„Każdy nowy dzień jest kwiatem, który zakwita w naszych rękach” – tak pięknie pisał nasz wieszcz – spoglądający z rzeszowskiego pomnika Adam Mickiewicz.
To właśnie mickiewiczowskie Ballady i romanse były „bohaterem” 11 edycji Narodowego Czytania, które przypadło 3 września br. Złożenie polnych kwiatów z pól i łąk u stóp pomnika poprzedziło czytanie poezji Mickiewicza w Podkarpackim Urzędzie Wojewódzkim w Rzeszowie. Organizatorem spotkania były Podkarpacki Zespół Placówek oraz Pedagogiczna Biblioteka Wojewódzka w Rzeszowie.
W ramach Narodowego Czytania 2022 można było ponownie zanurzyć się w strofy jego Ballad i romansów i odnaleźć może już nieco zapomniane wzruszenia, jakie towarzyszyły nam, kiedy w szkole – a może nie tylko – czytaliśmy jego dzieła. Natomiast pomnik, u którego stóp zgromadzili się uczestnicy tegorocznego Narodowego Czytania został postawiony w 1986 r. I jest to drugi pomnik wieszcza w Rzeszowie, bo pierwszy – w tym samym miejscu – Rzeszowianie postawili w hołdzie twórcy Pana Tadeusza w 1892 r. W 1940 r. niemiecki okupant zniszczył monument, w jego miejscu zasiano trawę, a potłuczony na kawałki pomnik wrzucono do bagna nad Wisłokiem. Polski naród miał zapomnieć o swoim wieszczu, ale pamięć i serce nie zapomina.
W Podkarpackim Urzędzie Wojewódzkim czytano ballady i romanse, a czytali i dorośli i uczniowie Szkoły Podstawowej nr 16 w Rzeszowie. Czytali aktorzy, dyrektorzy placówek oświatowych i medycznych, urzędnicy i dziennikarze, działacze organizacji obywatelskich i nauczyciele, samorządowcy i przedstawiciele administracji państwowej. Wśród czytających był m.in. dyrektor Katolickiego Radia Via ks. Tomasz Nowak. Zaangażowanie w czytanie i „oddychanie Mickiewiczem” było tak samo mocne bez względu na wiek i zajmowane stanowiska. Świetną podróżą w świat poezji był wykład prof. Marka Stanisza Ballady i romanse – convivium lectio oraz wystawa dzieł epoki romantyzmu, m. in. zabytkowych wydawnictw będących w posiadaniu Pedagogicznej Biblioteki Wojewódzkiej.
– Nie wyobrażam sobie, że nasz Uniwersytet Humanistyczno-Przyrodniczy nie odpowiedział pozytywnie na taką inicjatywę. Najważniejsze w niej jest poszukiwanie w literaturze polskiej tych tekstów, które mają kontekst narodowy, budują naszą literacką, narodową, kulturalną tożsamość.
To jest ważne, że co roku w sposób uroczysty potrafimy przeczytać, zastanowić się chwilę nad tym, jak piękna jest literatura polska – mówiła prof. dr. hab. Anny Wypych-Gawrońska, rektor Uniwersytetu Humanistyczno-Przyrodniczego im. Jana Długosza w Częstochowie, 7 września podczas 8. Narodowego Czytania 2019, które odbyło się w murach tej uczelni.
Relikwiarz św. Gemmy Galgani w kościele na wrocławskich
Partynicach
Pierwszą świętą, która zmarła i została kanonizowana w XX wieku, była Gemma Galgani. Święty Ojciec Pio wyznał kiedyś, że codziennie modlił się za jej wstawiennictwem, ucząc się od niej pokory i umiejętności przyjmowania cierpienia. I nie był to jedyny święty, który zafascynował się ufnym podejściem do życia i cierpienia tej młodziutkiej włoskiej dziewczyny. Święty papież Paweł VI powiedział o niej: „Córka męki i zmartwychwstania, umiłowana córka Kościoła, który sama czule miłowała”.
Jej życie było przykładem i inspiracją również dla polskich świętych. Wspomnę tu tylko Świętego Maksymiliana Kolbego, który obrał ją sobie (obok świętej Teresy z Lisieux) za nauczycielkę życia wewnętrznego, i to zanim jeszcze została wyniesiona na ołtarze. W jego krakowskiej celi znajdowała się figura Niepokalanej oraz obrazki Gemmy Galgani i Teresy od Dzieciątka Jezus. Napisał też w liście do matki, iż lektura Głębi duszy (duchowego pamiętnika Gemmy) przyniosła mu więcej pożytku niż seria ćwiczeń duchowych.
W Parku Wenecja im. Juliusza Słowackiego w Łodzi, gdzie w lipcu 1924 roku przyszła święta ujrzała cierpiącego Jezusa, odbył się 20. Festyn Miłosierdzia.
Miłosierdzie Boga jest wręcz skandaliczne! Bóg przebacza nie dlatego, że jesteśmy doskonali, ale dlatego, że nas kocha – mówi kard. Konrad Krajewski do wiernych zgromadzonych w łódzkiej archikatedrze. Jego słowa wybrzmiewają szczególnie mocno w przeddzień Święta Miłosierdzia Bożego, kiedy to pielgrzymi przeszli drogę z Parku Wenecja, podążając śladami młodej Heleny Kowalskiej.
To właśnie tam, w Parku Wenecja im. Juliusza Słowackiego w Łodzi, gdzie w lipcu 1924 roku przyszła święta ujrzała cierpiącego Jezusa, odbył się 20. Festyn Miłosierdzia. Wydarzenie od lat gromadzi mieszkańców miasta i czcicieli Bożego Miłosierdzia, łącząc radość spotkania i zabawy z głębokim doświadczeniem wiary i modlitwy. Organizatorem jest parafia św. Faustyny Kowalskiej, która troszczy się o pamięć o miejscach związanych z Apostołką Bożego Miłosierdzia.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
