Ważne, by za pokonywaniem kolejnych kilometrów i przybliżaniem się fizycznym do Częstochowy, szły także wasze serca – zwrócił się do pielgrzymów bp Piotr Sawczuk.
Jedziemy w pokoju Chrystusa!” – to hasło naszej II Drohiczyńskiej Pielgrzymki Rowerowej na Jasną Górę. Jest to swoiste uzupełnienie pieszej pielgrzymki, stąd wspólny motyw i przesłanie.
Tegoroczne pielgrzymowanie rozpoczęliśmy Mszą św. celebrowaną pod przewodnictwem bp. Piotra Sawczuka w Miedznej. Ekscelencja pogratulował organizacji pielgrzymki i wyraził nadzieję, że z każdym rokiem będzie coraz więcej zainteresowanych pielgrzymowaniem na dwóch kółkach.
Pierwszego dnia, z Bożą pomocą, przejechaliśmy ok. 63 km i dotarliśmy do Siennicy. Drugiego dnia przejechaliśmy na trasie Siennica – Białobrzegi ok. 82 km. W kolejnym dniu nasze liczniki na odcinku Białobrzegi – Opoczno wskazały ok. 68 km. Czwartego dnia miejscem noclegu był Przedbórz, do którego dotarliśmy po przejechaniu ok. 57 km. Ostatni dzień był wyjątkowy, ponieważ po solidnej zaprawie (ok. 78 km) udało nam się dotrzeć do Matki Bożej Częstochowskiej. Na Jasnej Górze zostaliśmy przywitani przez pasterza diecezji i mogliśmy podziękować za trud pielgrzymowania. Nad organizacją II DPR na Jasną Górę czuwał kierownik pielgrzymki ks. Bartosz Ojdana, który był wspierany przez ks. Michała Sawickiego. Każdego dnia nasze pielgrzymowanie rozpoczynaliśmy Mszą św, podczas której słowo Boże głosił ojciec duchowny ks. Dariusz Kucharek. Pielgrzymi mogli również wysłuchać tematycznych konferencji wygłoszonych przez ks. Mariusza Woltańskiego. Kapłańskiego wsparcia udzielał także ks. Paweł Hryniewicki. Brakuje słów, żeby wyrazić wdzięczność wszystkim osobom, które ugościły nas po drodze. A trzeba przyznać, że gościnnych osób o wielkich sercach nie brakowało. Dodatkowym walorem była sprzyjająca pogoda. To, że pielgrzymka rowerowa jest dla każdego, świadczy wiek uczestników. Najmłodszy pątnik miał 5 lat, a jadący samodzielnie 10. Z kolei najstarszy pielgrzym miał 66 lat. W II DPR na Jasną Górę wzięło udział 65 osób. Cieszy fakt, że pielgrzymowało dużo rodzin z dziećmi, młodzieży i dorosłych.
Modlitwie na zakończenie pieszej pielgrzymki przewodniczył bp Piotr Wawrzynek
Mszą św. w bazylice jasnogórskiej zakończyła się 32. Piesza Pielgrzymka Legnicka, przebiegająca pod hasłem: „Nie jesteś sam”.
Eucharystię, sprawowaną pod przewodnictwem biskupa pomocniczego Piotra Wawrzynka, w gronie księży przewodników oraz kapłanów przybyłych z pielgrzymami w pielgrzymkach autokarowych, poprzedziło wejście pielgrzymów na Wały Jasnogórskie i nawiedziny w Kaplicy Cudownego Obrazu.
Opowiadanie stoi na progu nowej epoki. Dawid wraca do Siklag, a z pola bitwy przychodzi posłaniec z rozdartą szatą i ziemią na głowie. Tak Biblia opisuje człowieka dotkniętego śmiercią. Przynosi znaki władzy: koronę i naramiennik Saula. Znaki królewskie zmieniają właściciela, a Dawid nie traktuje ich jak łupu. Rozdziera szaty, płacze i pości aż do wieczora. Żałoba obejmuje Saula, Jonatana i poległych Izraela. Potem rozbrzmiewa pieśń żałobna (qînâ). Otwiera ją wołanie o „ozdobie Izraela” zabitej na wyżynach. Hebrańskie (haṣṣəḇî) niesie sens splendoru, czegoś drogiego i kruchego. Refren „Jakże polegli mocarze” oddaje hebrajskie (’êk nāpelû gibbōrîm) i spina pamięć całego narodu. Dawid nie pozwala, aby wieść stała się pieśnią triumfu w miastach Filistynów. W pochwałach dla Saula i Jonatana nie ma pochlebstwa. Jest uznanie prawdy: byli złączeni w życiu i w śmierci, szybsi niż orły i mocniejsi niż lwy. Słowo „mocarze” (gibbōrîm) obejmuje tu odwagę i odpowiedzialność za lud. Dawid pamięta także dobro, które Izrael otrzymał za Saula, szczególnie bezpieczeństwo i dostatek. W końcu głos staje się osobisty. Dawid opłakuje Jonatana jak brata i mówi o miłości „przedziwnej”. Ta przyjaźń wyrasta z przymierza i wierności. Tekst ukazuje królewskość Dawida zanim otrzyma tron. Objawia się w panowaniu nad odwetem i w czci dla pomazańca Pana, także podczas jego prześladowania. Dawid nie buduje swojej przyszłości na upokorzeniu poprzednika. Wypowiedziany żal oczyszcza przestrzeń władzy i uczy, że królowanie zaczyna się od słuchania Boga, a nie od gromadzenia łupów.
Poszkodowani i bliscy ofiar 20 lat po katastrofie hali MTK: to zmieniło nasze życie na zawsze
2026-01-25 10:07
PAP
pl.wikipedia.org
Mimo upływu lat poszkodowani w katastrofie hali Międzynarodowych Targów Katowickich (MTK) i bliscy ofiar doskonale pamiętają tamte wydarzenia. Większość z nich w rozmowach z PAP podkreślała, że to tragedia, która na zawsze zmieniła ich życie i rana, która nigdy do końca się nie zabliźni.
W najbliższą środę minie 20. rocznica katastrofy hali MTK, w której zginęło 65 osób, a ponad 140 zostało rannych. W sobotę, 28 stycznia 2006 r. w pawilonie nr 1 - największym na terenie MTK - odbywała się ogólnopolska wystawa gołębi pocztowych. Dach hali zawalił się ok. godz. 17.15. Zalegała na nim gruba warstwa śniegu i lodu.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
