Reklama

Niedziela Łódzka

Różańcowa wspólnota

Przejeżdżając przez centrum Pabianic z daleka widać dwie wieże neogotyckiej świątyni Najświętszej Maryi Panny Różańcowej. Warto się zatrzymać i wejść do środka.

Niedziela łódzka 41/2022, str. IV

[ TEMATY ]

prezentacja parafii

Piotr Drzewiecki

Wspólnotę parafii tworzą najmłodsi

Wspólnotę parafii tworzą najmłodsi

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W kościele posługują księża ze Zgromadzenia Misjonarzy św. Wincentego a Paulo. W bliskiej odległości od świątyni prężnie działa szkoła prowadzona przez misjonarzy, a mieszkańcy Pabianic mocno angażują się w pomoc osobom samotnym i potrzebującym.

Historia

Reklama

Parafia w Pabianicach został powołana do życia 1 stycznia 1906 r. przez bp. Stanisława Zdzitowieckiego, jednak budowę kościoła parafialnego rozpoczęto już w 1898 r. Powstał on w stylu neogotyckim na planie krzyża łacińskiego, z prezbiterium skierowanym na północ. Był wzorowany na kościele Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny znajdującym się na pl. Kościelnym w Łodzi. W imieniu bp. Zdzitowieckiego poświęcenia 20 grudnia 1903 r. dokonał ks. Jan Śliwiński. Świątynia posiada trzy ołtarze neogotyckie: Najświętszej Maryi Panny Różańcowej, stanowiący prezbiterium oraz w nawach bocznych – ołtarz św. Józefa, ufundowany przez pabianickich rzemieślników oraz ołtarz Najświętszego Serca Jezusowego, ufundowany przez katolików mówiących po niemiecku. Przypomina o tym umieszczony u dołu ołtarza napis w językach niemieckim i polskim. Uwagę zwraca neogotycka ambona wykonana przez pabianickich rzemieślników, a zaprojektowana przez prof. Bema z Pabianic dla uczczenia pamięci dwóch synów, którzy polegli na wojnie z bolszewikami w 1920 r. Do jej stylu dopasowano sześć konfesjonałów ustawionych po bokach. Na ścianach umieszczono czternaście płaskorzeźb stacji drogi krzyżowej, a w prezbiterium – neogotyckie stalle. Nad wejściem głównym znajdują się organy 35-głosowe, które zbudowane są z 250 piszczałek. Sprowadzone zostały do Pabianic w 1934 r. i wyposażone ostatecznie w 1958 r. W 1966 r. na wieży wschodniej umieszczono trzy dzwony: Maryja, Józef i Wincenty a Paulo. W 1982 r. przebudowano prezbiterium i umieszczono tam murowany ołtarz i ambonę. Na skwerze przed kościołem stoi statua Matki Bożej Niepokalanie Poczętej wykonana przez Mieczysława Lubelskiego – twórcę pomnika Tadeusz Kościuszki na pl. Wolności w Łodzi. Naprzeciwko figury znajduje się drewniany krzyż misyjny.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Życie parafii

Parafia liczy 12 tys. osób. Proboszczem od czerwca br. jest ks. Mariusz Bradło. Wspólnota zakonna to obecnie siedmiu kapłanów. Ich wezwaniem są słowa: „Ewangelię ubogim posłał głosić mnie Pan”, określające charyzmat działalności zgromadzenia. Na terenie pabianickiej parafii działa Stowarzyszenie Młodzieży Misjonarskiej, Odnowa w Duchu Świętym, grupa modlitewna „Cudowny medalik”, zespół Eloi oraz Liturgiczna Służba Ołtarza. W ostatnim czasie ks. Radosław Pawłowski, wikariusz, zorganizował pielgrzymkę do Zakopanego, Ludźmierza, Kalwaria Zebrzydowskiej, która cieszyła się ogromnym zainteresowaniem. Parafianie odwiedzili m.in. sanktuarium Matki Bożej Objawiającej Cudowny Medalik w Zakopanem-Olczy. Na terenie parafii znajduje się sześć szkół, w których katechizuje dwóch kapłanów i katecheci świeccy. – Mało młodych ludzi przychodzi do kościoła, nie chodzą regularnie, brak u nich rozwoju religijnego. Jest to tzw. „jednorazowa usługa”. Przychodzą na chrzest, potem długo nic, następnie, pierwsza Komunia św., długo nic, i może przyjmują bierzmowanie. A przecież jest to relacja z Chrystusem! Pojawia się zjawisko wypisywania dzieci z lekcji religii po pierwszej Komunii św. – tłumaczy ks. Mariusz Bradło.

Edukacja dzieci i młodzieży

Tuż obok kościoła parafialnego od 1992 r. działa szkoła prowadzona przez misjonarzy. Pierwotnie było to liceum ogólnokształcące, po roku także szkoła podstawowa, przekształcona po czasie w gimnazjum, a po ostatniej reformie edukacji, ponownie przekształcona w ośmioklasową szkołę. Szkoła św. Wincentego a Paulo zawsze wyróżniała się wysokimi wynikami egzaminów zewnętrznych zarówno w gimnazjum, jak i w szkole podstawowej. – Moja córka odnalazła się w nowej szkole bardzo szybko, mimo że miała problem z akceptacją w publicznych placówkach. Atutem są małe klasy, a nauczyciel jest w stanie więcej czasu poświęcić każdemu dziecku. Dzieci uczestniczą także w pierwszopiątkowej Mszy św., organizowane są pikniki, spotkania integracyjne, wyjazdy, bal karnawałowy i charytatywny. To bardzo integruje dzieci, jak i całe rodziny – mówi Joanna, mama uczennicy klasy czwartej. Dyrektorem szkoły od 1 września jest ks. Cezary Kokociński. Przez 30 lat działalności szkołę ukończyło ponad 2500 uczniów z Pabianic i regionu łódzkiego. – Najważniejsze jest dla nas bezpieczeństwo fizyczne, psychiczne i emocjonalne dzieci. Pomagamy także dzieciom i młodzieży w odkrywaniu samego siebie. Gwarantujemy wysoki poziom nauczania, potwierdzony ponadprzeciętnym wynikiem z egzaminu ósmoklasisty (od 16 do 20% powyżej średniej krajowej zdawalności). Co wyróżnia szkołę? Przede wszystkim charakter katolicki. Z okazji obchodzonego na koniec września święta patrona – św. Wincentego – była Msza św. i program artystyczny. Szkoła pomaga rodzicom w wychowaniu dzieci i wspiera rodzinę. Mamy bardzo ciekawe zajęcia świetlicowe dla dzieci klas 1-3, gdzie prowadzone są dodatkowe zajęcia z języka angielskiego, matematyki mentalnej. W tym roku została wprowadzona robotyka. Cieszy fakt, że w tym momencie mamy zajętych ponad połowę miejsc do przyszłej pierwszej klasy w roku szkolnym 2023/24 – mówi z uśmiechem dyrektor ks. Cezary Kokociński.

Pomoc ubogim i potrzebującym

Stowarzyszenie Miłosierdzia św. Wincentego a Paulo, działające w domu parafialnym, jest misjonarskim odpowiednikiem Caritas. – Zajmujemy się pomocą osobom samotnym, niedającym sobie rady w życiu codziennym, a także tym, którzy znaleźli się w trudnej sytuacji czy rodzinom wielodzietnym. Pomagamy w organizacji i opiece nad mieszkaniami np. kupujemy piec czy opał, a czasem także uczymy sprzątać. Na święta Bożego Narodzenia dzieci otrzymują paczki od św. Mikołaja – w tym roku rozdamy ich 120. Przekazujemy także paczki spożywcze dla całych rodzin. Blisko 70 rodzin jest w ten sposób przez nas wspomaganych – opowiada Halina Kopka, prezes stowarzyszenia. W działalność stowarzyszenia zaangażowanych jest 19 wolontariuszy od 35 do 70 lat, mieszkańców Pabianic.

2022-10-04 12:31

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Jubileuszowa opowieść o parafii

Niedziela lubelska 41/2021, str. V

[ TEMATY ]

Jubileusz parafii

prezentacja parafii

Katarzyna Artymiak

Jubileuszowym darem parafii jest miejsce pamięci i modlitwy poświęcone bł. kard. Stefanowi Wyszyńskiemu

Jubileuszowym darem parafii jest miejsce pamięci i modlitwy poświęcone bł. kard. Stefanowi Wyszyńskiemu

Parafia to nasze dziedzictwo, nasze korzenie, nasza droga do Boga.

Jubileusz parafii św. Michała Archanioła w Lublinie był okazją do wyrażenia wdzięczności Bogu i ludziom za stulecie istnienia. Z tej okazji 26 września pod przewodnictwem abp. Stanisława Budzika została odprawiona Msza św. Wraz z pasterzem diecezji celebrował ją proboszcz ks. Arkadiusz Paśnik, byli też obecni wikariusze z ks. Ryszardem Wasilakiem, który na Bronowicach był wikarym przez 29 lat, a także kapłani z dekanatu śródmiejskiego. W liturgii licznie uczestniczyli parafianie i goście, w tym siostry zakonne z różnych zgromadzeń. Przez 50 lat na Bronowicach przez modlitwę i pracę obecne były siostry dominikanki, a od 20 lat gorliwie służą tu Nauczycielki św. Doroty.
CZYTAJ DALEJ

