Reklama

Niedziela plus

Ełk

Przewietrz duszę

Jan Kazimierz ufundował tu kościół i klasztor dla zakonników, wierząc, że w ten sposób wyprosi u Boga łaski i odwróci pasmo klęsk, które nawiedzały Rzeczpospolitą za czasów jego panowania.

Niedziela Plus 44/2022, str. XI

[ TEMATY ]

Ełk

Iga Cierniak

Nakarmimy Cię, utulimy i zaopiekujemy się Tobą po królewsku – zapraszają zakonnicy

Nakarmimy Cię, utulimy i zaopiekujemy się Tobą po królewsku – zapraszają zakonnicy

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Klasztor kamedulski w przywileju z 6 stycznia 1667 r. został określony jako Erem Wyspy Wigierskiej. Zakonnicy przybyli na tereny Suwalszczyzny rok później. Było to idealne, zgodne z regułami zakonu miejsce – w odosobnieniu oraz w otoczeniu dzikiej puszczy i jeziora. Każdy z zakonników mieszkał w pustelniczym domku, w niewielkiej i bardzo skromnie urządzonej celi.

Rozkwit i smutny koniec

Kameduli byli gospodarnymi zakonnikami, wyróżniały ich skromność, pracowitość i pustelniczy tryb życia. Mieszkali na Wigrach przez 132 lata. W 1715 r. założyli miasto Suwałki, okoliczne wsie i folwarki. Budowali drogi, pracowali na roli i tworzyli fabryki; erem na Wigrach był wtedy jednym z najbogatszych w Europie. Dobre czasy i rozkwit zakonu zakończyły się wraz z rozbiorami Rzeczypospolitej. Na skutek konfiskaty dóbr przez władze pruskie w 1800 r. mnisi opuścili Wigry i przenieśli się do podwarszawskich Bielan. W pokamedulskich budynkach utworzono biskupstwo wigierskie; gdy 23 lata później siedzibę diecezji przeniesiono do Sejn, a kościół wigierski stał się parafialnym, nastąpiło jego stopniowe ubożenie i niszczenie. Najtrudniejsze lata dla klasztoru to czasy I i II wojny światowej. W obu przypadkach wojska niemieckie zniszczyły i splądrowały m.in. krypty w poszukiwaniu kosztowności i klejnotów.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Biskup w akcji

Reklama

Po koniec lat 40. XX wieku przystąpiono do odbudowy i stopniowej rekonstrukcji całego zespołu. W 1973 r. Ministerstwo Kultury i Sztuki wydzierżawiło od Kościoła kompleks na 50 lat i zobowiązało się do jego odbudowy i remontu. Ze względu na wysokie koszty utrzymania w 2010 r. wypowiedziano umowę. W odpowiedzi biskup ełcki Jerzy Mazur powołał Wigierski Areopag Nowej Ewangelizacji oraz Fundację Wigry Pro, które przejęły troskę o klasztor. Dzięki wsparciu środków unijnych do chwili obecnej odbudowano kościół, eremy, refektarz, domek furtiana, kaplicę kanclerską i wieżę zegarową.

Medytacje i zwiedzanie

Klasztor pokamedulski w Wigrach stanowi obecnie kolebkę życia kulturalnego Suwalszczyzny. Obiekt został wpisany do rejestru zabytków województwa podlaskiego. Wszystkim, którzy pragną się wyciszyć lub uciec od zgiełku współczesnego życia, zakonnicy oferują wewnętrzną medytację, dni skupienia, warsztaty oraz nocleg np. w jednym z siedemnastu eremów. W budynku Domu Kanclerskiego mieszczą się Apartamenty Jana Pawła II, w których mieszkał Ojciec Święty podczas pobytu na Wigrach w 1999 r.

Najbardziej okazałym zabytkiem pokamedulskiego klasztoru jest barokowy kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny. W imponującym wnętrzu można zobaczyć bardzo bogate zdobienia. Ołtarz główny jest ciekawie rzeźbiony z drzewa dębowego i pozłacany, a w bocznych wnękach kościoła są dodatkowe ołtarze, w sumie aż dziewięć. W kryptach pod posadzką kościoła spoczywają ciała zakonników. Dwie z nich są przeszklone niewielkim okienkiem, dzięki czemu widać pociemniałe i zmumifikowane ciała. W jednym z grobów spoczywa pierwszy wigierski biskup Franciszek Karpowicz. Malowidło na jednej ze ścian krypt przedstawia taniec śmierci z zakonnikiem. To przekaz, że musimy zawsze pamiętać o śmierci, bo ona nieubłaganie nadejdzie.

2022-10-25 14:10

Ocena: +2 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Czy wiecie, dlaczego…

... od 16 lat w listopadowy wieczór w kościele Matki Bożej Różańcowej w Mikołajkach odbywają się Zaduszki Żeglarskie?

Mikołajki (diec.ełcka) to tętniące życiem serce Mazur i jeden z najpopularniejszych ośrodków żeglarskich na Szlaku Wielkich Jezior Mazurskich.
CZYTAJ DALEJ

W Biblii żniwo bywa obrazem czasu, w którym Pan zbiera swój lud i odsłania prawdę o człowieku

2026-01-15 09:19

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Karol Porwich/Niedziela

Opowiadanie odsłania chwilę, w której król przestaje iść na czele ludu. Wiosna jest czasem wypraw wojennych, a Dawid zostaje w Jerozolimie. Zaczyna się od wygody, która nie stawia oporu pokusie. Dawid chodzi po dachu pałacu i patrzy z góry. Ten szczegół ma ciężar. Narracja jest oszczędna i chłodna. Tym wyraźniej widać, jak władza staje się narzędziem ukrycia. Król widzi, a potem coraz częściej „posyła”. Posyła po kobietę, posyła po męża, posyła list z rozkazem śmierci. Batszeba kąpie się, a narrator podkreśla czasowniki władzy: Dawid posłał po nią i wziął ją do siebie. Wzmianka o jej oczyszczeniu po nieczystości przypomina język Prawa i potwierdza, że poczęcie wiąże się z tą nocą. Potem przychodzi wiadomość o ciąży. W tle stoi Uriasz Chetyta, mąż Batszeby, cudzoziemiec wierny Izraelowi. Imię Uriasza (Uriyyāhû) niesie Imię Pana. Dawid sprowadza go z frontu, wypytuje o wojnę i odsyła do domu z podarunkiem z królewskiego stołu. Uriasz śpi jednak przy bramie pałacu wraz ze sługami. W dalszym ciągu opowiadania uzasadnia to pamięcią o Arce i o wojsku w polu. Jego postawa obnaża serce króla. Dawid upija Uriasza, a on nadal nie schodzi do domu. Król pisze list do Joaba z rozkazem ustawienia Uriasza w najcięższym miejscu bitwy i odstąpienia od niego. List niesie sam Uriasz. To obraz człowieka niosącego własny wyrok. Ginie Uriasz i giną także inni żołnierze. Zło rozlewa się poza prywatny grzech i dotyka wspólnoty. Tekst jeszcze nie pokazuje Natana, a już waży cisza Boga. Słowo Pana wróci i nazwie grzech po imieniu. Pomazaniec potrzebuje prawdy, aby wejść na drogę nawrócenia.
CZYTAJ DALEJ

Wielka Brytania: już 700 duchownych anglikańskich przeszło na katolicyzm

2026-01-30 18:14

[ TEMATY ]

Anglia

Karol Porwich/Niedziela

W latach 1992-2024 około 700 duchownych, w tym 16 biskupów, z Kościoła anglikańskiego w Wielkiej Brytanii przeszło do Kościoła katolickiego. Wynika to z danych zebranych i opracowanych przez i Ośrodek Benedykta XVI na St Mary’s Twickenham University w Londynie na zlecenie działającego od 1896 roku Stowarzyszenia św. Barnaby, zajmującego się pomocą duszpasterską, prawną i finansową dla duchownych i osób konsekrowanych z innych wyznań chrześcijańskich, którzy chcą stać się katolikami.

Spośród około 700 anglikańskich duchownych - konwertytów na katolicyzm, 486 zostało katolickimi kapłanami, a 5 diakonami stałymi. 69 proc. zostało wyświęconych dla diecezji w Anglii i Walii, pozostali dla diecezji na świecie lub w zgromadzeniach zakonnych, do których wstąpili. Nieliczne przypadki powrotu do Kościoła anglikańskiego miały miejsce głównie w latach 90. XX wieku.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję