Spoczywają tu wierni: katolików, ewangelików, prawosławnych, staroobrzędowców, żydów i muzułmanów.

Cmentarz rzymskokatolicki został założony na przełomie XVIII i XIX wieku. Pośrodku najstarszej części w 1853 r. wybudowano neogotycką kaplicę Przemienienia Pańskiego.

Ewangelicy przybyli na Suwalszczyznę w XVIII wieku z sąsiednich Mazur. Cmentarz ewangelicki mieści groby luteranów i kalwinów. W połowie XIX wieku do Suwałk przybyli rosyjscy urzędnicy państwowi wraz z rodzinami oraz żołnierze stacjonującego tu carskiego wojska. Na cmentarzu znajduje się drewniana cerkiew Wszystkich Świętych, wybudowana w latach 1891-92, obecnie służy jako cerkiew parafialna. Staroobrzędowcy to mniejszość religijna pochodzenia rosyjskiego, która nie uznała reformy liturgicznej przeprowadzonej w Kościele prawosławnym w latach 1652-56. Prześladowani opuszczali Rosję i od XVIII wieku osiedlali się m.in. na Suwalszczyźnie. Ich nekropolia znajduje się w południowo-zachodniej części cmentarza prawosławnego. Cmentarz żydowski powstał w początkach XIX wieku. Podczas II wojny światowej zniszczyli go Niemcy, którzy wykorzystywali macewy (płyty nagrobne) jako materiał budowlany. W latach 70. XX wieku cmentarz uporządkowano, a ocalałe macewy wmurowano w tzw. ścianę płaczu.

Cmentarz muzułmański powstał na początku XX wieku dla wyznawców islamu służących w armii rosyjskiej. Od połowy XIX wieku do I wojny światowej w Suwałkach stacjonował duży rosyjski garnizon, w którego składzie niewielki odsetek stanowili muzułmanie (głównie Tatarzy). Na początku XX wieku zezwolono im dokonywać tutaj pochówków i w ten sposób powstał cmentarz. Do czasów współczesnych nie zachowały się żadne nagrobki.