Już za życia uważano ją za świętą. Jak zauważył Jan Paweł II, udowadniała, że „miłość chrześcijańska to nie tylko gest miłości, ale także spotkanie z samym Chrystusem obecnym w człowieku ubogim”.
Urodziła się w albańskiej rodzinie w Skopje jako Agnes Gonxha Bojaxhiu. Po śmierci ojca mimo problemów materialnych matka małej Agnes pomagała osobom biedniejszym od siebie, zaszczepiając w dzieciach miłość do bliźnich. To doświadczenie z dzieciństwa pokierowało 18-letnią Agnes do Zgromadzenia Sióstr Misjonarek Naszej Pani z Loreto. Wyjechała do Indii. Gdy składała pierwsze śluby zakonne, przyjęła imię Maria Teresa od Dzieciątka Jezus.
W slumsach Kalkuty zetknęła się z ogromną nędzą. Aby ulżyć wykluczonym ludziom ulicy, założyła nowy instytut zakonny – Zgromadzenie Sióstr Misjonarek Miłości. Resztę swojego długiego życia poświęciła na niesienie pomocy najbardziej potrzebującym oraz na zakładanie nowych placówek zgromadzenia. „Jako ikona Dobrego Samarytanina szła wszędzie, by służyć Chrystusowi w najuboższych i pośród ubogich. Ani konflikty, ani wojny nie były w stanie jej zatrzymać” – powiedział o niej Jan Paweł II. Zapoczątkowane przez Matkę Teresę dzieło rozwija się na całym świecie. Za swoją działalność była wielokrotnie nagradzana, m.in. Pokojową Nagrodą Nobla.
Św. Matka Teresa z Kalkuty ur. 26 sierpnia 1910 r. w Skopje zm. 5 września 1997 r. w Kalkucie
Z okazji 25. rocznicy śmierci Matki Teresy powstał nowy film opowiadający o życiu i działalności świętej z Kalkuty. Nosi on tytuł „Nie ma Większej Miłości!”. Obraz został zrealizowany we współpracy Misjonarek Miłości z Rycerzami Kolumba, którzy zasponsorowali to nowe dzieło dokumentujące spuściznę św. Matki Teresy. W Watykanie odbył się przedpremierowy pokaz filmu.
Sceny do filmu kręcono na pięciu kontynentach podążając śladami założonego przez Matkę Teresę zgromadzenia. Powołała je do życia w Indiach w 1950 roku. Obecnie Misjonarki Miłości służą najbiedniejszym w najdalszych zakątkach świata. Film opowiada m.in. o posłudze Matki Teresy wśród bezdomnych w najniebezpieczniejszej dzielnicy Nowego Jorku, jej pracy z wenezuelskimi uchodźcami na pograniczu z Brazylią, trosce o najuboższych w amazońskiej dżungli, pomocy niepełnosprawnym dzieciom w slumsach Nairobi czy pracy z narkomanami na peryferiach Rio de Janeiro i niesieniu wsparcia ludziom umierającym na ulicach Kalkuty.
Ogromnie się cieszę, że od ponad ćwierć wieku jestem związana z „Niedzielą". Że dane mi było w tym czasie stworzyć warszawską edycję tygodnika i zgromadzić wokół niej grono nowych dziennikarzy - wielu z nich pisze na łamach do dziś. Że wraz z nimi, w ciągu jednej doby po katastrofie smoleńskiej, przygotowaliśmy cały ogólnopolski numer - ksiądz Ireneusz Skubiś wycofał wówczas z drukarni wydanie już gotowe, by „Niedziela" mogła odpowiedzieć na tamtą tragedię tak, jak wymagała tego chwila… Wspomnień jest wiele...
Tworzenie numeru „Niedzieli" tuż po katastrofie prezydenckiego samolotu lecącego do Smoleńska mocno utkwiło mi w pamięci. Kiedy w sobotni poranek 10 kwietnia 2010 roku w mediach podano informację o tej narodowej tragedii, niemal odruchowo udałam się do redakcji „Niedzieli w Warszawie", którą wtedy kierowałam. Ku mojemu zaskoczeniu - to samo uczynili „moi" dziennikarze, mimo że nie zdążyłam jeszcze ich do tego zobligować.
Opowiadam o niezwykłym zjawisku nazwanym przez badaczy „młynem śmierci”. Tysiące mrówek zaczynają krążyć jedna za drugą i nie potrafią się zatrzymać — aż wszystkie padają z wyczerpania. Czy ten obraz nie przypomina czasem naszego życia?
W tym odcinku przywołuję historię mistyczki, która wychowała się bez Boga, a pewnego dnia odkryła Go na dnie własnego serca. Pisała, że w jej wnętrzu znajduje się studnia, lecz czasami zostaje ona zasypana kamieniami i piaskiem. Wtedy trzeba ją odgruzować, aby znów usłyszeć Boga.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
