napomina, grozi karą Bożą, ale i zachęca swych rodaków do powrotu pod skrzydła Boga. Wprawdzie porównuje Izrael do niewiernej żony, ale jednocześnie przypomina, że Bóg jawi się jako wierny mąż, gotowy do przebaczenia. Jeśli tylko Izrael powróci do lojalności, do głębi, a nie będzie „mydlił oczy” Bogu fałszywym, bo pozbawionym nawrócenia moralnego kultem, On zwróci pogodne oblicze ku swemu ludowi. Pojednanie i odnowienie przymierza możliwe jest w każdej chwili. Czułymi słowami Ozeasz kreśli obraz Boga – jest On pełen miłości, współczucia i cierpienia z powodu zdrady człowieka. Można by powiedzieć, że paradoksalnie upadek każdego z nas Bóg przeżywa jako własną porażkę, bo nas kocha. Poznanie prawdziwego Boga, Ojca Jezusa Chrystusa, a nie boga mojej wyobraźni, ambicji czy aspiracji, jest kluczowe. Wtedy bardziej będziemy wydobywali z siebie miłosierdzie, niż tylko składali ofiary, dawali samych siebie, a nie tylko coś od siebie.
CZYTAJ DALEJ

XIX Święto Dziękczynienia/Abp Wojda: Błogosławieni to przyjaciele Boga

2026-06-07 13:16

[ TEMATY ]

Świątynia Opatrzności Bożej

wprowadzenie relikwii

Łukasz Krzysztofka

W tym roku XIX Święto Dziękczynienia w Świątyni Opatrzności Bożej przebiega pod hasłem „Dziękujemy za świadectwo wiary”. Do kościoła zostały wprowadzone relikwie bł. Bolesławy Lament – patronki jedności w 35. rocznicę jej beatyfikacji i bł. ks. Józefa Stanka – pallotyna, męczennika II wojny światowej, zamordowanego podczas powstania warszawskiego.

Centralnym punktem obchodów była msza św. z udziałem biskupów w Świątyni Opatrzności Bożej. Liturgii przewodniczył abp Tadeusz Wojda, przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję