Reklama

Niedziela plus

Słuchała, rozumiała, kochała...

Elżbietańskie męczenniczki pokazują, jak trwać wiernie w miłości Jezusowej aż do śmierci – powiedział podczas Mszy św. dziękczynnej za beatyfikację s. Edelburgis Kubitzki ordynariusz diecezji opolskiej.

Niedziela Plus 42/2022, str. II

[ TEMATY ]

elżbietanki

Tomasz Lewandowski

Beatyfikacja we Wrocławiu była wielkim świętem dla sióstr elżbietanek

Beatyfikacja we Wrocławiu była wielkim świętem dla sióstr elżbietanek

Dziękczynienie odbyło się w kościele św. Stanisława Biskupa w Fałkowicach, gdzie s. Edelburgis została ochrzczona 14 lutego 1905 r. Błogosławiona jest jedną z dziesięciu sióstr elżbietanek zamordowanych przez żołnierzy radzieckich, którzy „wyzwalali” tereny Śląska w 1945 r. Były bite, gwałcone i prześladowane. Poniosły śmierć męczeńską, pełniąc posługę miłosierdzia wobec bliźnich, a także stając w obronie własnej czystości i godności innych kobiet. Beatyfikacja męczenniczek miała miejsce 11 czerwca we wrocławskiej katedrze.

Błogosławiona na dzisiejsze czasy

– Tu wszystko się zaczęło, bo tu otrzymała nowe życie od Boga – powiedział o s. Kubitzki w Fałkowicach bp Czaja. – Potem rozeznała, że Pan zaprasza ją do tego, by żyła z Nim w oblubieńczym związku. Poszła za tym głosem powołania, wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr św. Elżbiety. Posługiwała jako pielęgniarka ambulatoryjna we Wrocławiu i w Żarach, gdzie z kolei skończyło się wszystko, co związane z jej życiem ziemskim. Ale jej dzień śmierci to jednocześnie dzień narodzin do życia wiecznego.

– Bóg wszystko przewiduje, wszystkim kieruje. Nie jest przypadkiem, że ta beatyfikacja miała miejsce w tym strasznym, zwłaszcza dla Ukrainy, roku – podkreślił biskup opolski. – Pamiętam dobrze, jak trzeciego dnia po wybuchu wojny abp Alfons Nossol zwrócił się do mnie: „Wszystko mi się przypomniało, jak tu było w 1945 r., gdy przekroczyli Odrę. Niszczyli, rabowali, gwałcili i mordowali...”. To się teraz dzieje na oczach całego świata w tak bliskiej nam Ukrainie, która jest naszym sąsiadem. Proszę was o modlitwę w intencji pokoju w Ukrainie i w intencji kobiet, które doświadczyły tego, co błogosławiona s. Edelburgis oraz jej towarzyszki.

Ksiądz biskup tłumaczył, że elżbietańskie męczenniczki są znakiem wierności Jezusowi ponad wszystko: – Musimy naprawdę pracować nad sobą, nad swoim rozwojem duchowym. Musimy dbać o to, aby nikt nam Jezusa z rąk nie wyrwał. Ciągle musimy się nawracać. A te męczennice pokazują więcej: jak trwać wiernie w miłości Jezusowej aż do śmierci. Nie można nie tylko zaniedbać wiary, oddać Jezusa dobrowolnie, ale też pozwolić Go sobie odebrać. Jeśli świat chce Go nam zabrać, nawet siłą, to trzeba raczej życie dać. To czytelny znak – wierność Jezusowi ponad wszystko, do końca, bo wtedy koniec jest początkiem życia w niebie.

Reklama

Kochała chorych

Siostra Edelburgis Kubitzki urodziła się 9 lutego 1905 r. w Dąbrówce Dolnej k. Namysłowa, na pograniczu Dolnego i Górnego Śląska. Na chrzcie w kościele św. Stanisława Biskupa w Fałkowicach otrzymała imię Julianna. Była córką niezamożnych rolników, jedną z ośmiorga rodzeństwa. W każdą niedzielę pokonywała 1,5 godz. drogi pieszo w jedną stronę, by wziąć udział we Mszy św. Może być dzisiaj wzorem i motywacją dla wszystkich zapracowanych i zaganianych, którzy „nie mają czasu” dla Boga.

Do Zgromadzenia Sióstr św. Elżbiety wstąpiła jako 24-latka – w 1929 r. W klasztorze odbyła kursy pielęgniarskie i zajmowała się chorymi. Świadkowie jej życia są zgodni, że miała do tego szczególne powołanie: była dobra, wrażliwa i miłosierna. Kochała chorych. Była siostrą zakonną według Serca Jezusowego – tak oceniały ją współsiostry i osoby, którym służyła. Od 1932 r. – z roczną przerwą, kiedy wróciła do Wrocławia, by złożyć śluby wieczyste – pracowała w stacji ambulatoryjnej prowadzonej przez siostry elżbietanki w Żarach. I właśnie tam zastał ją front.

Należę do Boga!

Rosjanie wkroczyli do miasta 13 lutego 1945 r. Następnego dnia, gdy przypadała akurat Środa Popielcowa, siostry zostały wygnane ze swojego domu, który zamieniono na magazyn. Wyprowadzano je z klasztoru pod lufami karabinów. Wraz z kilkudziesięcioma innymi osobami zostały zapędzone na noc do gospody „Lufft” przy Mühlplatz. Z gospody żołnierze radzieccy wyciągali kolejne kobiety na zewnątrz, by je gwałcić. Siostry, mimo razów, próbowały bronić ofiar i pocieszać te, które wracały. Gospodę mogły opuścić dopiero nad ranem. Wraz z kilkudziesięcioma innymi osobami schroniły się na jakiejś cudem ocalałej plebanii, licząc na to, że zostaną niezauważone. Niestety, Rosjanie szybko odkryli ukrywających się cywilów i siostry zakonne, które wzbudzały ich szczególne zainteresowanie. Elżbietanki włożyły świeckie ubrania, lecz i to nie pomogło. W ciągu kolejnych dni żołnierze atakowali chroniące się na plebanii kobiety. Kilkakrotnie ofiarą gwałtu padła też s. Edelburgis. Nie było widać końca tego bestialstwa. „W żadnych okolicznościach już tego nie zniosę, choć może mnie to również kosztować życie” – s. Kubitzki wyznała w zaufaniu przebywającemu na plebanii ks. Maxowi Schubertowi. 20 lutego na plebanię wtargnęła grupa pijanych czerwonoarmistów. Zaczęli szaleć, wytłukli szyby, niszczyli budynek, strzelali. Siostra Edelburgis została zaatakowana przez jednego z żołnierzy. Broniła się przed gwałtem, mimo bicia i gróźb śmierci. Czerwonoarmista nie radził sobie z jej poskromieniem, wzmagała się jego agresja. – Należę do Boga! On moim Panem! Zostaw mnie! – wołała s. Edelburgis. Radziecki żołnierz oddał do niej z bliska kilkanaście strzałów, po czym sprawcy zbrodni uciekli. Siostra Edelburgis umierała krótko, zdążyła jednak zostać namaszczona świętymi olejami przez ks. Schuberta, który był świadkiem jej śmierci.

Reklama

Prostota i miłość

– Życie codzienne naszych sióstr było bardzo proste: uczyły dzieci i młodzież, opiekowały się chorymi, cierpiącymi i opuszczonymi. Każda z nich starała się wywiązywać jak najlepiej ze swoich obowiązków. Słuchały, kochały i służyły – podkreśliła s. Miriam Zając, elżbietanka, postulatorka procesu beatyfikacyjnego na szczeblu diecezjalnym. – Mimo że żyły ubogo, dzieląc ubóstwo z innymi, odznaczały się bogactwem cnót, radykalizmem życia Ewangelią; były jak niewiasty mężne zakorzenione w Bogu. I właśnie ta przepełniona miłością do Boga i człowieka codzienność była najlepszym przygotowaniem na chwilę śmierci. Myślę, że ich duchowość, pełna prostoty, i troska o człowieka to realna odpowiedź na potrzeby współczesnego świata – zaznaczyła s. Miriam.

Elżbietanka s. Maria Czepiel przekonuje, że s. Edelburgis i jej towarzyszki to znak i dar od Boga dla ludzi potrzebujących pomocy w sferze duchowo-psychicznej, którzy nie radzą sobie ze skutkami przemocy w swoim życiu. – Kobiety, które doznały potwornej przemocy, stają się na naszych oczach orędowniczkami osób, które i dziś doświadczają przemocy i mierzą się z jej skutkami. Chodzi o przemoc nie tylko seksualną, ale też słowną, psychiczną – jakąkolwiek. Kościół przez rzeczywistość świętych obcowania daje nam osoby, które mogą nam pomóc w przestrzeni duchowej, nierozłącznie związanej ze zranieniami. Jestem przekonana, że orędownictwo sióstr elżbietanek może pomóc wyjść ze skutków przemocy – powiedziała s. Czepiel.

2022-10-11 12:06

Ocena: +1 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

IV Przegląd Teatrzyków Jasełkowych

[ TEMATY ]

przegląd

jasełka

elżbietanki

biblioteka norwida

Karolina Krasowska

Jako pierwsze na scenie zaprezentowały się dzieci z Przedszkola Sióstr Elżbietanek w Zielonej Górze

Jako pierwsze na scenie zaprezentowały się dzieci z Przedszkola Sióstr Elżbietanek w Zielonej Górze

W Sali im. Janusza Koniusza w Wojewódzkiej i Miejskiej Bibliotece im. C. Norwida w Zielonej Górze zainaugurowano IV Przegląd Teatrzyków Jasełkowych. Tegoroczny Przegląd odbywa się pod hasłem "Bóg się rodzi".

CZYTAJ DALEJ

Niebiańskie ogrody św. Doroty

Niedziela rzeszowska 5/2014, str. 5

[ TEMATY ]

św. Dorota

Arkadiusz Bednarczyk

Święta Dorota z Kapadocji (obecnie Turcja), czczona m.in. w kilku podkarpackich kościołach, np. w Trzcinicy, Binarowej czy Połomi, nie miała łatwego życia. Nie dość, że wyparły się jej siostry, to jeszcze musiała życiem zapłacić za swoją wiarę w Chrystusa

Na wielu wizerunkach świętą przedstawiają z koszem pełnym kwiatów bądź kosz pełen owoców trzyma stojący obok niej mały chłopiec. Skąd ten motyw w ikonografii chrześcijańskiej? Otóż związany on jest z piękną legendą. Skazanej na śmierć męczeńską Dorocie przyglądali się uważnie cesarscy oprawcy, poganie. Ku ich zdumieniu na twarzy przyszłej świętej nie zobaczyli smutku; z radością spieszyła ona na spotkanie z Bogiem. Rozgniewało to jednego z pogan, urzędnika imieniem Teofil, który zapytał dlaczego tak się spieszy. Otrzymał odpowiedź: idę do niebiańskich ogrodów. Zakpił więc Teofil, nazywając ją narzeczoną Chrystusa, prosząc Dorotę, aby przyniosła mu z tych „rzekomych” ogrodów kwiaty bądź owoce. Po pewnym czasie u Teofila zjawił się tajemniczy posłaniec, chłopiec, który przyniósł Teofilowi chustę Doroty przepełnioną niezwykle silnym zapachem różano-owocowym. Późniejsza legenda przedstawiła to wydarzenie nieco inaczej: to anioł miał przynieść poganinowi kosz kwiatów i owoców – stąd św. Dorota uważana jest za patronkę ogrodników, ale też młodych małżonków. Niedowiarek uwierzył, zresztą później został także ścięty mieczem razem z Dorotą; było to na początku czwartego stulecia.

CZYTAJ DALEJ

Rekolekcje duszpasterzy Ludzi Pracy na Jasnej Górze

2023-02-06 18:30

screen YT Jasna Góra

bp Maciej Małyga

bp Maciej Małyga

Na Jasnej Górze rozpoczęły się rekolekcje duszpasterzy Ludzi Pracy. Prowadzi je bp Maciej Małyga, biskup pomocniczy archidiecezji wrocławskiej.

Rekolekcje rozpoczęły się Mszą świętą w kaplicy Cudownego Obrazu w poniedziałek 6 lutego i potrwają do czwartku 9 lutego. W homilii wygłoszonej podczas Eucharystii bp Małyga nawiązał do fragmentu z Księgi Rodzaju mówiącego o stworzeniu świata. - Słyszeliśmy piękne słowo o Bogu, który może na nowo stworzyć w nas światłość - wskazał biskup, cytując słowa Matki Teresy z Kalkuty: „Przyjdź! Bądź moim światłem.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję