Spoczywają tu wierni: katolików, ewangelików, prawosławnych, staroobrzędowców, żydów i muzułmanów.
Cmentarz rzymskokatolicki został założony na przełomie XVIII i XIX wieku. Pośrodku najstarszej części w 1853 r. wybudowano neogotycką kaplicę Przemienienia Pańskiego.
Ewangelicy przybyli na Suwalszczyznę w XVIII wieku z sąsiednich Mazur. Cmentarz ewangelicki mieści groby luteranów i kalwinów. W połowie XIX wieku do Suwałk przybyli rosyjscy urzędnicy państwowi wraz z rodzinami oraz żołnierze stacjonującego tu carskiego wojska. Na cmentarzu znajduje się drewniana cerkiew Wszystkich Świętych, wybudowana w latach 1891-92, obecnie służy jako cerkiew parafialna. Staroobrzędowcy to mniejszość religijna pochodzenia rosyjskiego, która nie uznała reformy liturgicznej przeprowadzonej w Kościele prawosławnym w latach 1652-56. Prześladowani opuszczali Rosję i od XVIII wieku osiedlali się m.in. na Suwalszczyźnie. Ich nekropolia znajduje się w południowo-zachodniej części cmentarza prawosławnego. Cmentarz żydowski powstał w początkach XIX wieku. Podczas II wojny światowej zniszczyli go Niemcy, którzy wykorzystywali macewy (płyty nagrobne) jako materiał budowlany. W latach 70. XX wieku cmentarz uporządkowano, a ocalałe macewy wmurowano w tzw. ścianę płaczu.
Cmentarz muzułmański powstał na początku XX wieku dla wyznawców islamu służących w armii rosyjskiej. Od połowy XIX wieku do I wojny światowej w Suwałkach stacjonował duży rosyjski garnizon, w którego składzie niewielki odsetek stanowili muzułmanie (głównie Tatarzy). Na początku XX wieku zezwolono im dokonywać tutaj pochówków i w ten sposób powstał cmentarz. Do czasów współczesnych nie zachowały się żadne nagrobki.
To unikatowe sanktuarium maryjne w Studzienicznej (diec. ełcka) mieści się na tzw. wyspie połączonej z lądem groblą; prawie dookoła otoczone jest wodą i z rosnącymi wokół wyspy białymi, wodnymi liliami. Powstanie sanktuarium ma prawdopodobnie związek z osiedleniem się na wyspie pustelnika z Zakonu Kamedułów, który przybył tu z obrazem Matki Bożej. Mieszkańcy okolicznych osad odwiedzali go, by prosić o modlitwę i rady w trudnych sprawach. Gdy pustelnik opuścił wyspę, pielgrzymi nadal przybywali w to miejsce, które uważali za święte, a obraz – za cudowny. Drugim pustelnikiem był Wincenty Morawski, który podjął misję poprzednika. Służył potrzebującym radą, modlił się w ich intencjach, a także leczył ziołami. W 1770 r. z ofiar składanych przez pielgrzymów Morawski zbudował na wyspie drewnianą kaplicę. W 1786 r. w jej miejscu powstał pierwszy kościół, a w 1847 r. – obecny, który w 1873 r. został kościołem parafialnym Matki Bożej Szkaplerznej.
Pwt 26, 16-19 stoi na końcu Pwt 12-26, w mowie Mojżesza wypowiadanej u progu wejścia do ziemi. Rozdział 26 zawiera wcześniej obrzęd z pierwszymi plonami i wyznaniem historii wyjścia z Egiptu (26,1-11) oraz nakazy dotyczące dziesięciny (26,12-15). Po tych gestach liturgicznych pada formuła zamknięcia. Słowo „dziś” nadaje jej ton uroczysty i naglący. Mojżesz streszcza publiczną deklarację ludu i publiczną deklarację Boga. BT oddaje to przez język „oświadczenia” po obu stronach. W tekście hebrajskim stoją rzadkie formy he’emarta i he’emircha, użyte w nietypowej konstrukcji, stąd duży rozrzut przekładów. Zauważalna jest też cecha hebrajszczyzny: zwykłe „powiedzieć” bywa nośnikiem zobowiązania i ma wagę przyrzeczenia. Septuaginta oddaje ten zwrot czasownikiem εἵλου, „wybrałeś”. Wulgata Hieronima mówi podobnie: Dominus „elegit te hodie” i nazywa Izraela populus peculiaris. Lud uznaje JHWH za swojego Boga i przyjmuje drogę posłuszeństwa oraz słuchania Jego głosu. Bóg uznaje lud za swoją szczególną własność. Określenie to odpowiada hebrajskiemu segullāh i ma tło królewskie. To skarb zastrzeżony dla władcy. Ten sam zwrot pojawia się wcześniej w Pwt, w mowie o wybraniu Izraela spośród narodów. Dalszy wiersz mówi o wywyższeniu „we czci, sławie i wspaniałości” oraz o nazwaniu „ludem świętym”. W hebrajskim triadzie odpowiadają rzeczowniki tehillāh, šēm, tif’eret, znane z języka pochwały. W Pwt opisują one rozpoznawalność ludu po stylu życia, który staje się znakiem Boga pośród narodów.
Zapraszamy do naszej wielkopostnej drogi formacyjnej poprzez treści, które znajdziemy na portalu www.niedziela.pl - Zazwyczaj rozważaliśmy słowo Boże, ale teraz chcemy zobaczyć na efekt rozważania słowa Bożego. Spojrzymy na artykuły formacyjne na portalu www.niedziela.pl i spróbujemy w tym duchu sięgnąć do tego, co może nas podnieść na duchu i zmienić nasze życie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
