Reklama

Niedziela Łódzka

Różańcowa wspólnota

Przejeżdżając przez centrum Pabianic z daleka widać dwie wieże neogotyckiej świątyni Najświętszej Maryi Panny Różańcowej. Warto się zatrzymać i wejść do środka.

Niedziela łódzka 41/2022, str. IV

[ TEMATY ]

prezentacja parafii

Piotr Drzewiecki

Wspólnotę parafii tworzą najmłodsi

Wspólnotę parafii tworzą najmłodsi

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W kościele posługują księża ze Zgromadzenia Misjonarzy św. Wincentego a Paulo. W bliskiej odległości od świątyni prężnie działa szkoła prowadzona przez misjonarzy, a mieszkańcy Pabianic mocno angażują się w pomoc osobom samotnym i potrzebującym.

Historia

Reklama

Parafia w Pabianicach został powołana do życia 1 stycznia 1906 r. przez bp. Stanisława Zdzitowieckiego, jednak budowę kościoła parafialnego rozpoczęto już w 1898 r. Powstał on w stylu neogotyckim na planie krzyża łacińskiego, z prezbiterium skierowanym na północ. Był wzorowany na kościele Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny znajdującym się na pl. Kościelnym w Łodzi. W imieniu bp. Zdzitowieckiego poświęcenia 20 grudnia 1903 r. dokonał ks. Jan Śliwiński. Świątynia posiada trzy ołtarze neogotyckie: Najświętszej Maryi Panny Różańcowej, stanowiący prezbiterium oraz w nawach bocznych – ołtarz św. Józefa, ufundowany przez pabianickich rzemieślników oraz ołtarz Najświętszego Serca Jezusowego, ufundowany przez katolików mówiących po niemiecku. Przypomina o tym umieszczony u dołu ołtarza napis w językach niemieckim i polskim. Uwagę zwraca neogotycka ambona wykonana przez pabianickich rzemieślników, a zaprojektowana przez prof. Bema z Pabianic dla uczczenia pamięci dwóch synów, którzy polegli na wojnie z bolszewikami w 1920 r. Do jej stylu dopasowano sześć konfesjonałów ustawionych po bokach. Na ścianach umieszczono czternaście płaskorzeźb stacji drogi krzyżowej, a w prezbiterium – neogotyckie stalle. Nad wejściem głównym znajdują się organy 35-głosowe, które zbudowane są z 250 piszczałek. Sprowadzone zostały do Pabianic w 1934 r. i wyposażone ostatecznie w 1958 r. W 1966 r. na wieży wschodniej umieszczono trzy dzwony: Maryja, Józef i Wincenty a Paulo. W 1982 r. przebudowano prezbiterium i umieszczono tam murowany ołtarz i ambonę. Na skwerze przed kościołem stoi statua Matki Bożej Niepokalanie Poczętej wykonana przez Mieczysława Lubelskiego – twórcę pomnika Tadeusz Kościuszki na pl. Wolności w Łodzi. Naprzeciwko figury znajduje się drewniany krzyż misyjny.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Życie parafii

Parafia liczy 12 tys. osób. Proboszczem od czerwca br. jest ks. Mariusz Bradło. Wspólnota zakonna to obecnie siedmiu kapłanów. Ich wezwaniem są słowa: „Ewangelię ubogim posłał głosić mnie Pan”, określające charyzmat działalności zgromadzenia. Na terenie pabianickiej parafii działa Stowarzyszenie Młodzieży Misjonarskiej, Odnowa w Duchu Świętym, grupa modlitewna „Cudowny medalik”, zespół Eloi oraz Liturgiczna Służba Ołtarza. W ostatnim czasie ks. Radosław Pawłowski, wikariusz, zorganizował pielgrzymkę do Zakopanego, Ludźmierza, Kalwaria Zebrzydowskiej, która cieszyła się ogromnym zainteresowaniem. Parafianie odwiedzili m.in. sanktuarium Matki Bożej Objawiającej Cudowny Medalik w Zakopanem-Olczy. Na terenie parafii znajduje się sześć szkół, w których katechizuje dwóch kapłanów i katecheci świeccy. – Mało młodych ludzi przychodzi do kościoła, nie chodzą regularnie, brak u nich rozwoju religijnego. Jest to tzw. „jednorazowa usługa”. Przychodzą na chrzest, potem długo nic, następnie, pierwsza Komunia św., długo nic, i może przyjmują bierzmowanie. A przecież jest to relacja z Chrystusem! Pojawia się zjawisko wypisywania dzieci z lekcji religii po pierwszej Komunii św. – tłumaczy ks. Mariusz Bradło.

Edukacja dzieci i młodzieży

Tuż obok kościoła parafialnego od 1992 r. działa szkoła prowadzona przez misjonarzy. Pierwotnie było to liceum ogólnokształcące, po roku także szkoła podstawowa, przekształcona po czasie w gimnazjum, a po ostatniej reformie edukacji, ponownie przekształcona w ośmioklasową szkołę. Szkoła św. Wincentego a Paulo zawsze wyróżniała się wysokimi wynikami egzaminów zewnętrznych zarówno w gimnazjum, jak i w szkole podstawowej. – Moja córka odnalazła się w nowej szkole bardzo szybko, mimo że miała problem z akceptacją w publicznych placówkach. Atutem są małe klasy, a nauczyciel jest w stanie więcej czasu poświęcić każdemu dziecku. Dzieci uczestniczą także w pierwszopiątkowej Mszy św., organizowane są pikniki, spotkania integracyjne, wyjazdy, bal karnawałowy i charytatywny. To bardzo integruje dzieci, jak i całe rodziny – mówi Joanna, mama uczennicy klasy czwartej. Dyrektorem szkoły od 1 września jest ks. Cezary Kokociński. Przez 30 lat działalności szkołę ukończyło ponad 2500 uczniów z Pabianic i regionu łódzkiego. – Najważniejsze jest dla nas bezpieczeństwo fizyczne, psychiczne i emocjonalne dzieci. Pomagamy także dzieciom i młodzieży w odkrywaniu samego siebie. Gwarantujemy wysoki poziom nauczania, potwierdzony ponadprzeciętnym wynikiem z egzaminu ósmoklasisty (od 16 do 20% powyżej średniej krajowej zdawalności). Co wyróżnia szkołę? Przede wszystkim charakter katolicki. Z okazji obchodzonego na koniec września święta patrona – św. Wincentego – była Msza św. i program artystyczny. Szkoła pomaga rodzicom w wychowaniu dzieci i wspiera rodzinę. Mamy bardzo ciekawe zajęcia świetlicowe dla dzieci klas 1-3, gdzie prowadzone są dodatkowe zajęcia z języka angielskiego, matematyki mentalnej. W tym roku została wprowadzona robotyka. Cieszy fakt, że w tym momencie mamy zajętych ponad połowę miejsc do przyszłej pierwszej klasy w roku szkolnym 2023/24 – mówi z uśmiechem dyrektor ks. Cezary Kokociński.

Pomoc ubogim i potrzebującym

Stowarzyszenie Miłosierdzia św. Wincentego a Paulo, działające w domu parafialnym, jest misjonarskim odpowiednikiem Caritas. – Zajmujemy się pomocą osobom samotnym, niedającym sobie rady w życiu codziennym, a także tym, którzy znaleźli się w trudnej sytuacji czy rodzinom wielodzietnym. Pomagamy w organizacji i opiece nad mieszkaniami np. kupujemy piec czy opał, a czasem także uczymy sprzątać. Na święta Bożego Narodzenia dzieci otrzymują paczki od św. Mikołaja – w tym roku rozdamy ich 120. Przekazujemy także paczki spożywcze dla całych rodzin. Blisko 70 rodzin jest w ten sposób przez nas wspomaganych – opowiada Halina Kopka, prezes stowarzyszenia. W działalność stowarzyszenia zaangażowanych jest 19 wolontariuszy od 35 do 70 lat, mieszkańców Pabianic.

2022-10-04 12:31

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Parafia intymnej modlitwy

Niedziela częstochowska 36/2022, str. IV

[ TEMATY ]

prezentacja parafii

Karol Porwich/Niedziela

Obecność w kościele to obowiązek każdego katolika

Obecność w kościele to obowiązek każdego katolika

Mówię to szczerze – na parafię św. Kazimierza Królewicza patrzę z zachwytem – przyznaje ks. Łukasz Połacik.

Uważam ją za wspólnotę na miarę XXI wieku. Nawet lokalizacyjnie sam kościół parafialny jest dosłownie między ludźmi. Jest jakby jednym z okolicznych domów i niczym szczególnym się nie wyróżnia – wyjaśnia swoją decyzję sąsiedzkich odwiedzin tuż po przejęciu duszpasterskich zadań i dodaje: – Jestem w parafii prawie dwa miesiące i każdego dnia patrzę na nią z zachwytem. Ci, którzy mnie znają, śmieją się z mojej ekscytacji. A ja rzeczywiście jestem podekscytowany swoją funkcją i miejscem, gdzie przyszło mi służyć. Sam pochodzę z osiedla Tysiąclecie i pamiętam opowieści mojego proboszcza ks. Jana Niezgody, przyjaciela ks. Aleksandra Kutyni, tak umiłowanego przez starszych wiernych, który porwał się z parafianami na szalony pomysł, by obok wielkiej świątyni św. Wojciecha wybudować skromny przybytek – wspomina ks. Połacik.
CZYTAJ DALEJ

Kraków: Pożegnano 43 dzieci martwo urodzonych. „Łączy nas miłość, która jest silniejsza niż śmierć”

2026-03-03 15:05

[ TEMATY ]

miłość

dzieci martwo urodzone

silniejsza niż śmierć

Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka

Pogrzeb dzieci martwo urodzonych w Krakowie

Pogrzeb dzieci martwo urodzonych w Krakowie

W krakowskich Podgórkach Tynieckich odbył się pogrzeb dzieci martwo urodzonych. Ceremonia, podczas której pożegnano 43 dzieci, miała miejsce 3 marca 2026 roku.

Podziel się cytatem – mówił w homilii ks. dr Janusz Kościelniak, diecezjalny duszpasterz rodzin dzieci utraconych.
CZYTAJ DALEJ

Przesłanie do każdego, kto słucha dzisiejszej Ewangelii: mamy oddawać Bogu cześć swoim życiem!

2026-03-03 16:37

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

pexels.com

Ewangelista pisze, że Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle, tzn. usiadł przy studni. Zazwyczaj jest w drodze, przemieszcza się z miasta do miasta, z wioski do wioski. Tym razem usiadł.

Jezus przybył do miasta samarytańskiego zwanego Sychar, w pobliżu pola, które dał Jakub synowi swemu, Józefowi. Było tam źródło Jakuba. Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle. Było to około szóstej godziny. Wówczas nadeszła kobieta z Samarii, aby zaczerpnąć wody. Jezus rzekł do niej: «Daj Mi pić!» Jego uczniowie bowiem udali się przedtem do miasta, by zakupić żywności. Na to rzekła do Niego Samarytanka: «Jakżeż Ty, będąc Żydem, prosisz mnie, Samarytankę, bym Ci dała się napić? » Żydzi bowiem i Samarytanie unikają się nawzajem. Jezus odpowiedział jej na to: «O, gdybyś znała dar Boży i wiedziała, kim jest Ten, kto ci mówi: „Daj Mi się napić”, to prosiłabyś Go, a dałby ci wody żywej». Powiedziała do Niego kobieta: «Panie, nie masz czerpaka, a studnia jest głęboka. Skądże więc weźmiesz wody żywej? Czy Ty jesteś większy od ojca naszego, Jakuba, który dał nam tę studnię, i on sam z niej pił, i jego synowie, i jego bydło?» W odpowiedzi na to rzekł do niej Jezus: «Każdy, kto pije tę wodę, znów będzie pragnął. Kto zaś będzie pił wodę, którą Ja mu dam, nie będzie pragnął na wieki, lecz woda, którą Ja mu dam, stanie się w nim źródłem tryskającym ku życiu wiecznemu». Rzekła do Niego kobieta: «Panie, daj mi tej wody, abym już nie pragnęła i nie przychodziła tu czerpać. Widzę, że jesteś prorokiem. Ojcowie nasi oddawali cześć Bogu na tej górze, a wy mówicie, że w Jerozolimie jest miejsce, gdzie należy czcić Boga». Odpowiedział jej Jezus: «Wierz Mi, kobieto, że nadchodzi godzina, kiedy ani na tej górze, ani w Jerozolimie nie będziecie czcili Ojca. Wy czcicie to, czego nie znacie, my czcimy to, co znamy, ponieważ zbawienie bierze początek od Żydów. Nadchodzi jednak godzina, nawet już jest, kiedy to prawdziwi czciciele będą oddawać cześć Ojcu w Duchu i prawdzie, a takich to czcicieli szuka Ojciec. Bóg jest duchem; trzeba więc, by czciciele Jego oddawali Mu cześć w Duchu i prawdzie». Rzekła do Niego kobieta: «Wiem, że przyjdzie Mesjasz, zwany Chrystusem. A kiedy On przyjdzie, objawi nam wszystko». Powiedział do niej Jezus: «Jestem nim Ja, który z tobą mówię». Wielu Samarytan z owego miasta zaczęło w Niego wierzyć dzięki słowu kobiety. Kiedy więc Samarytanie przybyli do Niego, prosili Go, aby u nich został. Pozostał tam zatem dwa dni. I o wiele więcej ich uwierzyło dzięki Jego słowu, a do tej kobiety mówili: «Wierzymy już nie dzięki twemu opowiadaniu, usłyszeliśmy bowiem na własne uszy i wiemy, że On prawdziwie jest Zbawicielem świata».
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję