Uczniowie klasy 4a jarosławskiego „Katolika” zaprezentowali w siedzibie Stowarzyszenia Miłośników Jarosławia program słowno-muzyczny Wspomnienie Anny…. Autorem scenariusza był licealista Konrad Peszek. Tematyka przygotowanej inscenizacji nawiązywała do przyjaźni, która łączyła Annę Jenke z profesorem KUL Zygmuntem Sułowskim.
Korespondencja prowadzona przez służebnicę Bożą w latach 1950-74 odznacza się piękną polszczyzną, przybliża świat wartości, pasje, emocje i zainteresowania nauczyciela zatroskanego o właściwe wychowanie i edukację młodzieży. Można podziwiać jej wytworność, kunszt i talent pedagogiczny, który przejawia się w umiłowaniu swego zawodu. Rolę Anny Jenke zagrała Małgorzata Maziarka. W postać jej uczennicy wcieliła się Julia Wielgos, a w rolę ucznia – Michał Markowicz. Opiekę merytoryczną zapewniła p. Beata Bałendo, nauczycielka języka polskiego. Przygotowany przez licealistów program słowno-muzyczny zakończył śpiew utworu Edyty Geppert Zamiast w wykonaniu uczennicy Barbary Lewandowskiej. Występ został nagrodzony gromkimi brawami członków Stowarzyszenia Miłośników Jarosławia oraz emerytowanych nauczycieli.
Na drugą część dnia skupienia ojciec kustosz zaprosił nauczycieli do „sali kanapowej”
Diecezjalny opiekun nauczycieli wspólnie ze świdnickimi paulinami i wydziałem duszpasterskim, po raz kolejny zaprosił pedagogów na dzień skupienia. Pojawił się także pomysł na patronkę duszpasterstwa.
W duchu pokuty i umartwienia, do poprowadzenia wielkopostnych rozważań, w sobotę 11 marca w kościele św. Józefa Oblubieńca NMP w Świdnicy, zaproszono dominikanina z Wrocławia o. Marcina Dyjaka, który w czasie konferencji rozwinął temat: „Nauczyciel jako człowiek doświadczony, doświadczany i świadczący”.
Każdego dnia Wielkiego Postu podamy Ci jedno konkretne pytanie, które Jezus zadaje w Ewangeliach (np. „Czy wierzysz?”, „Czego szukacie?”, „Czy miłujesz Mnie?”). Bez moralizowania. Niech to będzie zaproszenie do osobistej konfrontacji i zmierzenie się z własnymi trudnościami w czasie tegorocznej wielkopostnej drogi.
„Rzekł do niej Jezus: «Niewiasto, czemu płaczesz? Kogo szukasz?» Ona zaś sądząc, że to jest ogrodnik, powiedziała do Niego: «Panie, jeśli ty Go przeniosłeś, powiedz mi, gdzie Go położyłeś, a ja Go wezmę».” (Mk 8,17)
To pytanie brzmi jak temat filozoficznej debaty, dopóki historia nie nada mu konkretnego, bolesnego wymiaru. Latem 1943 roku w okupowanym Nowogródku cena ta została zapłacona krwią i modlitwą niewinnych kobiet.
W lipcu 1943 roku Niemcy aresztowali około 120 mieszkańców miasta. W większości ojców, często jedynych żywicieli swoich rodzin. W realiach hitlerowskiej okupacji taki krok oznaczał niemal pewną śmierć. Egzekucje były wówczas codziennym narzędziem terroru. W mieście panowało przekonanie, że wyrok zapadnie lada chwila.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
