Jak to się stało, że nieznane, maleńkie Medziugorje zmieniło się w tętniące, światowe centrum życia religijnego, odwiedzane rocznie przez ponad 2 mln wierzących i niewierzących?
Lektura książki Medziugorje i okolice, autorstwa Władysława Burzawy, może dać kilka ważnych tropów w szukaniu odpowiedzi. Historię tego miejsca autor ukazuje na kanwie burzliwych i dramatycznych dziejów Bośni i Hercegowiny. Przede wszystkim jednak koncentruje się na orędziu Maryi do świata i prowadzi czytelnika po miejscach związanych z objawieniami. Poszczególne rozdziały przybliżają przesłania Gospy, która ukazuje się bośniackim widzącym od lat 80. XX wieku do dzisiaj; są one stale badane przez Kongregację Nauki Wiary.
Wędrujemy do kościoła św. Jakuba, wokół którego rozciąga się największy konfesjonał świata, na Górę Objawień; odwiedzamy domy rodzinne widzących; idziemy pod Niebieski Krzyż, do ośrodka wspólnoty Cenacolo, gdzie uzależnieni wychodzą z nałogu przez modlitwę i pracę, gdzie odzyskują wiarę; poznajemy świadectwa znanych osób związanych z Medziugorje. Książka Burzawy zawiera także praktyczne porady, które znacznie ułatwią organizację pobytu w Medziugorje. Wartością dodaną jest 350 barwnych fotografii, wykonanych przez autora na przestrzeni wielu lat, które pokazują, jak zmieniało się Medziugorje, ale też przybliżają urokliwe zakątki znajdujące się na trasie organizowanych przez autora wypraw, jak choćby: Blagaj, Dubrownik, Lokrum, Počitelj, Mostar, Veprić i wiele innych, wartych poznania miejsc.
We wstępie autor przyznaje, że książka, pisana w czasie pandemii, powstała z tęsknoty za Medziugorje i za pielgrzymowaniem – jest więc osobistym świadectwem wiary naszego redakcyjnego kolegi, który od 25 lat ze znawstwem prowadzi setki pielgrzymów do Medziugorje.
Medziugorje i okolice. Przewodnik
Władysław Burzawa
Wydawnictwo: Studio DTP, 2022
Nakładem Wydawnictwa św. Pawła ukaże się wkrótce we Włoszech książka „Dossier Medjugorje”. Opisuje ona wyniki działalności powołanej przez Benedykta XVI w 2010 komisji pod przewodnictwem kard. Camillo Ruiniego dla zbadania domniemanych objawień maryjnych w małej wiosce w Bośni i Hercegowinie. Zespół ten działał od 17 marca 2010 do 17 stycznia 2014, po czym wręczył owoce swych prac Franciszkowi i Kongregacji Nauki Wiary i od tamtego czasu sprawa była utajniona.
Książka jest pierwszym całościowym ujawnieniem wyników prac komisji, i to właściwie bezprawnym, gdyż formalnie nie było żadnego formalnego zniesienia zakazu publikacji. Wstęp i komentarze napisał dziennikarz włoskiego tygodnika katolickiego „Famiglia cristiana” – Saverio Gaeta, znany w tamtejszych środowiskach kościelnych jako znawca objawień maryjnych i autor licznych prac z tej dziedziny.
„Należy pani do rodziny papieskiej” – powiedział mi kiedyś kard. Stanisław Dziwisz. Przyjęłam te słowa ze wzruszeniem, ale dopiero po latach zrozumiałam, jak wiele w nich było prawdy. Bo są takie rodziny, które najpierw poznaje się przez dokumenty, archiwa, świadectwa i żmudne badania, a potem odkrywa się, że weszły głęboko w serce. Tak właśnie było ze mną i z Wojtyłami.
Z Wojtyłami naprawdę związałam część życia. Najpierw była wieloletnia praca: biografia Emilii i Karola Wojtyłów, potem Edmunda, brata Papieża, godziny spędzone nad źródłami, rozmowy, porównywanie relacji, mozolne odtwarzanie losów ludzi, o których świat zwykle pamięta tylko dlatego, że wydali na świat świętego. Z czasem jednak przestała to być wyłącznie praca. Coraz mocniej czułam, że obcuję nie tylko z historią, ale z tajemnicą domu, z którego wyrósł człowiek zdolny poruszyć sumienie świata. Dlatego 18 maja nigdy nie jest dla mnie tylko rocznicą urodzin Jana Pawła II. Ten dzień zawsze prowadzi mnie do Wadowic. Do skromnego mieszkania. Do matki, która kochała małego Lolusia bez granic i powtarzała, że „to dziecko będzie kimś wielkim”. Do ojca, który więcej mówił klęcząc, niż inni potrafią powiedzieć słowami. Do starszego brata Edmunda, który poświęcił swe młode życie, gdy jako lekarz ofiarnie służył chorej (zaraził się od niej szkarlatyną). Im dłużej zajmuję się tą rodziną, tym mocniej widzę, że świętość Jana Pawła II nie zaczęła się ani w seminarium, ani na Stolicy Piotrowej. Zaczęła się w domu.
Z okazji rocznicy inauguracji pontyfikatu Papieża, w swoim przesłaniu prezydent Włoch Sergio Mattarella złożył życzenia Leonowi XIV i podkreślił, że jego apele „o znaczenie współpracy i rozwoju, o potrzebę inwestowania w edukację i kształcenie” oraz „o zaangażowanie każdego na rzecz wspólnoty i szacunku dla bliźniego” budzą zaufanie w obliczu „wyzwań współczesności”.
Prezydent Mattarella napisał w okolicznościowym liście, że „w obliczu szerzącego się bezprawia i przemocy” wezwanie Leona XIV, by „traktować pokój jako dobro trudne do osiągnięcia, ale możliwe”, konkretnie inspiruje „codzienne postępowanie”, a jego nieustanne apele, „aby zamilkła broń i aby wszędzie przywrócono zasady sprawiedliwości i dialogu, budzą nadzieję”, dodając otuchy tym, którzy są zaniepokojeni powierzchownością, z jaką wojna dziś zagraża, a czasem jest prowadzona, z tragicznymi konsekwencjami i niedopuszczalnymi kosztami ludzkimi.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