Prawda mówiona w oczy kosztuje

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

geralt/pixabay

Lekcjonarz otwiera dziś lekturę Listu do Efezjan od jego wielkiego berakah, błogosławieństwa, które w greckim oryginale jest jednym zdaniem długim na dwanaście wersetów, jakby autor nie chciał przerywać oddechu uwielbienia. „Niech będzie błogosławiony Bóg i Ojciec Pana naszego, Jezusa Chrystusa; On napełnił nas wszelkim błogosławieństwem duchowym na wyżynach niebieskich - w Chrystusie”. Formuła „w Chrystusie” powraca w tym hymnie jak refren. Wszystko, co Bóg czyni, czyni „w Nim”. Wybranie, przeznaczenie, odkupienie, objawienie, zjednoczenie. „W Nim bowiem wybrał nas przed założeniem świata, abyśmy byli święci i nieskalani przed Jego obliczem”. Wybranie wyprzedza stworzenie, zanim był świat, był zamysł miłości o nas. Ta prawda, u Pawła będąca czystą pociechą, stała się w dziejach teologii polem najcięższych sporów o predestynację. Hymn Efezjan pozostaje najlepszym korektorem ich tonu, bo mówi o przeznaczeniu wyłącznie językiem doksologii: „ku chwale majestatu swej łaski”. Cel wybrania jest adopcyjny: „z miłości przeznaczył nas dla siebie jako przybranych synów”. Prawnik usłyszy tu huiothesia, adopcję, instytucję, którą świat grecko-rzymski znał doskonale (i którą Rzym cenił tak, że adoptowani zasiadali na tronie cezarów). Łaska posługuje się jej figurą, by wyrazić rzecz niesłychaną, status dziecka nadany aktem miłości Ojca. „W Nim mamy odkupienie przez Jego krew - odpuszczenie występków, według bogactwa Jego łaski”. Apolytrōsis to wykup z niewoli. Cena została wymieniona. Zwieńczeniem hymnu jest słowo, które nadało tytuł całym epokom teologii: Bóg oznajmił „tajemnicę swej woli według swego postanowienia, które przedtem w Nim powziął dla dokonania pełni czasów, aby wszystko na nowo zjednoczyć w Chrystusie jako Głowie: to, co w niebiosach, i to, co na ziemi”. Grecki czasownik anakephalaiōsasthai, zjednoczyć pod jedną głową, Wulgata odda przez instaurare omnia in Christo. Ireneusz zbuduje na nim swoją teologię rekapitulacji, a Pius X uczyni zeń program pontyfikatu. Dzisiejsza patronka, Teresa z Avili, mistrzyni twierdzy wewnętrznej, dopowiada temu kosmicznemu hymnowi wymiar najmniejszy i największy zarazem. Zjednoczenie wszystkiego w Chrystusie zaczyna się w komnatach ludzkiej duszy, gdzie mieszka Król.
CZYTAJ DALEJ

Skarby Dominikanów ujrzały światło dzienne

2026-10-15 16:34

NW

Z okazji jubileuszu 800-lecia obecności zakonu Dominikanów we Wrocławiu Biblioteka Uniwersytecka oraz klasztor przy kościele św. Wojciecha przygotowały wystawę „Skarby Dominikanów”. Zaprezentowano na niej unikalny księgozbiór oraz cenny skarbiec klasztorny.

W gmachu Biblioteki Uniwersyteckiej przy ul. Joliot-Curie pokazano cymelia, czyli najcenniejsze rękopisy, inkunabuły oraz druki pochodzące ze zbiorów dominikańskich. – Historia jest taka, że władze pruskie na początku XIX wieku skasowały prawie wszystkie śląskie klasztory, a księgi zwiozły w jedno miejsce. Następnie trafiły one do Nowej Pruskiej Biblioteki Uniwersyteckiej. My po wojnie przejęliśmy to dziedzictwo i z tego powodu znaczący Księgozbiór Dominikanów Wrocławskich znalazł się w naszych murach. Dzisiaj nim dysponujemy, ale jest on oczywiście dostępny dla badaczy, digitalizujemy go i konserwujemy, więc myślę, że Dominikanie nie mają nam tego za złe. Dlatego też została otwarta wystawa „Skarby Dominikanów” – wyjaśnia Adam Poznański z Biblioteki Uniwersyteckiej we Wrocławiu, przybliżając kulisy przejęcia tych bezcennych zbiorów i wskazując: – Mamy bardzo stare rękopisy. Jeden z fragmentów jest prawdopodobnie najstarszy w Polsce. To pergaminowy fragment kroniki Euzebiusza w tłumaczeniu św. Hieronima, który w XV wieku został użyty do oprawy innego kodeksu. Później okazało się jednak, że elementy użyte do wzmocnienia oprawy są cenniejsze niż sam kodeks. Poza tym mamy piękne rękopisy dotyczące kaznodziejstwa czy komentarzy biblijnych, kodeks ze średniowiecznym polskim kazaniem, druki prawnicze oraz efektowne oprawy pochodzące z lokalnego warsztatu, czyli sporządzone przez wrocławskich Dominikanów. Ponadto prezentujemy siedemnastowieczny plakat zapraszający na debatę filozoficzną w kościele św. Wojciecha oraz pierwsze wydanie Elementów Euklidesa z odwzorowanymi figurami geometrycznymi, co w XVI wieku stanowiło niemałe wyzwanie dla pierwszych drukarzy.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję